Devri

Recherche 'bouk...' : 28 mots trouvés

Page 1 : de bouk (1) à bouktraezhin (28) :
  • bouk
    bouk

    adj. & m.

    I. Attr./Épith.

    A.

    (1) Mou.

    (1732) GReg 435b. Le poisson est molasse pendant le temps de fraye, tr. «Ar pesqed a so boug (...) pa vezont o parat.»

    (1867) MGK 72. eunn tamm dir ne voa bouk. ●(1874) FHB 497/213a. a deuas da veza boug evel eun tam coar tommet oc'h an tan.

    (1904) DBFV 27b. boug, adj., tr. «mou, mollasse.» ●(1927) GERI.Ern 61. bouk adj., tr. «Mou.» ●(1932) BSTR 33. eun tam koar bouk.

    (2) (Viande) tendre.

    (1909) KTLR 115. ma vezont lazet hirio, ho c'hik a vezo boukoc'h. ●(1927) GERI.Ern 61. bouk adj., tr. «tendre.»

    (3) (Lit, vêtement) souple, confortable, moelleux.

    (1710) IN I 372. ur guele boug ha dilicat. ●(1732) GReg 633a. Lit mou, tr. «ur guële boug

    (1876) TDE.BF 432b. enn eur gwele ker boug ha ken kunv. ●(1878) EKG II 232. guelloc'h bevanz ha boukoc'h guele.

    (1904) ARPA 89. Eun den guisket gant dillad bouk ? ●(1907) PERS 168. pluek boug ha douz meurbed. ●(1911) BUAZperrot 61. eur gwele eus ar re vouka. ●(1923) ADML 40. an daou vele-ze a zo atao ar re vouka. ●(1927) GERI.Ern 61. bouk adj., tr. «moelleux.»

    (4) (Temps) lourd, étouffant.

    (1904) DBFV 27b. boug, adj., tr. «(temps) lourd, étouffant.» ●(1927) GERI.Ern 61. bouk adj., tr. «(temps) lourd.»

    B. sens fig.

    (1) Qui manque de ferveur, mou.

    (1893) IAI 72. Ar gristenien bouk ha dall a yoa eno.

    (2) (Cœur) tendre.

    (1900) MSJO 120. va c'halonik boug en deus evet ano va Zalver.

    (3) Dont bouk e galon : s'attendrir.

    (1934) PONT 91. Hag ar seurez Vitalin, deuet boug e c'halon, a grog da lavaret ar chapelet a vouez uhel. ●156. me zo sur ho kalon a deufe da veza boug. ●192. An holl a deue bouk o c'halon.

    (4) Bezañ bouk e galon : être sujet à s'attendrir facilement.

    (1936) PRBD 42. tud hag a zo boug ho c'halon. Gouela a reont evit an distera tra.

    II. Adv. Confortablement, mollement.

    (1955) VBRU 70. div pe deir c'hambr dimp hon-unan ma neizjemp enno ken flour, ken bouk hag evnedigoù Doue.

    III. M. Surface molle.

    (1911) BUAZperrot 122. gourvez var ar c'halet, e leac'h var ar bouk.

    IV. Bezañ bouk evel ur goarenn : voir koarenn.

  • boukaat
    boukaat

    v.

    I. V. tr. d.

    A. Amollir.

    (1732) GReg 33b. Amolir, rendre moins dur, tr. «bougqaat. pr. bougqéet.» ●633a. Rendre mou, ou molle, tr. «Boucqaat

    (1889) SFA 53. an tamm minvik-se boukead gand an eol.

    (1927) GERI.Ern 61. boukaat, tr. «rendre mou.»

    B. sens fig.

    (1) Boukaat kalon ub. : attendrir le cœur de qqn.

    (1727) HB 156. Ma pligeo gantâ he boucâd [ho calon].

    (1847) FVR 251. na vije deuet ar gwel ec'hanoun da voukaat he galoun, d'he zinerza. ●(1869) FHB 241/252b. penaos boukaat ar galon dir-ze. ●(1877) EKG I 186. gand aoun, emezhan, na viche deuet ar guel ac'hanoun da voukaat, da deneraat he galoun.

    (1911) BUAZperrot 344. ma lakea ar c'hlac'har da voukât kalonou ar bec'herien ar re galedeta.

    (2) Boukaat ar morc'hed : atténuer le remord.

    (1907) DRSP 13. Marteze 'm'euz louzou da voukaat da vorc'hed. ●(1924) NFLO. atténuer le remord, tr. «boukaat ar vorc'hed

    II. V. intr.

    A. S'amollir.

    (1732) GReg 33a. S'amolir, devenir moins dur, tr. «Bougqaat.» ●633a. devenir mou, ou molle, tr. «Boucqaat

    (1876) TDE.BF 66a. Boukaat, v. n., tr. «S'amollir, devenir mou.»

    (1927) GERI.Ern 61. boukaat, tr. «devenir mou.»

    B. sens fig.

    (1) (en plt du cœur, siège des émotions) S'attendrir.

    (1909) NOAR 160. Kredet en doa e vije deuet [da galon] da voukaat.

    (2) (météorologie) S'adoucir.

    (1872) ROU 73a. Le temps s'est adouci, tr. «An amzer a zo boukeed

  • boukadur
    boukadur

    m. –ioù Ramollissement.

    (1931) VALL 620b. Ramollissement, tr. «boukadur

  • boukaet
    boukaet

    adj. sens fig. Attendri.

    (1907) KANngalon Mezheven 422. ar pec'her paour a zant he galoun boukeat-tout.

  • boukailh
    boukailh

    f. (météorologie) Petite pluie continuelle.

    (1943) DIHU 380/203. (Groe) Boukaill, tr. «(g.g.) petite pluie continuelle, plus forte que le crachin.» ●(1985) OUIS 23note. le Kornog (ouest) (…) amène « boucaille » et crachin.

  • boukañ
    boukañ

    v.

    (1) V. intr. Bouquer.

    (1763) SE 87. asé oc'heus ranquet bouqua, tr. «vous avez dû y mollir.»

    (2) V. tr. d. Ober d'ub. boukañ : faire bouquer qqn.

    (1766) MM 345. hac he reas dezo he bouqua, tr. «et la leur fit bouquer.»

  • boukaner
    boukaner

    m. –ion (histoire) Boucanier.

    (1931) VALL 74a. Boucanier (hist.), tr. «boukaner pl. ien

  • boukaus
    boukaus

    adj.

    (1) Ramollissable.

    (1931) VALL 620b. Ramollissable, tr. «boukaüs

    (2) Ramolissant.

    (1962) EGRH I 17. boukaus a., tr. « ramolissant. »

  • boukin .1
    boukin .1

    adj. (argot de La Roche-Derrien) Sourd.

    (1893) RECe xiv 271. Kleus veut dire aussi «sourd» en argot de la Roche, où il a pour synonyme : zourd, du français sourd ; bouqin, déformation du breton bouar ? et skouarn, en breton «oreille».

  • boukin .2
    boukin .2

    m. (musique) Korn-boukin : cornet à bouquin.

    (1732) GReg 213a. Cornet à bouquin, instrument de musique, tr. «Qorn-bouqin. p. qornou-bouqin.» ●(1744) L'Arm 76b. Cornet à bouquin, tr. «Corne-bouquin. m.»

    (1918) LZBt Mae 17. eur muzik fentus, gret gant kernio antilop, en giz da gernio-boukin.

  • boukin .3
    boukin .3

    m. –où Bouquin (vieux livre).

    (1834) SIM 211. bouquinou cos ha leun-boultr.

  • boukin .4
    boukin .4

    m. Bouquin, vieux bouc.

    (1633) Nom 271b-272a. Hircosus : qui sent le bouquin : vr boucquin vnan á sant ez bouch.

    (1659) SCger 133a. bouquin, tr. «malotru.» ●(1741) RO 1262. Penaos bouqin labasquennec me gret esout disquientet. ●1764. Ya bouquin cornart breman me à tisquo.

  • boukl .1
    boukl .1

    m. –où, –eier

    (1) Boucle.

    (1499) Ca 24b. Boucl g. boucle. vide in fremaill. ●28b. Boucl. g. boucle. ●(1633) Nom 118a-b. Fibula : boucle, bouclette, agraphe, crampon : boucl, crampoun. ●177a. Fibula : boucle : vr boucl, pe agraf.

    (1659) SCger 15b. boucle, tr. «boucl.» ●(1732) GReg 106b. Boucle, pour fermer les souliers, pour mettre à des sangles &c, tr. «Boucl. p. bouclou

    (1857) CBF 27. va c'halonen aour ha va bloukou arc'hant, tr. «mon cœur d'or et mes boucles d'argent.» ●(18--) PEN 93/129. sellet deus va jarritezou / zo bloukou allaouret varne o tiou.

    (1904) DBFV 28a. boukl, blouk, m. pl. eu, tr. «boucle, agrafe.» ●(1926) FHAB Eost 291. ar boukleier arc'hant o skedi war dokou ha bouteier an wazed.

    (2) War vloukoù : à boucles.

    (1919) FHAB Kerzu 184. eur boutou lêr war bouklou.

    (3) [au plur. après un art. ind.] Ur boukloù : ur paire de boucles à chaussures.

    (1851) PEN 89/120. Ebars em zreid eur skarpinou / Eur bloukou arc'hant warnezo.

    (4) Brochenn-voukl : ardillon.

    (1744) L'Arm 16b. Ardillon, tr. «Brochenn boucle.. brochenneu boucle. f.»

  • boukl .2
    boukl .2

    s. Buffle.

    (1499) Ca 28b. Boucl. g. boucle. l. hic bubalus / li.

  • boukl-skouarn
    boukl-skouarn

    m. Boucle d'oreille.

    (1732) GReg 709a. Pendans d'oreilles, tr. «bouqlou divscoüarn

    (1866) FHB 58/44b. gant ar boukleier-skouarn a oa out-ho.

  • bouklañ / boukliñ
    bouklañ / boukliñ

    v. tr. d. Boucler.

    (1732) GReg 106b. Boucler, fermer avec une boucle, tr. «Boucla. pr. bouclet.» ●Boucler des souliers, tr. «Boucla ar boutou. boucla e voutou-lezr.» ●(1744) L'Arm 34a. Boucler, tr. «Bouclein

    (1904) DBFV 28a. bouklein, v. a., tr. «boucler, anneler.» ●(1910) EGBT 154a. bloukan, tr. «boucler.»

  • bouklenn
    bouklenn

    f. –où

    (1) Boucle faite dans les cheveux.

    (1732) GReg 690b. Papillote, tr. «boucqlenn vléau. p. boucqlennou vléau.»

    (2) (habillement) Boucle.

    (1935) NOME 76. kollet e dog, boulouzenn, bloukenn hag all.

    (3) (ichtyonymie) Boucle de raie bouclée.

    (1977) PBDZ 808. (Douarnenez) ur vloukenn, tr. «une ‘boucle', c'est à dire aspérité sur le dos de la raie.»

  • bouklennañ
    bouklennañ

    v. tr. d. Boucler (les cheveux).

    (1732) GReg 690b. Papilloter, tr. «Boucqlenna an bléau.»

  • bouklêr
    bouklêr

    m. –ioù (armement) Bouclier.

    (1499) Ca 23a. Bouclezr. g. bouclier. ●(1633) Nom 183a-b. Parma, cauus orbis : bouclier : bouclyer, bouclær. ●183b. Vmbo : la bosse d'vn bouclier : an bossic pe an pen teu ves an bouclær.

    (1659) SCger 15b. bouclier, tr. «bouclér

  • bouklet
    bouklet

    adj. (ichtyonymie) Rae vouklet : raie bouclée.

    (1633) Nom 46b. Raïa clauata : raye bouclée, ronsée : bouclet.

    (1732) GReg 778a. Raie bouclée, tr. «raë boucqlet

    (1977) PBDZ 808. (Douarnenez) ur rae vouklet, tr. «une raie bouclée (Raja clavata).»

  • bouklier
    bouklier

    m. (armement) Bouclier.

    (1633) Nom 183a-b. Parma, cauus orbis : bouclier : bouclyer, bouclær. ●183b. Clypei ansa vel capulus : le manche du bouclier : croummel, pe plaçc an dorn ves an bouclier.

  • boukliñ
    boukliñ

    voir bouklañ

  • boukrenn
    boukrenn

    voir poukrenn

  • boukted
    boukted

    f. Flaccidité, mollesse.

    (1931) VALL 306b. Flaccidité, tr. «boukted

  • boukter
    boukter

    m. Mollesse, souplesse.

    (1732) GReg 633b. Molesse, qualité des corps mous, tr. «Bougder

    (1931) VALL 306b. Flaccidité, tr. «boukter

  • bouktraezh
    bouktraezh

    m. Sables mouvants.

    (1732) GReg 835b. Sable mouvant où l'on abîme, tr. «Boug-treaz

    (1876) TDE.BF 66a. Bouk-treaz, s. m., tr. «Sable mouvant.»

    (1927) GERI.Ern 61. bouk-traez, tr. «sable mouvant.»

  • bouktraezhañ / bouktraezhiñ
    bouktraezhañ / bouktraezhiñ

    v. intr. S'enliser.

    (1931) VALL 259a. Enliser (s'), tr. «bouk-traeza, bouk-traezi

  • bouktraezhiñ
    bouktraezhiñ

    voir bouktraezhañ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...