Recherche '"bouc'hal"...' : 8 mots trouvés

• bouc'hal
  bouc'hal

  f. –ioù, –où, bouc'hili Hache.

  I.

  ●(1499) Ca 24a. Bouhazl. g. coingnee. ●(c.1500) Cb 27b. Bouchazl. g. coingnee. ●(1633) Nom 196a. Securis : coignée : bouchal.

  ●(1659) SCger 64b. hache, tr. «boc'hal.» ●132b. boc'hal, tr. «coignée.» ●(1732) GReg 178a. Cognee, hache à long manche, tr. «Boc'hal. p. boc'halyou.» ●(17--) TE 227. bohal unan a nehai e zidroædas hac e gouéhas ér riviér.

  ●(1830) SBI I 4. va bouc'hal a zo didroad, tr. «ma hache a perdu son manche.» ●(1849) LLB 183. Ur vohel ar é skoé. ●(1860) BAL 207. E zad a c'hoarvezas ganta caout un taol bouhal en e c'har. ●(1870) FHB 277/125a. na tranch, na bac'h, na boühel, na falc'h. ●(1870) FHB 302/325b. falc'hou, boc'hilli. ●(1878) EKG II 42. arbel Katel Eukat a ioa diskopet a daoliou bouc'hal. ●(1895) GMB 149. On dit de même à Trévérec godey ourlet, et à Pédernec bouc'halh, hache, pour godel, bouc'hal, à cause des pluriel godeyo, bouc'halho.

  ●(1902) PIGO I 100. gant eur vouc'hal war e vrec'h. ●(1904) DBFV 26a. bohal, bohel, bouhal, bouhel, f. pl. eu, tr. «hache.» ●(1904) BOBL 8 octobre 3/1b. taoliou boual. ●(1907) AVKA 25. Ema ar vouc'haill ouz troad ar wec'hen. ●(1923) KNOL 262. an taoliou bouc'hal. ●(1976) LIMO 07 août. bohaleu, pigelleu, penneu-mar, strépeu, soheu, koutelleu-voem, é hortoz boud luemmet.

  II.

  (1) Reiñ un taol bouc'hal e Fromveur : donner un coup d’épée dans l’eau.

  ●(1989) RIGL 48 (Li) *Eusa. eun dro lavar a implijed en Eusa «(rei) eun taol bouhal e Froñveur» eno a zinifie ober eun tamm labour evid netra (cf. e galleg «coup d'épée dans l'eau», dres memestra.

  ●(2003) TRMOR 116. Reiñ un taol bouc'hal er Froñ Veur, tr. « donner un coup dépée dans l'eau ».

  (2) Un taol bouc'hal en dour : un (coup pour) rien.

  ●(1868) FHB 172/127a (L) Goulc'hen Morvan. Priz eur soudard evit va faeron ne ve nemet eun taol bouc'hal en dour.

  (3) Reiñ un taol bouc'hal en ur stank : un (coup pour) rien.

  ●(1962) TDBP Ia 41-42 (T). Eur garg teil en eur park braz a zo 'vel eun taol bouhal en eur stank : ne vez ket anavezet, tr. J. Gros «une charretée de fumier dans un grand champ, c'est comme un coup de hache dans un étang : cela ne se voit pas.»

  (4) Bezañ bouc'hal didroad : être sans moyens d’existence.

  ●(1931) VALL 485. Être sans moyens d'existence, tr. F. Vallée «beza bouc'hal didroad fam.»

• bouc'halad
  bouc'halad

  f. –où Coup de hache.

  ●(1921) GRSA 123. hag éan dibiein de zistag ur vohallad ar er barnour.

• bouc'halañ
  bouc'halañ

  v.

  I. V. tr. d.

  (1) Équarrir (du bois).

  ●(1699) Har 19. bouc'hala, tr. «doler.» ●(1732) GReg 363a. Equarir, ou équarrer, dresser du bois à angles droits, tr. «boc'hala coad-matery.»

  ●(1927) GERI.Ern 60. bouc'hala v. a., tr. «équarrir.» ●(1931) VALL 269a. Équarrir, tr. «bouc'hala.»

  (2) fam. Accabler.

  ●(1931) VALL 5a. Accabler, tr. «bouc'hala L[éon] fam.» ●le fermier est accablé par le mauvais propriétaire, tr. «bouc'halet eo ar merour gant ar perc'henn fall.» ●269a. bouc'hala, tr. «presser injustement qqn L[éon].»

  II. V. intr. Travailler avec ardeur.

  ●(1927) GERI.Ern 60. bouc'hala v. n., tr. «travailler avec ardeur.» ●(1931) VALL 269a. bouc'hala, tr. «travailler avec ardeur.»

• bouc'haler
  bouc'haler

  m. –ion

  (1) Équarisseur.

  ●(1866) FHB 83/244b. Diskaret e oant bet eno gant ar boc'halerien (les équarisseurs).

  (2) Charpentier.

  ●(1931) VALL 113a. Charpentier, tr. «bouc'haler pl. ien.»

• bouc'halerezh
  bouc'halerezh

  m. Charpenterie.

  ●(1931) VALL 113a. Charpenterie, art du charpentier, tr. «bouc'halerez m.»

• bouc'halet
  bouc'halet

  adj.

  (1) Équarri.

  ●(1738) GGreg 34. costezyou ar c'hoëd boc'halet, tr. «les angles du bois équarré.»

  (2) sens fig. Opprimé.

  ●(1942) VALLsup 124b. Opprimé, tr. «bouc'halet L[éon] (L[oeiz] ar Floc'h].»

• bouc'haliañ
  bouc'haliañ

  v. tr. d. Hacher.

  ●(1927) GERI.Ern 60. bouc'halia v. a., tr. «hacher.»

• bouc'halig
  bouc'halig

  f. –où Hachette.

  ●(1904) DBFV 26a. bohalig, bohelig, f. pl. eu, tr. «hachette, hachereau.» ●(1927) GERI.Ern 60. bouc'halig f., tr. «Hachette.»