Devri

Recherche 'borde...' : 13 mots trouvés

Page 1 : de borde (1) à bordezon (13) :
  • borde
    borde

    m. (marine) Bordée d'un navire.

    ●(1744) L'Arm 33b. Bordée, tr. «Bordé. m.»

    ●(1904) DBFV 26b. bordé, tr. «bordée d'un navire.»

  • bordead
    bordead

    m. –où

    I. (marine)

    (1) Bordée de coups de canon.

    ●(c.1825-1830) AJC 182. a nemed a vordeadou na elemb mond nos dé. ●(1876) TDE.BF 62b. Bordead, s. m., tr. «Bordée ou décharge simultanée des canons d'un navire ; pl. ou. »

    (2) Bordée d'un navire qui louvoie.

    ●(1876) TDE.BF 62b. Bordead, s. m., tr. «bordée d'un navire qui louvoye ; pl. ou. »

    II. fam. Bordée, java.

    ●(1874) FHB 485/119b. va zad ha me a chome peurliesa var al lestr pa zea ar re all d'an douar da ober ho bordeat. ●(1874) FHB 486/127b. ar bordeadou en doa tennet du-ze en Amerik.

  • bordeal
    bordeal

    v. intr. Louvoyer.

    ●(1970) GSBG 243. (Groe) bordeja:l, tr. «louvoyer.»

  • bordel
    bordel

    f. –où, bordili Bordel.

    ●(1499) Ca 24a. Bordell. g. bordeau. l. hoc lupanar / aris. ●(c.1500) Cb 87b. [fornication] Jtem cest bordeau. bri. bordell. ●(c.1500) Cb. Placenn commun. gal. place publique. l. hoc theatrum / tri. Jtem. cest bordel. b. idem.

    ●(1659) SCger 15b. bordeau, tr. «bordel, p. iou.» ●(1732) GReg 104a. Bordel, lieu de débauche, tr. «Bordell. p. bordellou.» ●(1744) L'Arm 33b. Bordel, tr. «Bordeell.. eu. f.» ●(17--) EN 16. neur vordel benac, tr. «en quelque bordel.» ●2794. heman vige guechal nos a de er vordel, tr. «celui-ci était autrefois nuit et jour au bordel.»

    ●(1974) SKVT III 22. Ha dic'houbañ 'ri, pezh-teil dastumet e bordilli Brest !

  • bordeler
    bordeler

    m. –ion

    I.

    (1) Bordelier, homme qui fréquente les bordels.

    ●(1499) Ca 24a. Bordeller. g. frequentant bordell.

    ●(1687) MArtin 3. Gant Merc'het fal bordelerien. ●(1732) GReg 246a. Debauché, addonné aux plaisirs deshonnêtes, tr. «bordeller. p. bordelléryen.» ●(17--) EN 1623. dar hos bordeler cos, tr. à ce vieux bordelier.» ●2339. goud ouses, bordeler, pifa sou croc enoud ? tr. «sais-tu, bordelier, qui a la main sur toi ?»

    (2) Bordelier, tenancier de bordel.

    ●(1499) Ca 24a. Bordeller. g. frequentant bordell. ●(c.1500) Cb 27b. Bordeller. g. frequentant bordeau.

    (3) Débauché.

    ●(1952) LLMM 31/57. (Douarnenez) Borbeller, (lire : bordeller) paotr a ren buhez fall.

    (4) Homme qui fait beaucoup de bruit, de bordel.

    ●(1952) LLMM 31/57. (Douarnenez) Borbeller, (lire : bordeller) paotr a ra kalz trouz.

    II. Bordeler evel ur c'hi : voir ki.

  • bordelerez
    bordelerez

    f. –ed

    (1) Femme débauchée.

    ●(1952) LLMM 31/57. (Douarnenez) Borbellerez (lire : bordellerez) plac'h a ren buhez fall.

    (2) Femme qui fait beaucoup de bruit, de bordel.

    ●(1952) LLMM 31/57. (Douarnenez) Borbellerez (lire : bordellerez) plac'h a ra kalz trouz.

  • bordelerezh
    bordelerezh

    m. Débauche.

    ●(1792) BD 4860. gant ho pordeleres, tr. «avec votre débauche.»

    ●(1847) MDM 195. An dibaucherez gand ar merc'hed, pe oud taol, pe er jeu, pe en evach a daol pround an den en direol eus ar bordellerez.

  • bordenn
    bordenn

    f. –où

    (1) Bord (d'une route, de mer, etc.).

    ●(1723) CHal 21. Bordenë ën aut, tr. «le Rivage.» ●(1744) L’Arm 33b. Etre au bord, tr. «Boud ar er vordeenn.» ●(c.1785) VO 45. ar vordèn ur riviér. ●(1787) PT 39. ur parc bihan ar vordèn en hènt bras. ●(17--) TE 65. ar vordèn en Nil.

    ●(1829) CNG 33. lédandæt hemb borden. ●(1857) GUG 76. Ar vorden en tan éternel. ●(1861) JEI 75. betag hou tougue de draquellat hemb arsàu ar vorden en abim. ●(1887) LZBg 45et blezad-3e lodenn 143. ar vorden boquedec en Ourougourou.

    ●(1907) BSPD I 26. ar borden er Jourdén. ●(1985) ADEM 89. (An Arradon) e bordenn ar mor.

    (2) Bord (d'une surface).

    ●(1790) MG 186. er bordenneu a nehi. [ur bilig].

    (3) Margelle.

    ●(1876) TDE.BF 62b. Bordenn, s. f., tr. «Margelle d'un puits.»

  • borderezh
    borderezh

    m. Bordure.

    ●(1904) DBFV 26b. bordereh, tr. «bordure.»

  • borderezhiñ
    borderezhiñ

    v. tr. d. Encadrer (un tableau).

    ●(1744) L'Arm 436b. Embordurer, tr. «Bordereahein.»

    ●(1904) DBFV 26b. bordereahein, v. a., tr. «embordurer (l'A.).»

  • bordet
    bordet

    adj. (en plt d'un vêtement)

    (1) Bordé.

    ●(1856) VNA 184-185. sa jupe est bordée d'une frange, tr. «bordet-é hé broh guet pen-pill.»

    (2) Qui a une lisière.

    ●(1869) FHB 255/366b. he rokeden bordet, hag he roched dantelezet.

    (3) Galonné.

    ●(1744) L'Arm 169b. A-huêrço enn toque bordétt, / D'é Bêrson enn-dèss commandétt ; / Ha laqueitt-mé doh er séyenn, / Mena sennte d'hi Gorhiaimenn.

  • bordeür
    bordeür

    s. Bordure.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 74). Bordeur, bordure. ●(1633) Nom 108a. Mæander : bordure d’habillement entortillée : bordeür habidou ourlet hac antortillet.

    ●(1872) ROU 76a. Bordure, tr. «Bordeür.»

  • bordezon
    bordezon

    f. Salade de cuir (sorte de casque).

    ●(1633) Nom 183b. Cudo : sallade de cuir : an bordesoun pe saladen lezr an lem.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...