Recherche 'bougenn...' : 5 mots trouvés
Page 1 : de bougenn (1) à bougennek (5) :- bougennbougenn
f. –où d. divvougenn
(1) (anatomie) Joue.
●(c.1718) CHal.ms ii. Ioüe, tr. «a sarz[eau] boucel, diuoucel, ailleurs bouguen diuouguen Iot, dijot.» ●(1732) GReg 544a. Joue, tr. «Bouguenn. p. bouguennou. divouguenn.» ●(1744) L'Arm 34a. Bouffer, tr. «Huéhein enn ihuë vougueenn.» ●206b. Jouë, tr. «Bouguënn.. neu.» ●(c.1785) VO 95. lihuét ha fardét hé divouguèn.
●(1804) RPF 116. hou divouguèn claüet ha scaret guet en dareu. ●(1829) CNG 101. Que ne oai é vouguên blocet. ●105. é zivouguên zou ol goleit a oêt. ●(1844) DMB 84. Rûoh é tei hou tivoughen. ●(1861) BSJ 100. hou scoin ar ur vouguen.
●(1904) DBFV 27b. bougen, f. pl. –nneu, duel divougen, tr. «joue.» ●(1907) BSPD II 342. Petra é deit devout en divougen hont. ●(1913) AVIE 82. ar ha vougen deheu. ●(1927) GERI.Ern 61. bougenn f. pl. ou, du. divougenn, tr. «Joue.» ●(1937) DIHU 310 Ebrel 245. É ta ma mam a flastrein ar mem bougenneu deu baùad hag en des groeit dein guélet dirak men deulagad kement a ouleu èl ma vè ar en aotér de sul bras er Rozér. ●(1940) DIHU 352 Henoal 147. Hé bougenneu bolzet get hé bégad, e vinhoarhé, get ur blijadur lipous, doh er marù éh oè marsé é lonkein.
(2) (architecture) Bougenn dor : montant de porte.
●(17--) TE 73. Mæs commandét en doai dehai drès peb-tra bout sourcius de verchein bouguên ou doreu guet goaid en Oén.
- bougennadbougennad
f. –où
(1) Gifle, soufflet.
●(1732) GReg 879a. Souflet, coup de la main étendue sur la joüe, tr. «bouguennad. p. boguennadou.»
●(1927) GERI.Ern 61. bougennad f., tr. «soufflet.»
(2) Reiñ, distagañ, diaveliñ ur vougennad da, gant, ouzh ub. : donner une gifle, un soufflet à qqn.
●(1732) GReg 115b. Il lui a donné un soufflet à tour de bras, tr. «ur bouguennad èn deus diavelet dioutañ.» ●879a-b. Donner un souflet, tr. «Rei ur bouguennad da ur re.»
●(1861) BSJ 224. ur mehuel e oé inou e zistag ur vouguennat guet Jesus.
- bougennegbougenneg
m. bougenneion Homme qui a de grosses joues, mouflard.
●(1732) GReg 545a. Jouflu, uë, qui a des grosses jouës, tr. «Bougennecq. p. bouguénnyen.»
- bougennegenn
- bougennekbougennek
adj. Joufflu.
●(c.1718) CHal.ms ii. Ioufflu, tr. «bouguennec, Iottus.» ●(1744) L'Arm 207a. Jouflu, tr. «Bouguénêc.»
●(1904) DBFV 27b. bougennek, adj., tr. «joufflu.» ●(1927) GERI.Ern 61. bougennek adj., tr. «joufflu.» ●(1931) VALL 408a. Joufflu, tr. «bougennek.» ●(1934) BRUS 139. Joufflu, tr. «bougennek.»