Devri

Recherche 'bouf...' : 18 mots trouvés

Page 1 : de bouf (1) à boufonin-boufonal (18) :
  • bouf
    bouf

    m.

    (1) Bouffissure, gonflement.

    ●(1927) GERI.Ern 60. bouf m., tr. «bouffissure, gonflement.»

    (2) Ar bouf eus al laezh : la crème du lait.

    ●(1927) GERI.Ern 60. ar bouf eus al lêz, tr. «la crème du lait.» ●(1931) VALL 169a. Crème, tr. «bouf (eus al leaz).»

    (3) fam. (La) meilleure part.

    ●(1927) GERI.Ern 60. ar bouf, tr. «la meilleure part.»

  • boufad
    boufad

    s. –où Bouffée.

    ●(c.1718) CHal.ms i. bouffeê de uent, tr. «cahoüat, gohat, bouffat aüel taan, bouffadeu, gohadeu, cahoüadeu, tantat bouffée de feu.»

    ●(1904) DBFV 27b. boufad, s. pl. eu tr. «boufée (de vent, de feu) (Ch. ms).»

  • boufam
    boufam

    f./m. –ed Bonne-femme.

    ●(1790) MG 333. ur goh bonn-famm.

    ●(1876) RECe III 233. är vounefam dë lariet t'ai, tr. «la bonne femme s'en vint leur dire.»

    ●(1905) DIHU 1/16. Petra e faut d'oh hui, boufamig, e houlenas ean get hi ? ●(1906) DIHU 9/157. avizeu mat er boufam ! ●(1906) DIHU 18/294. ur boufam é klash hé bouid. ●(1912) DIHU 83/69. ne oé ket mui anat erbet ag er boufam. ●(1925) SFKH 20. Er boufam e ouilé…

  • boufañ
    boufañ

    v.

    (1) Enfler.

    ●(1927) GERI.Ern 60. boufa v. a., tr. «enfler.»

    (2) Gonfler de vanité.

    ●(1927) GERI.Ern 60. boufa v. a., tr. «gonfler de vanité.»

  • boufantig
    boufantig

    m. Vaniteux.

    ●(1927) GERI.Ern 60. boufantig m., tr. «vaniteux.»

  • boufare
    boufare

    m. boufareion

    (1) Bouvier.

    ●(1732) GReg 113b. Bouvier, qui a soin des bœufs, & des vaches, tr. «Bouffare. p. bouffaréyen, bouffaregued.»

    (2) Rustre.

    ●(1732) GReg 113b. Bouvier, grossier, rustre, mal-propre, tr. «Bouffare. p. bouffareyen, bouffaregued.»

  • boufegez
    boufegez

    f. -ed Femme très ronde.

    ●(1962) EGRH I 17. boufegez f. -ed, tr. « femme ronde de partout, surtout avec de grosses joues. »

  • boufet
    boufet

    voir pennboufet

  • boufiñ
    boufiñ

    voir pennboufiñ

  • boufon .1
    boufon .1

    adj.

    (1) (en plt de propos, d'attitudes, etc.) Inconvenant.

    ●(1838) OVD 156-157. Bout-zou certæn libertéeu beye, boufon ha rai dinér. ●Bout-zou libertéeu aral (...) péré nen dint quet hemb quin boufon, mæs dishonneste. ●169. en amité fol ha boufon-zé. ●220. un deværrance quer bouffon ha quer sod !

    (2) Débauché.

    ●(c.1785) VO 50. perac é hoai er-ré-hont quer boufon, hac er-ré-ze quer posét.

    (3) Vantard.

    ●(1915) HBPR 33. Eun tammik oa boufounik. Pa oa votet al lezen eneb an iliz e prenas dillad eskob hag e tiskueze anezo en eur en em bompadi.

    (4) Bezañ boufon ouzh ub. : être brutal envers qqn.

    ●(1962) TDBP II 56. Hennez a oa boufon ouz ar vugale, tr. «il était brutal envers les enfants.»

  • boufon .2
    boufon .2

    m. –ed

    (1) Boufon.

    ●(1744) L'Arm 24a. Badin, tr. «Bouffon.. nerion. m.» ●34b. Bouffon, tr. «Bouffon.»

    ●(1904) DBFV 27b. boufon, m. pl. ed, tr. «boufon, farceur.»

    (2) Roue boufon : roi de comédie.

    ●(1904) DBFV 27b. roué boufon, tr. «roi pour rire, roi de comédie.»

    (3) Débauché.

    ●(1838) OVD 169. Chetu é péh fæçon er vâmérion (...) e grède étré d'hai é ma er brassan bouffonèd-é en dud parfæetan.

    (4) Bezañ boufon gant an holl : être le valet de tous.

    ●(1971) BAHE 68/24. Bezañ sellet evel mevel ha servijer an holl. Boufon gant an holl a zo heñvel ster.

  • boufonaj
    boufonaj

    m. Farces.

    ●(1821) SST 157. er boufonage.

  • boufonal
    boufonal

    voir boufoniñ

  • boufoner
    boufoner

    m. –ion =

    ●(1710) IN I 243. hac an dud libertin a dremen evit ar re vertuzussa entrezo ar re pere eo ar boufounerien vrassa.

  • boufonerez
    boufonerez

    f. –ed Boufonne.

    ●(1744) L'Arm 24a. Badine, tr. «Bouffonneréss.. ézétt. f.»

  • boufonerezh
    boufonerezh

    m. –où

    (1) Bouffonnerie.

    ●(1633) Nom 9b. Mimus : Farce : Farçc, bouffounerez.

    ●(1710) IN I 281-282. Lacat unan da goueza, duaat eguile, picat un all, hegal ouz ur foll, quementse ne deo nemet ur boufonerez. ●(1710) IN I 282. (…) ûr boufônerez. ●(1744) L'Arm 24a. Badinage, tr. «Bouffonnereah. m.» ●34b. Bouffonerie, tr. «Bouffonnereah.. heu. m.»

    ●(1869) SAG 285. na d'oun bet enem gollet er veach-ze, leun a voufounerez.

    ●(1904) DBFV 27b. boufonereh, m. pl. eu, tr. «bouffonnerie, farce.» ●(1907) BSPD II 441. tremén en dé-sé é hobér bouffonereh èl pe ne vehé ket bet hoah achiù malardé.

    (2) Attitude déplacée ; indécence.

    ●(1727) HB 283. Oc'h e dreti gant goaperez / Ha gant cals a voufonerez. ●(1767) ISpour 96. Dré enn deornn, bouffonnereah, tastonereah. ●(1790) PEdenneu 86. él libertinage, ér bouffonereah, én débauche.

    ●(1841) IDH 47. mar dér betag er bouffonnereah hag en hoarieu dijauge ?

    (3) Geste, attitude déplacé, indécent, obscène.

    ●(1838) OVD 155. en hoarieu dourne (...) é mesque er sorte boufonnereaheu-zé. ●(1839) BESquil 495. hum zihuen doh er bocqueu, doh en hoarieu dourne, doh er bouffonnereaheu digampen. ●169. louyet pé dré ur bouffonereah, pé dré zeviseu tinér. ●(1841) IDH 47. En Hantis hag er bouffonnereaheu.

    (4) Geste brutal.

    ●(1787) PT 5. Int em anjuliou guet boufonereaheu.

    (5) Vantardise.

    ●(1909) KTLR 102. setu aze boufounerez.

  • boufonez
    boufonez

    f. –ed Bouffonne.

    ●(1744) L'Arm 34b. Bouffone, tr. «Bouffonéss.»

    ●(1904) DBFV 27b. boufon, m. –éz pl. ed, tr. «bouffon, farceur.»

  • boufoniñ / boufonal
    boufoniñ / boufonal

    v.

    I. V. tr. d. Brutaliser.

    ●(c.1825-1830) AJC 2015. boufoned e oamp en eur feson gantan. ●2098. eharivas an tempest don boufonin a daré. ●3047. boufoned even gand ar send ha foetet gand an nele.

    ●(1968) LOLE 70. treitouret na boufonet den ebed. ●132. boufonet (T[regor]) = merzeriet.

    II. V. intr.

    (1) Faire le bouffon.

    ●(1744) L'Arm 24a. Badiner, tr. «Bouffonnein.» ●34b. Bouffoner, tr. «Bouffonein.» ●419a. Badinement, tr. «Eénn-ur boufonnein.»

    (2) Boufoniñ gant ub. : s'amuser avec qqn.

    ●(1856) GRD 136. jamæs merh fur hag honest n'hum laca de hoari na de vouffonnal guet er bautrèd.

    ●(1904) DBFV 27b. boufonein, v. n., tr. «bouffonner, s'amuser.»

    III. V. pron. réci. En em voufoniñ : se carresser sexuellement.

    ●(c.1785) VO 137. Gùélein e rait partout, ré youanq é spécial (...) doh hum vouffonein. ●(1790) MG 346. Un noz ean e yas guet-hi én ti, hac ind e hum laquas ou deu de hum vouffonein doh en daul.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...