Devri

Recherche 'bount...' : 14 mots trouvés

Page 1 : de bount (1) à bountin (14) :
  • bount
    bount

    m. & adv.

    I. M.

    A.

    (1) Action de pousser sur qqc.

    (1903) MBJJ 109. bout ha jech.

    (2) Taol-bount : poussée.

    (1902) PIGO I 174. mez an nor ne oa ket prenet ; 'n eun tol bout e tigoraz. ●(1910) MBLD 159. evit harz ouz an tôlio bout a deu deus kreiz ar bobl. ●(1924) BILZbubr 41/951. Eun tôl bout war an nor.

    (3) Mise.

    (1904) DBFV 29b. bout, m., tr. «mise, action de mettre.»

    (4) Action de repousser.

    (1904) DBFV 29b. bout, m., tr. «action de repousser.»

    B. (botanique)

    (1) Jeune pousse d'un arbre.

    (1902) PIGO I 223. ar boutou-ze a gresk ; delio a ziwan warne.

    (2) Germe (de pomme de terre).

    (1933) ALBR 23. avalou-douar gant o boutou. ●74. avalou-douar gant boutou teo ha berr bet laket da gellida adalek miz du.

    II. Loc. adv. Bount-divount : l'un poussant l'autre, se bousculant.

    (1941) SAV 19/23. o skampa kuit bunt-divunt. ●(1942) VALLsup 139a. qui reçoit et donne des poussées, tr. «bunt-divunt.» ●(1955) STBJ 119. bunt-divunt hag o stoka an eil ouz egile, e tilammas ar bardonerien war-zu ar c'hê.

  • bountad
    bountad

    m. –où

    (1) Bourrade, poussée.

    (1869) FHB 236/211b. en doa roet eur buntad d'in. ●(1874) FHB 498/222b. Neuze evit ober pez d'ar paour kez coz, e roaz eur bountad d'ar vreac'h a zalc'he an tas. ●(1878) EKG II 322. Ar re-man a roaz d'ezhan eur buntad-all.

    (2) (botanique) Pousses (de plantes).

    (1855) BDE 256. Gourien Jessé en dès groeit boutad.

    (1904) DBFV 29b. boutad, m., tr. «bouture.»

    (3) Traite.

    (1904) DBFV 29b. boutad, m., tr. «une traite.»

    (4) Bountad etre : distance entre.

    (1904) DBFV 29b. boutad, m., tr. «distance (étré) entre.»

  • bountadeg
    bountadeg

    f. –où Poussée collective.

    (1927) GERI.Ern 62. bountadeg f., tr. «poussée de plusieurs.» ●(1942) VALLsup 139a. Poussée d'une foule, tr. «buntadeg f.» ●(1943) VKST Meurzh/Ebrel 251. Buntadeg ha sachadeg a vez da heul, gwir eo.

  • bountadenn
    bountadenn

    f. –où Bourrade, poussée.

    (1894) BUZmornik 358. Abarz ar fin zoken e roaz d'ezhan eur vountadenn hag her pilaz enn eur bern pri-raz.

    (1927) GERI.Ern 62. bountadenn f., tr. «poussée (d'un seul).»

  • bountadur
    bountadur

    m. –ioù Constipation.

    (1931) VALL 147b. Constipation, tr. «bountadur T[régor] m.»

  • bountañ / bountek / bountiñ
    bountañ / bountek / bountiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    A.

    (1) Bouter, pousser.

    (1499) Ca 25a. Boutaff. g. bouter. ●Boutaff en maes. g. hors bouter.

    (1659) SCger 66a. heurter, tr. «bunta.» ●95b. pousser, tr. «bunta.» ●134b. bunta, tr. «heurter.» ●(1732) GReg 746a. Pousser à faire tomber, tr. «Bunta. pr. buntet.» ●(1744) L'Arm 298b. Pousser, tr. «Boutein

    (1877) BSA 41. ar beleg bras Izacar her bountas en eun doare rust. ●(1889) SFA 56. avechou zoken e vezent buntet a daoliou skoaz.

    (1904) DBFV 29b. boutein, v. a., tr. «pousser, heurter, chasser, repousser, émettre, envoyer violemment, enfoncer, fourrer, exhaler.»

    (2) Fourrer, planter.

    (1732) GReg 337a. Emprisonner, tr. «Van[netois] bouteiñ er prison.» ●(1790) MG 182. Caër em bai bouttein youd én-ai.

    (1869) KTB.ms 14 p 19. Ma oe kasset e-meaz a daoliou treid, ha boutet er prizon.

    (1903) JOZO xiii. boutein lagout geton, malin-rous ! ●(1906) BOBL 23 juin 92/3a. Eur mezvier (…) a oa bet boutet e bidouf Ploueskat. ●(1909) TOJA 2. O ! gwasat bugel eo houman ! N'oun 'vit boutan seurt ebet en he fenn. ●(1925) SFKH 4. er boutet [é gorn pri] en é fiched. ●(1955) MIPO 5. ar 'forn ne domm ket trawalh, kaer em mez bouta keuneud ebarz.

    (3) Bountañ kuit : repousser (les attaquants, les ennemis).

    (1884) LZBt Mae 98. e ver deud abenn da vonta-kuid ann dagerien. ●(1896) HIS 79. Ol en éneberioñ e oé bet boutet kuit.

    (4) Bountañ ub. e-raok a : expulser qqn de.

    (1861) BELeu 12. boutein er Jesuitèd é raug ag en neu ranteleah.

    (1985) ADEM 14. (An Arradon) bountet oant eraog, kar baeent ket.

    (5) Bountañ ub., udb. a, er-maez a : expulser qqn, qqc. de.

    (1790) MG 36. ean e gueméras ur foêt guet en dud-hont, hag ou boutas ér mæz. ●293. dougeamb a er bouttein ér mæz a hur halon dré er péhet.

    (1861) BELeu 87. boutein er péhèd ér mæz ag ou haloneu. ●88. hui em bout ér mæz a me zy.

    (1904) DBFV 29b. boutein, v. a., tr. «mettre (kuit, ou ér méz, dehors).» ●(1985) ADEM 33. (An Arradon) vehent ket james bountet a Benboc’h, dam nann !

    (6) Boutañ mein gant, ouzh ub. : jeter des pierres à qqn.

    (1904) DBFV 29b. boutein, v. a., tr. «jeter (mein get ou doh), des pierres à).»

    (7) Flanquer (un coup).

    (1907) VBFV.fb 44a. flanquer, tr. «boutein.» ●(1907) VROJ 62. boutet get ou ur monjat. ●(1925) DIHU 163/213. hag e vouté geton mojadeu sonn.

    ►absol. Bountañ gant ub. : frapper, corriger qqn.

    (1914) MABR 36. A ! é han béan d'er gér de labourat / Boutet e vou genein hoah, mar ven devéhat !

    ►absol. Bountañ ganti : en mettre un coup.

    (1915) LILH 23 a Wengolo. Ken stank é en tauleu [kanon] ma kredér kleuet er mor é hudal… Er mitin-men drest pep tra é voutér geti

    (8) Boutañ labour gant ub. : coller du travail à qqn.

    (1918) LILH 3 a Veurzh. é hon sur nen dei ket hañni d'em diranj na de voutein labour neùé genein

    B. (en plt de plantes) Pousser, faire (des feuilles, des fleurs).

    (17--) TE 106. nameit hani [guialèn] Aaron, péhani en doai boutét bleu ha deliàu.

    II. V. tr. i. Pousser (sur qqc., sur qqn).

    ►absol.

    (1910) MBJL 163. kaer o deus boutan. ●(1996) CRYK 334. E voutek pe e sachek, tr. «Pour pousser ou tirer.»

    III. V. intr.

    (1) (en plt de plantes) Pousser.

    (1744) L'Arm 298b. Pousser, parlant des arbres, tr. «Boutein

    (1904) DBFV 29b. boutein, v. n., tr. «pousser, en parl. des plantes.» ●(1908) PIGO II 26. e-lec'h ma kane an evned ha ma voute bleuniou koant war ar glazennou. ●27. ne oar ket petra a vout 'barz ar parkou-man. ●(1907) BOBL 09 novembre 163/2e. greun pebr-gwen (a vout mesk an ed).

    (2) Germer.

    (1962) TDBP II 59. Eno e veze lakeet patatez da vouta, tr. «on y mettait des pommes de terre à germer.»

    (3) Bountañ betek : pousser, aller jusqu'à.

    (1867) BUE 203. boutomp bete kear Rom.

    IV. V. pron. En em vountañ.

    A. V. pron. réfl.

    (1) Se fourrer.

    (1838) OVD 82. ur gad é téhe é raug giboesserion, e hum voutas étré divar é varh. ●(1866) LZBt Gouere 161. En em voutan a rejomp ni, euz hon gwellan, e-mesk ar pakajo treo.

    (1906) DIHU 10/169. ean hum vout dré vesk en dud.

    (2) S'immiscer.

    (1838) OVD 122. péré (…) e hum voute én ur fæçon randonnus é mesque en dud aral.

    (1904) DBFV 29b. hum voutein, tr. «s'immiscer (é dans).» ●(1906) BOBL 06 octobre 107/2b. en em vounta stard er gwella plasou.

    (3) En em voutañ dre ar mac'h : s'enfoncer la foule.

    (1787) PT 87. hum voutein dré er vah hac er prèss.

    (4) En em vountañ a-raok : se pousser dans le monde.

    (1907) BSPD I 311. Un tad e larou berpet d'é groèdur hum voutein arauk ér bed… ér hargeu.

    B. V. pron. réci.

    (1) Se pousser mutuellement.

    (1849) LLB 1368-1370. en deu loen (…) / Kern doh kern, pen doh pen, en hum vout hemb arsaw.

    (2) Se bousculer.

    (1877) BSA 274. Eur vanden dud en em vounte dirac an ti m'en em gave ar plac'h iaouanc burzudus.

    (3) Se fourrer.

    (c.1718) CHal.ms ii. S'Intriguer, tr. «him vellein a het hac adrest him voutein par tout.»

    V.

    (1) Bountañ e viz en e lagad : voir biz.

    (2) Bountañ e fri : voir fri.

    (3) Boutañ e fri e revr ub. : voir fri.

    (4) Bountañ pennadoù en ub. : voir pennadoù.

    (5) Boutañ ub. el lann : voir lann.

  • bountek
    bountek

    voir bountañ

  • bountenn
    bountenn

    f. bountoù (botanique) Bouton de plante.

    (1904) DBFV 29b. bouten, f. pl. bouteu, tr. «bouton d'une plante.»

  • bounter .1
    bounter .1

    m. –ion Pousseur, personne qui pousse.

    (1744) L'Arm 298b. Pousseur, tr. «Bouttourr.. rerion. f.»

    (1904) DBFV 29b. boutour, m. pl. –terion, tr. «celui qui pousse.» ●(1910) MBJL 162. ec'h ê êzet goût e zo bouterien du-hont a-dre d'ê.

  • bounter .2
    bounter .2

    m. –ioù Chassoir.

    (1744) L'Arm 427b. Chassoir, tr. «Boutérr.. terieu. m.»

    (1904) DBFV 29b. boutér, boutoér, tr. «chassoir, repoussoir (l'A.).»

  • bounterez
    bounterez

    f. –ed Femme qui pousse.

    (1744) L'Arm 298b. Pousseuse, tr. «Boutteréss.. ézétt. f.»

    (1904) DBFV 29b. boutour, m. pl. terion, f. –teréz, pl. ed,, tr. «celui qui pousse.»

  • bounterezh
    bounterezh

    m. Poussée.

    (1962) EGRH I 22. bunterezh m., tr. « poussée. »

  • bountet
    bountet

    adj. Bountet e gof : constipé.

    (1931) VALL 147B. Constipé, tr. «bountet e gof

  • bountiñ
    bountiñ

    voir bountañ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...