Devri

Recherche 'bos...' : 59 mots trouvés

Page 1 : de bos-1 (1) à bosniat (50) :
  • bos .1
    bos .1

    adj.

    (1) (en plt de qqn) Bossu. cf. bos .6

    ●(1925) SFKH 25. en deu zen bos. ●(1957) DSGL 134. er ré vos.

    (2) Bezhin bos : fucus vésiculeux.

    ●(1915) KZVr 113 - 02/05/15. abbé Oliéro, vicaire à Sené : behin bos «fucus vesiculosus».

  • bos .2
    bos .2

    adv. (argot de La Roche-Derrien) Bien, bravo.

    ●(1885) ARN 59. Bos ! bravo ! cri de joie. Ce vocable est, comme wiou, tantôt une exclamation et tantôt un adverbe ; il exprime, à l'état d'adverbe, tout le contraire de wiou ; il devient, par conséquent, une marque d'approbation, et, il est l'équivalent de gourd et de goje.

  • bos .3
    bos .3

    m.

    (1) Java, bamboche.

    ●(1914) DFBP 28a. bamboche, tr. «Bos.» ●(1944) ATST 27. un devezh bos.

    (2) Ober (un taol) bos, mont e bos : faire la fête, la java.

    ●(1905) BOBL 02 septembre 50/1a. Abalamour ma 'zeo bet Iann Vartolod oc'h ober eun taol bos. ●(1940) SAV 18/77. Hogen karout a ra ober eun taol bos eur wech an amzer, ha pa vez erru rond e voutou ne vez mui mestr d'e deod. ●(1957) ADBr lxiv 4/448. (An Ospital-Kammfroud) Bos : n. m. (ne s'emploie pas au pluriel). – Se rencontre dans les seules expressions : ober bos (se saouler), mond e bos ; e bos emañ. ●(1982) PBLS 68. (Langoned) gober bos, tr. «faire la noce, la bombe.» ●(1990) TTRK 137. ar pezh brasañ eus e amzer a dremene oc'h ober bos, da lavarout eo redek an ostalerioù hag o lipat banneoù.

    (3) Dettes de bar, croum, ardoise.

    ●(1952) LLMM 31/57. (Douarnenez) Bos : dle en ostaleri. Kemer bos ; kemer bosoù war e gein. Aet da baeañ e vosoù. ●(1977) PBDZ 126. (Douarnenez) bos, tr. «dette au café (de bosse : on notait alors les dettes par des crans taillés dans une baguette de bois).»

  • bos .4
    bos .4

    m. (argot de Morlaix) Patron.

    ●(1912) KZVr 419 - 07/04/12. Ar bos – ar mestr.

  • bos .5
    bos .5

    m. (marine) Bosse.

    ●(1633) Nom 153a. Spira : arrondissement des cordes comme un cercle : vr bouçc poulè.

    ●(1909) BROU 207. (Eusa) Bouss, tr. «Soit une bosse quelconque, soit un nœud, soit une des amarres d'un bateau.» ●(1925) BILZ 145. Bos, tr. «corde qui rattache l'ancre au bateau.» ●(1931) GWAL 136-137/424. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Bos : amarre e galleg.

  • bos .6
    bos .6

    m. & interj. –où

    I. M.

    A. [sens général]

    (1) Nœud (dans le bois).

    ●(1464) Cms (d’après GMB 72). Boce nœud (du bois). ●(1499) Ca 23b. Bocc en prenn. g. neu en boys.

    ●(1732) GReg 104b. Bosse d’arbre, neud, tr. «boçz. p. boçzou. boçz-coad.»

    ●(1927) GERI.Ern 59. bos m., tr. «nœud.»

    (2) Tas.

    ●(1967) LIMO 17 juin. amonen fresk hag ur bos krampoèh lardet.

    (3) Bossoir.

    ●(1744) L’Arm 422a. Boussoirs, tr. «Bosse.. eu. m.»

    ●(1904) DBFV 27a. bos, m. pl. eu, tr. «bossoir (l’A.).»

    B. (anatomie)

    (1) Bosse, protubérence.

    ●(1633) Nom 5a. Vmbilicus : bossette : creis al leufr, pe an boçc á vez voar, neza (lire : voarneza). ●183b. Vmbo : la bosse d’vn bouclier : an bossic pe an pen teu ves an bouclær.

    (2) Bosse (d’un bossu, etc.). cf. bos .1

    ●(1732) GReg 104b. Bosse, éminence sur les épaules, ou, sur le ventre, tr. «Boçz. p. boçzou.» ●(1744) L’Arm 33b. Bosse, tr. «Bosse.. eu. m.»

    ●(1904) DBFV 27a. bos, m. pl. eu, tr. «bosse.» ●(1973) SKVT ii 16. Ur c’hañval (…) ha daou bikol bos, div wir dorgenn war e gein !

    (3) Mont de Vénus.

    ●(1982) TREU 29. bos, bosig, tr. « bosse, mont de Vénus. »

    C. (pathologie)

    (1) Enflure.

    ●(1633) Nom 263b. Tumor : enfleure, bosse : couezf, boçc. ●Tuber : bosse : boçc, boçen, couefuadur.

    (2) Peste.

    ●(1633) Nom 256a. Morbus pestilens, pestis, pestilitas : Exitialis morbus, Pestilentia : peste : boçc, boçcen, pestilançc.

    ●(1732) GReg 152a. Il a la peste, le charbon paroît en l’aine, tr. «Ez ma ar boçz gantâ, güellet a rear ar vurbuenn ê pleg e vorsed.» ●716b. Pestiferé, ée, qui a la peste, tr. «Clañ gant ar boçz.»

    D. (botanique) Louzaouenn-ar-bos : carline.

    ●(1732) GReg 148a. Chamæleon blanc, ou carline, plante medecinale, espece de chardon, tr. «lousaoëñ ar boçz.»

    II. Interj.

    (1) (insulte) Boued ar bos ! : futur pestiféré !

    ●(1732) GReg 716b. Reste de peste, tr. «Boëd ar boçz.»

    (2) (exclam.) Bos an ognon ! : bosse des oignons !

    ●(1922) IATA 22. Boss an ougnoun ! Bremaïk me glevo va stal gant ounont avat !

  • bos-lagout
    bos-lagout

    m. (anatomie) Pomme d'Adam.

    ●(1936) IVGA 74. stag e chink ouz e vos-lagout. ●(1944) ARVR 168/3b. glebiañ ar bos-lagout ur wech ar mare. ●(1947) YNVL 63. gant e chink en e vos-lagout.

  • bos-riz
    bos-riz

    m. (marine) Raban de ris.

    ●(1984) GBDZ III 4-5 61. (Douarnenez) da balankiñ mat da vos-riz, tr. «de bien palanquer ton raban de ris.»

  • bosaat
    bosaat

    v. intr.

    (1) Devenir bossu.

    ●(1732) GReg 105a. Devenir bossu, tr. «Boçzât. pr. boçzéet.»

    ●(1927) GERI.Ern 59. bosaat v. n., tr. «devenir bossu.»

    (2) Se bosseler.

    ●(1931) VALL 73b. se bosseler, tr. «bosaat.»

  • bosac'h
    bosac'h

    m. Orgueil.

    ●(1876) TDE.BF 63a. Bosac'h, s. m. (anc.), tr. «Orgueil.»

    ●(1942) VALLsup 125b. Orgueil, tr. «bosac'h T[régor].»

  • bosac'henn
    bosac'henn

    f. –où Fondrière.

    ●(1931) VALL 311b. Fondrière, tr. «bosac'henn f.»

  • bosac'hus
    bosac'hus

    adj. Orgueilleux.

    ●(1876) TDE.BF 63a. Bosac'hus, adj. (anc.), tr. «Orgueilleux.»

  • bosad
    bosad

    m. –où

    (1) =

    ●(1925) DIHU 166/242. Hi de lezel hé bosad ar en uéled.

    (2) Tas.

    ●(1906) KANngalon Here 228. hag ec'h azezaz var eur bosad douar letounet. ●(1925) SFKH 6. er livreu hont e oé en ur bosad é korn er gambr. ●(1925) FHAB Meurzh 80. (divinadell) Eur paotr koz war an hent / Keit e varo hag e zent. (respont) (FHAB Ebrel 120. Eur bosad kaoc'h kezeg louet.

  • bosadell
    bosadell

    f. –ed Femme bossue.

    ●(1744) L'Arm 33b. Bossuë, tr. «bossadelle.. étt. f.»

  • bosañ .1
    bosañ .1

    v. tr. d. Faire une bosse (à qqn, qqc.).

    ●(1732) GReg 104b. Faire une bosse à la tête de quelqu'un, tr. «Boçza penn ur re.» ●105a. Bossuer, faire une bosse à de la vaisselle, tr. «Boçza. pr. boçzet.»

  • bosañ .3
    bosañ .3

    v. intr. Bourgeonner.

    ●(1962) EGRH I 17. bosañ v., tr. « bourgeonner. »

  • bosañ / bosiñ .2
    bosañ / bosiñ .2

    v. tr. d. Tuer, abattre, pointer (des animaux de boucherie).

    ●(1732) GReg 944a. Tuer des cochons, des bêtes à cornes, tr. «Boçza. pr. boçzet.» ●(1744) L'Arm 462a. Pointer un bœuf, tr. «Bocein unn ijonn.»

    ●(1904) DBFV 27a. bosein, v. a., tr. «bosser, pointer (un bœuf).»

  • bosard
    bosard

    m. (marine) Brion, ringeot.

    ●(1732) GReg 119b. Brion, terme de marine, tr. «Boçzard.» ●652a. Brion, ou ringeot, tr. «Ar boçzard.»

    ●(1876) TDE.BF 63b. Bosard, s. m., tr. «Avant da quille d'un navire.»

    ●(1914) DFBP 38b. brion, tr. «Bosard.» ●(1931) VALL 661b. Ringeot, pièce de la quille d'un bateau, tr. «bosard m.»

  • boseal
    boseal

    v. intr. Casser des mottes de terre.

    ●(1879) ERNsup 149. boseal, casser des mottes de terre, Trév[érec] ; bosein, St-M[ayeux]. ●(1895) GMB 72. pet[it] Trég[uier] boséal casser des mottes de terre.

    ●(1927) GERI.Ern 59. boseal v. n., tr. «casser des mottes de terre.»

  • boseg
    boseg

    m. –ed, boseion Bossu.

    ●(1732) GReg 104b-105a. Bossu, qui a une bosse, tr. «Boçzeq. p. boçzegued, boçzéyen.»

  • bosegez
    bosegez

    f. –ed Bossue.

    ●(1732) GReg 104b. Bossue, celle qui a une bosse, tr. «Boçzeguès. p. boçzeguesed.»

  • bosek
    bosek

    adj.

    (1) Plein de bosses, bosselé.

    ●(1659) SCger 15b. bossu, tr. «bossec.» ●(1774) AC 36. eur gorzen bossec.

    ●(1904) DBFV 27a. bosek, adj., tr. «bossu.» ●(1930) DOBR 38. Hag e fri 'vel eur sivienn, / Bosek, teo ha ru ! ●(1934) BRUS 102. Bossu, tr. «bosek.»

    (2) Saillant.

    ●(1914) DFBP 295b. saillant, tr. «Bosek.»

    (3) Bon.

    ●(1863) MBF 32. Bossek e vou, tr. «il sera bon.»

    (4) (en plt du bois) Plein de nœud, noueux.

    ●(1732) GReg 104b. Arbre plein de bosses, tr. «Guëzen boçzeq.»

    (5) (en plt de qqn) Bossu.

    ●(1732) GReg 104b. Bossu, qui a une bosse, tr. «Boçzeq.»

    (6) Dont les bords sont crénelés.

    ●(1633) Nom 98a. Folium crenatum, pinnatum : fueille crenée : delyen bossecq.

    (7) Bossueux.

    ●(1927) GERI.Ern 59. bosek adj., tr. «montueux.»

    (8) Pourvu de bourgeons.

    ●(1962) EGRH I 17. bosek a., tr. « pourvu de bourgeons. »

  • bosenn
    bosenn

    f. & interj. –où

    I.

    A. (pathologie)

    (1) Bosse, enflure, excroissance.

    ●(1499) Ca 23a. [boczu] Jtem hec struma / me. g. boce. b. bocenn. ●(1633) Nom 263b. Tuber : bosse : boçc, boçen, couefuadur.

    (2) Bubon.

    ●(1633) Nom 264a. Bubo, panus inguinis : bosse, clapoir : boçcen, apostum.

    (3) Peste.

    ●(1499) Ca 23b. Bocenn. boce epydimie. la. hec epydimia epidimie. ●(1612) Cnf 2b. bocen bras. ●(1633) Nom 256a. Morbus pestilens, pestis, pestilitas : Exitialis morbus, Pestilentia : peste : boçc, boçcen, pestilançc.

    ●(1659) SCger 91b. peste, tr. «bocen.» ●132b. bocen, tr. «peste.» ●(1732) GReg 716b. Pestiferé, ée, qui a la peste, tr. «nep so ar voçzenn gandhâ.» ●(1790) MG 94. Ni e bèd ehue S. Roch eit bout preservét ag er vocèn. ●(1792) BD 86. goude ma veso bet quernes voar an douar / eteuy choas ar vossen, tr. «Après qu'il y aura eu la disette sur la terre, / viendra encore la peste.» ●704. comandet d'ar vossen enem deurl voar arbet, tr. «Commandez à la Peste de se jeter sur le monde.» ●715. bossen voar andouar, tr. «la peste sur la terre.» ●2251. ober aray bresel ha quernes ha bossen, tr. «Il y aura guerre et famine et peste.»

    ●(1867) MGK 2. bosen ha kernez. ●(1877) BSA 251. beza diouallet euz ar vosen. ●(1889) ISV 146. Eun alvocad (…) a grogaz ar vosen en eur map dezhan. ●147. Eur bugel all (…) a voue scoet ive gant ar vosen. ●(1894) BUZmornik 223. edo ar vosenn er vro.

    ●(1902) MBKJ 183. Pa zirollas ar vosen e kear Marseill. ●(1904) DBFV 27a. bosen, f. pl. –nneu, tr. «peste.» ●(1909) KTLR 71. Marvet int gant ar vosen. ●(1911) BUAZperrot 448. ar vosen a grogas e kear Rom. ●(1913) AVIE 270. bout e vou, a gornadeu, kréneu doar, ha bosenneu.

    (4) Contagion.

    ●(1927) GERI.Ern 59. bosenn f., tr. «contagion.»

    (5) local. Épanchement de synovie.

    ●(1960) GOGO 220. (Kerlouan, Brignogan) Cette affection [épanchement de synovie] est appelée «bos̥en» (bosenn) et lūpen (loupenn) lorsqu'elle parvient à une phase aiguë.

    B. (botanique) Louzaouenn-ar-vosenn : carline.

    ●(1933) OALD 45/215. Louzaouen ar vosen, tr. «Carline.»

    C. sens fig. Fléau, peste.

    ●(1710) IN I 250. bocen ar galon.

    ●(1849) LLB 1915. Er hartouzed neoah, bosen er rucheneu. ●(1856) VNA 185. ils seront bientôt la peste du quartier, tr. «quênt pêl é veint er vocen ag er hartér.»

    ●(1904) DBFV 27a. bosen, f. pl. –nneu, tr. «fléau, désastre.» ●(1927) GERI.Ern 59. bosenn f., tr. «fléau.»

    II. Bosse de bossu.

    ●(1499) Ca 23a. [boczu] Jtem hic gilbus / bi. g. boce au dos. b. bocenn en queyn.

    III. Interj.

    (1) Peste !

    ●(1936) IVGA 314. – Bosenn !» emezañ. «Atao 'maint aze.

    (2) (insulte) Boued ar vosenn ! : futur pestiféré !

    ●(1732) GReg 716b. Reste de peste, tr. «Bouëd ar voçzenn.»

    (3) Tad ar vosenn ! =

    ●(1972) SLVT I 28. Tad ar vosenn, penn-bombard, penn-peul, marc'h-loar, boc'h bidi Botigao, genoù gwelien, tourc'h togn hoc'h-gouez Plovan, ampoezon, droch ar pardon, leue geot, mab Kain, muzelloù kig-sall, chug biz, jañ-blev diforlinket !...

    IV.

    (1) Bout gwazh eget ar vosenn : la pire chose à attraper.

    ●(17--) CCn 1039. Goas ynt «e»bars en quer euit nen de ar vosen, tr. V. Tourneur «Ils sont pires dans la ville que n'est la peste.» ●(1790) (G) I. Marion MG 149. Mæs me mès ur gammèl, péhani e zou goah eid er vocèn. ●198. Ur flatéour e zou goah eid er vocèn.

    (2) Flaeriañ evel ar vosenn : puer abominablement.

    ●(1910) (G) *Penetiour DIHU 61/107. Un dé ma oé Kériolet e tistroein dé vanér é kavas én un ivarh ur hlaskour e fleié èl er vosen.

  • bosennet
    bosennet

    adj. Pestiféré.

    ●(1744) L'Arm 100a. la Brebis pestiférée, tr. «enn Avatt bocennétt.»

    ●(1904) DBFV 27a. bosennet, tr. «pestiféré.»

  • bosenniñ
    bosenniñ

    v. tr. d. Empester.

    ●(1904) DBFV 27a. bosennein, v. a., tr. «empester.» ●(1927) GERI.Ern 59. bosenni v. a., tr. «infecter de la peste.»

  • bosennour
    bosennour

    m. –ion Homme criailleur.

    ●(1927) GERI.Ern 59. bosennour V[annetais], tr. «criailleur.»

  • bosennus
    bosennus

    adj.

    I.

    (1) Pestiféré.

    ●(1790) MG 338. tud bocènnus.

    (2) (Endroit) où il y a la peste.

    ●(1866) LZBt Genver 70. lec'hio bosennuz.

    (3) Pestilentiel, qui cause de la mortalité.

    ●(1732) GReg 202a. Contagieux, euse, pestilent, ente, tr. «Boçzennus.» ●716b. Maladie pestilencielle, tr. «clêved boçzennus.»

    ●(1876) TIM 191. clinhuédeu bocennus.

    (4) Pestilentiel, qui répand un mauvaise odeur.

    ●(c.1785) VO 143. ur vlass bocennus.

    ●(1861) BSJ 189. ha ma taulant ur vlas bocénus.

    ●(1904) DBFV 27a. bosennus, adj., tr. «pestilenciel.»

    (5) (Douceur) empoisonnée.

    ●(1904) DBFV 27a. bosennus, adj., tr. «(douceur) empoisonnée.»

    II. sens fig.

    (1) =

    ●(1767) ISpour 404. Péd ihuern é verite er sorte tutt bocennuss-cé ?

    (2) Détestable.

    ●(c.1785) VO 126. er re e héli é vodeu bocennus, tr. (GMB 72) «les mœurs détestables (du monde).» ●(17--) TE 5. disprisein boéh bocènnus hé enemis.

    ●(1834) SIM 247. ar goler so bocennus. ●(1857) GUG 56. Er péhèd bocennus ag er baillardigueah.

    ●(1904) DBFV 27a. bosennus, tr. adj. «(mœurs) détestables.»

  • boser
    boser

    m. –ion

    (1) Tueur d'animaux de boucherie.

    ●(1732) GReg 944b. Tueur, celui qui tuë les bestiaux, tr. «Boçzèr. p. boçzéryen.»

    ●(1849) LLB 1306. ehen mat t'er boser. ●(1897) EST 39. ou hass d'er bosér [hou ehen].

    (2) Boucher.

    ●(1499) Ca 23b. Bocer vide in quiguer et bouchier cest tout vng.

    ●(1659) SCger 15b. boucher, tr. «bocer.» ●(1744) L'Arm 34a. Boucher, tr. «Bocère.. cerion. m.» ●(1790) MG 187. Ur bocér e gommèt er memb péhet, a pe uèrh quiq-lonnèt e vai bet cavét marhue.

    ●(1904) DBFV 27a. bosér, m. pl. –serion, tr. «boucher.» ●(1925) SFKH 21. El mé oé fal en hent bihan, er bosér e ias a droed. ●(1934) BRUS 269. Un boucher, tr. «ur bosér.» ●(1941) FHAB Gwengolo/Here 89. (Tregon ha tro-dro) Boser = g. ar c'higer.

    (3) (zoologie) Hypoderme, varon, varron.

    ●(1970) GSBG 160. (Groe) ǝrbosuri:n (= ar bosourion), tr. «insectes suçant du sang dans la peau des vaches.»

  • boser-moc'h
    boser-moc'h

    m. Charcutier.

    ●(1973) LIMO 28 septembre. é ti er bosér-moh.

  • boserez
    boserez

    f. –ed Bouchère.

    ●(1744) L'Arm 34a. Bouchère, tr. «Boceréss.. ézétt. f.»

  • boserezh .1
    boserezh .1

    f. –ioù

    (1) Abattoir.

    ●(1732) GReg 106a. Boucherie, lieu où l'on tuë les bêtes, tr. «Boçzérez. p. boçzerezou. Van[netois] Bocereh. p. bocereheü.» ●944b. Tuerie, boucherie, lieu où l'on tuë les bêtes, tr. «boçzérez.» ●(1790) MG 309. larein e rér (...) é vai mui a bènneu layeu ér vocereah, eid a bènneu éhén, de larèt-è, é varhue mui a dud youanq eid a dud coh. ●(1792) HS 278. châss bocereah, acourset de üélet er gouaid é ridec. ●(17--) TE 454. Conduiét-è bet èl un avad d'er vocereah.

    ●(1821) SST.ab xxxvii. ur vanden lonnet e larder d'er vocereah. ●(1854) PSA I 273. un oén douç ha mad e gassér d'er vocereah.

    (2) Boucherie (local).

    ●(1732) GReg 106a. Boucherie, la ou l'on vend de la grosse viande, tr. «Van[netois] Bocereh.» ●(1790) MG 208. er hiq e za gueneign ag er vocereah. ●(1790) Ismar 346. er hiq e bernér ér vocereah.

    ●(1856) VNA 234. auprès d'une boucherie, tr. «tost d'ur vocereah.»

    ●(1904) DBFV 27a. bosereh, f. pl. eu, tr. «boucherie.» ●(1934) BRUS 269. Une boucherie, tr. «ur vosereh –eu.»

  • boserezh .2
    boserezh .2

    m. –ioù sens fig. Tuerie, massacre, boucherie.

    ●(1732) GReg 106a. Boucherie, grand massacre d'hommes, tr. «Boçzerez. Van[netois] Bocereah.» ●(1744) L'Arm 34a. Boucherie, tr. «Bocereah.. heu. f.» ●393a. Tuerie, carnage, massacre, tr. «Bocereah.. heu.» ●(1752) BS 403. Ebars ar vocerez horribl-se e achuas e vuez an escop santel.

    ●(1904) DBFV 27a. bosereh, f. pl. eu, tr. «tuerie, carnage.»

  • boseri
    boseri

    f. –où Abattoir.

    ●(1732) GReg 106a. Boucherie, lieu où l'on tuë les bêtes, tr. «boçzery. p. boçzæryou.»

  • boset
    boset

    adj.

    (1) Squarreux, boutonneux.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 72). bocet, l. squarosus.

    (2) Qui a des bosses.

    ●(1847) MDM 400. eur vezen envleac'h, diskoultret ha boset holl.

  • bosig
    bosig

    voir bos .6

  • bosigellat
    bosigellat

    v. tr. d. Bosseler.

    ●(1931) VALL 73b. Bosseler, tr. «bosigellat.» ●88b. Cabosser, tr. «bosigellat.»

  • bosigern
    bosigern

    s.

    (1) Bosse.

    ●(1732) GReg 104b. Bosse à la tête, tr. «boçziguern.»

    (2) Bosselure.

    ●(1732) GReg 104a. Bosse à la vaisselle, tr. «boçziguern. p. ou.»

  • bosigernañ / bosigerniñ
    bosigernañ / bosigerniñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Faire une bosse (à qqn).

    ●(1732) GReg 104a. Faire une bosse à la tête de quelqu'un, tr. «boziguerni e benn da ur re.»

    (2) Bosseler, bossuer.

    ●(1732) GReg 105a. Bossuer, faire une bosse à de la vaisselle, tr. «boçziguerni. pr. boçziguernet.»

    ●(1914) DFBP 34b. bossuer, tr. «bosigerni.» ●(1931) VALL 73b. Bosseler, tr. «bosigerna.» ●88b. Cabosser, tr. «bosigerni.»

    II. V. intr. Se bosseler.

    ●(1931) VALL 73b. Se bosseler, tr. «bosigerni.»

  • bosigernet
    bosigernet

    adj. Bosselé, bossué.

    ●(1732) GReg 105a. La vaisselle d'étain, d'argent, est toute bossuée, tr. «boçziguernet eo oll al listry.»

    ●(1934) BRUS 102. Bosselé, tr. «bosegernet.» ●(1976) YABA 10.01. taleu bosigernet.

  • bosigerniñ
    bosigerniñ

    voir bosigernañ

  • bosilhañ
    bosilhañ

    v. tr. d. Dégrossir les ardoises.

    ●(1732) GReg 312a. Ebaucher les ardoises, tr. «Boçzilha. pr. boçzilhet.»

  • bosiñ
    bosiñ

    voir bosañ .2

  • boskad
    boskad

    m. –où Tas.

    ●(1937) DIHU 312/275. ur boskad krampoeh dré leah ar en daol.

  • boskard
    boskard

    m. –ed (entomologie) Tique.

    ●(c.1718) CHal.ms iv. Tarrag' petite beste grosse coë une punaise qui se trouue dans les landes qui s'attache aus vaches lieures et aus hommes par un aiguillon, I'en ai eü une a la cheuille du pied, Se dit en Breton, Boscart, p. Boscardet. ●(1723) CHal 20. Boscart, pl. boscardét, tr. «petite Bète, comme une punaise, qui s'attache aux chairs par un éguillon : les vaches, liévres, &c. les ramassent.» ●(1732) GReg 921a-b. Ticque, insecte noirâtre qui s'engendre dans la chair en été, & qui ronge les oreilles des chiens, des beufs, &c., tr. «(Van[netois]. boscard. p. boscarded.»

    ●(1904) DBFV 27a. boskard, m. pl. ed, tr. «tique.» ●(1919) DBFVsup 8b. boskér, tr. «(B[as] v[annetais] tique. Cf. boskard, petite tique.» ●(1931) VALL 740. Tique, tr. « V[annetais] boskard m.» ●(1934) BRUS 250. Un tique, tr. «ur boskard -ed; ur boskér -ed.»

  • boskardet
    boskardet

    adj.

    (1) =

    ●(1922) DIHU 135/135. En diaol bras, bojardet, chonj mat dehon de gaout Eutru Kremeneg kent pel e huint é sahad mein doh tor er mañné.

    (2) Cabossé.

    ●(1974) SKOL 56/19. e dog du deut da vezañ damc'hlas, gweget-tout, boskardet evel ma lavar Muriz.

  • boskardiñ
    boskardiñ

    v. tr. d.

    (1) Assommer.

    ●(1919) DBFVsup.ad. 73. bojardein, tr. «étourdir d'un coup sur la tête.»

    (2) =

    ●(1921) DIHU 118/229. bojardet get en ivaj. ●(1925) SFKH 14. er hlohour, bojardet get en ivaj. ●16. Er Hernèuad é tihun hantér bojardet berpet d'en ivaj. ●33. boskardet get é sam ken ne huélé nitra meit stired dirak é zeulagad.

  • Boskazoù
    Boskazoù

    n. de l. Boquého. Noms de famille.

    ●(1970) NFBT 15 N° 109. Boquého. ●17 N° 119. Botcazou.

  • boskon
    boskon

    m.

    (1) (agriculture) Criblure.

    ●(1876) TDE.BF 63b. Boskonn, boskoun, s. m., tr. «Criblure de blé vanné.»

    ●(1927) GERI.Ern 59. boskoun, boskon m., tr. «Criblure.» ●(1931) VALL 170b. Criblure, tr. «boskoun, boskon m.»

    (2) (botanique) Colchique.

    ●(1957) PLBR 133. (…) dans le vieux pl[uriel] boscon, de lazer ki, « colchique », relevé par M. Yézou dans une enquête, demeurée inédite, sur les noms des plantes.

  • Bosniad
    Bosniad

    m. –ed Bosniaque.

    ●(1935) BREI 392/3c. eur Vosniadez hag he deus mignoned er vro-man. ●(1935) BREI 393/3c. ar Vosniaded a voe mestr d'eze o-unan.

  • bosniat
    bosniat

    adj. Bosniaque.

    ●(1935) BREI 401/3c. al labourerien bozniat.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...