Devri

Recherche 'boug...' : 13 mots trouvés

Page 1 : de boug (1) à bougrin (13) :
  • boug
    boug

    m. Faucille pour émonder.

    ●(1876) TDE.BF 65a. Boug, s. m., tr. «Faucille pour couper les branches.»

  • bouga
    bouga

    s. Épouvantail.

    ●(1628) Edern (ADBR tome 77) p. 615sq. Un peu avand 1630 / les bouga a la barbe jausne poyront la rante / Un beau gascon (édit. : gaston) moult besoignera / et la Croix Rouge par luy de couleur changera // goude glao bras armou noaz a dra sur / meur a bouga barbel a druillur / hac en oz Bro a changeo stil / Rac muy e guit cant mil a bresillo, tr. Gwennole Le Menn « Après de grandes pluies (viendront) des armes cruelles certainement / Beaucoup d’épouvantails barbus (?) viendront glorieusement / Et dans votre pays changeront le manière d’être / Car plus de cent mille (hommes) ils mettront en pièce ».

  • bougaran
    bougaran

    s. (textile) Bougran.

    ●(14--) Jer.ms 241. Cant ostat, cant satyn, cant bougaryn dram le / Cant courser, cant genet haparasonet a se, / Cant gryffunt hep faut quet, ha gra ouzyff trete., tr. « Cent (pièces) d’ostade, cent de satin, cent de bysse, sur mon serment, / Cent coursiers, cent genets, caparaçonnés de cela, / Cent gerfauts, sans aucune faute, et fais avec moi (un) traité ». ●(1499) Ca 24b. Bougaran. g. bougeran.

    ●(1732) GReg 108a. bougaran. bougaren, tr. « Bougran, toile forte et gommée ». ●(1744) L'Arm 26b. Barracan, étoffe tissuë de poil-de-chevre, tr. «Bouracan. m.» ●35a. Bouracan, tr. «Bouracan. m.»

  • bougasin
    bougasin

    m. (textile) Boucassin.

    ●(1827/29) VSA 623. eroched a vige bougasin gros. ●(1884) MELu III 261. Ninseio a oa war-n-he oa gred gand bougasin, tr. «Avec des draps qui étaient fait de boucassin.» ●(18--) GBI II 548. Met lienn-stoup ha bougasinn, tr. «mais seulement de la grosse toile d'étoupe.»

    ●(1912) MELU xi 361. eur zac'h bougasin, tr. «un sac de grosse toile.» ●(1969) BAHE 60/28. un doare danvez bougasin.

  • bougenn
    bougenn

    f. –où d. divvougenn

    (1) (anatomie) Joue.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. Ioüe, tr. «a sarz[eau] boucel, diuoucel, ailleurs bouguen diuouguen Iot, dijot.» ●(1732) GReg 544a. Joue, tr. «Bouguenn. p. bouguennou. divouguenn.» ●(1744) L'Arm 34a. Bouffer, tr. «Huéhein enn ihuë vougueenn.» ●206b. Jouë, tr. «Bouguënn.. neu.» ●(c.1785) VO 95. lihuét ha fardét hé divouguèn.

    ●(1804) RPF 116. hou divouguèn claüet ha scaret guet en dareu. ●(1829) CNG 101. Que ne oai é vouguên blocet. ●105. é zivouguên zou ol goleit a oêt. ●(1844) DMB 84. Rûoh é tei hou tivoughen. ●(1861) BSJ 100. hou scoin ar ur vouguen.

    ●(1904) DBFV 27b. bougen, f. pl. –nneu, duel divougen, tr. «joue.» ●(1907) BSPD II 342. Petra é deit devout en divougen hont. ●(1913) AVIE 82. ar ha vougen deheu. ●(1927) GERI.Ern 61. bougenn f. pl. ou, du. divougenn, tr. «Joue.» ●(1937) DIHU 310 Ebrel 245. É ta ma mam a flastrein ar mem bougenneu deu baùad hag en des groeit dein guélet dirak men deulagad kement a ouleu èl ma vè ar en aotér de sul bras er Rozér. ●(1940) DIHU 352 Henoal 147. Hé bougenneu bolzet get hé bégad, e vinhoarhé, get ur blijadur lipous, doh er marù éh oè marsé é lonkein.

    (2) (architecture) Bougenn dor : montant de porte.

    ●(17--) TE 73. Mæs commandét en doai dehai drès peb-tra bout sourcius de verchein bouguên ou doreu guet goaid en Oén.

  • bougennad
    bougennad

    f. –où

    (1) Gifle, soufflet.

    ●(1732) GReg 879a. Souflet, coup de la main étendue sur la joüe, tr. «bouguennad. p. boguennadou.»

    ●(1927) GERI.Ern 61. bougennad f., tr. «soufflet.»

    (2) Reiñ, distagañ, diaveliñ ur vougennad da, gant, ouzh ub. : donner une gifle, un soufflet à qqn.

    ●(1732) GReg 115b. Il lui a donné un soufflet à tour de bras, tr. «ur bouguennad èn deus diavelet dioutañ.» ●879a-b. Donner un souflet, tr. «Rei ur bouguennad da ur re.»

    ●(1861) BSJ 224. ur mehuel e oé inou e zistag ur vouguennat guet Jesus.

  • bougenneg
    bougenneg

    m. bougenneion Homme qui a de grosses joues, mouflard.

    ●(1732) GReg 545a. Jouflu, uë, qui a des grosses jouës, tr. «Bougennecq. p. bouguénnyen.»

  • bougennegenn
    bougennegenn

    f. –ed Femme joufflue.

    ●(1744) L'Arm 246b. Moussarde, tr. «Bougênnêguenn.»

  • bougennek
    bougennek

    adj. Joufflu.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. Ioufflu, tr. «bouguennec, Iottus.» ●(1744) L'Arm 207a. Jouflu, tr. «Bouguénêc.»

    ●(1904) DBFV 27b. bougennek, adj., tr. «joufflu.» ●(1927) GERI.Ern 61. bougennek adj., tr. «joufflu.» ●(1931) VALL 408a. Joufflu, tr. «bougennek.» ●(1934) BRUS 139. Joufflu, tr. «bougennek.»

  • bougev
    bougev

    voir mougev

  • bougre
    bougre

    m. –ed

    (1) Bougre.

    ●(1936) IVGA 43. ar paour kaez bougreed. ●45. bougreed an amzer wechall. ●172. eur paour kaez bougar. ●(1947) YNVL 63. ar paour-kaezh bougar. ●(1971) CSDC 80. Truez a gemeras deus ar polkez bouger. ●(1973) AMED 11. ar paolkez bougret.

    (2) Toull ar bougre : trou fait au milieu de la bouillie pour y mettre le beurre à fondre.

    ●(1896) GMB 703. pet[it] tréc[orois] toul ë bouger, trou qu'on fait au milieu de la bouillie, pour y mettre du beurre.

  • bougrez
    bougrez

    f. –ed Bougresse.

    ●(1790) MG 305. ha doh hé hanhuein diaulès, stronq, bougrès, qi ahurtet, ha cant-anjuli èl-ce.

  • bougrin
    bougrin

    s. Bougran.

    ●(1744) L'Arm 34b. Bougran, tr. «Bougrin. m.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...