Devri

Recherche '"bountañ"...' : 1 mots trouvés

Page 1 : de bountan-bountek-bountin (1) à bountan-bountek-bountin (1) :
  • bountañ / bountek / bountiñ
    bountañ / bountek / bountiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    A.

    (1) Bouter, pousser.

    ●(1499) Ca 25a. Boutaff. g. bouter. ●Boutaff en maes. g. hors bouter.

    ●(1659) SCger 66a. heurter, tr. «bunta.» ●95b. pousser, tr. «bunta.» ●134b. bunta, tr. «heurter.» ●(1732) GReg 746a. Pousser à faire tomber, tr. «Bunta. pr. buntet.» ●(1744) L'Arm 298b. Pousser, tr. «Boutein.»

    ●(1877) BSA 41. ar beleg bras Izacar her bountas en eun doare rust. ●(1889) SFA 56. avechou zoken e vezent buntet a daoliou skoaz.

    ●(1904) DBFV 29b. boutein, v. a., tr. «pousser, heurter, chasser, repousser, émettre, envoyer violemment, enfoncer, fourrer, exhaler.»

    (2) Fourrer, planter.

    ●(1732) GReg 337a. Emprisonner, tr. «Van[netois] bouteiñ er prison.» ●(1790) MG 182. Caër em bai bouttein youd én-ai.

    ●(1869) KTB.ms 14 p 19. Ma oe kasset e-meaz a daoliou treid, ha boutet er prizon.

    ●(1903) JOZO xiii. boutein lagout geton, malin-rous ! ●(1906) BOBL 23 juin 92/3a. Eur mezvier (…) a oa bet boutet e bidouf Ploueskat. ●(1909) TOJA 2. O ! gwasat bugel eo houman ! N'oun 'vit boutan seurt ebet en he fenn. ●(1925) SFKH 4. er boutet [é gorn pri] en é fiched. ●(1955) MIPO 5. ar 'forn ne domm ket trawalh, kaer em mez bouta keuneud ebarz.

    (3) Bountañ kuit : repousser (les attaquants, les ennemis).

    ●(1884) LZBt Mae 98. e ver deud abenn da vonta-kuid ann dagerien. ●(1896) HIS 79. Ol en éneberioñ e oé bet boutet kuit.

    (4) Bountañ ub. e-raok a : expulser qqn de.

    ●(1861) BELeu 12. boutein er Jesuitèd é raug ag en neu ranteleah.

    ●(1985) ADEM 14. (An Arradon) bountet oant eraog, kar baeent ket.

    (5) Bountañ ub., udb. a, er-maez a : expulser qqn, qqc. de.

    ●(1790) MG 36. ean e gueméras ur foêt guet en dud-hont, hag ou boutas ér mæz. ●293. dougeamb a er bouttein ér mæz a hur halon dré er péhet.

    ●(1861) BELeu 87. boutein er péhèd ér mæz ag ou haloneu. ●88. hui em bout ér mæz a me zy.

    ●(1904) DBFV 29b. boutein, v. a., tr. «mettre (kuit, ou ér méz, dehors).» ●(1985) ADEM 33. (An Arradon) vehent ket james bountet a Benboc’h, dam nann !

    (6) Boutañ mein gant, ouzh ub. : jeter des pierres à qqn.

    ●(1904) DBFV 29b. boutein, v. a., tr. «jeter (mein get ou doh), des pierres à).»

    (7) Flanquer (un coup).

    ●(1907) VBFV.fb 44a. flanquer, tr. «boutein.» ●(1907) VROJ 62. boutet get ou ur monjat. ●(1925) DIHU 163/213. hag e vouté geton mojadeu sonn.

    ►absol. Bountañ gant ub. : frapper, corriger qqn.

    ●(1914) MABR 36. A ! é han béan d'er gér de labourat / Boutet e vou genein hoah, mar ven devéhat !

    ►absol. Bountañ ganti : en mettre un coup.

    ●(1915) LILH 23 a Wengolo. Ken stank é en tauleu [kanon] ma kredér kleuet er mor é hudal… Er mitin-men drest pep tra é voutér geti…

    (8) Boutañ labour gant ub. : coller du travail à qqn.

    ●(1918) LILH 3 a Veurzh. é hon sur nen dei ket hañni d'em diranj na de voutein labour neùé genein…

    B. (en plt de plantes) Pousser, faire (des feuilles, des fleurs).

    ●(17--) TE 106. nameit hani [guialèn] Aaron, péhani en doai boutét bleu ha deliàu.

    II. V. tr. i. Pousser (sur qqc., sur qqn).

    ►absol.

    ●(1910) MBJL 163. kaer o deus boutan. ●(1996) CRYK 334. E voutek pe e sachek, tr. «Pour pousser ou tirer.»

    III. V. intr.

    (1) (en plt de plantes) Pousser.

    ●(1744) L'Arm 298b. Pousser, parlant des arbres, tr. «Boutein.»

    ●(1904) DBFV 29b. boutein, v. n., tr. «pousser, en parl. des plantes.» ●(1908) PIGO II 26. e-lec'h ma kane an evned ha ma voute bleuniou koant war ar glazennou. ●27. ne oar ket petra a vout 'barz ar parkou-man. ●(1907) BOBL 09 novembre 163/2e. greun pebr-gwen (a vout mesk an ed).

    (2) Germer.

    ●(1962) TDBP II 59. Eno e veze lakeet patatez da vouta, tr. «on y mettait des pommes de terre à germer.»

    (3) Bountañ betek : pousser, aller jusqu'à.

    ●(1867) BUE 203. boutomp bete kear Rom.

    IV. V. pron. En em vountañ.

    A. V. pron. réfl.

    (1) Se fourrer.

    ●(1838) OVD 82. ur gad é téhe é raug giboesserion, e hum voutas étré divar é varh. ●(1866) LZBt Gouere 161. En em voutan a rejomp ni, euz hon gwellan, e-mesk ar pakajo treo.

    ●(1906) DIHU 10/169. ean hum vout dré vesk en dud.

    (2) S'immiscer.

    ●(1838) OVD 122. péré (…) e hum voute én ur fæçon randonnus é mesque en dud aral.

    ●(1904) DBFV 29b. hum voutein, tr. «s'immiscer (é dans).» ●(1906) BOBL 06 octobre 107/2b. en em vounta stard er gwella plasou.

    (3) En em voutañ dre ar mac'h : s'enfoncer la foule.

    ●(1787) PT 87. hum voutein dré er vah hac er prèss.

    (4) En em vountañ a-raok : se pousser dans le monde.

    ●(1907) BSPD I 311. Un tad e larou berpet d'é groèdur hum voutein arauk ér bed… ér hargeu.

    B. V. pron. réci.

    (1) Se pousser mutuellement.

    ●(1849) LLB 1368-1370. en deu loen (…) / Kern doh kern, pen doh pen, en hum vout hemb arsaw.

    (2) Se bousculer.

    ●(1877) BSA 274. Eur vanden dud en em vounte dirac an ti m'en em gave ar plac'h iaouanc burzudus.

    (3) Se fourrer.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. S'Intriguer, tr. «him vellein a het hac adrest him voutein par tout.»

    V.

    (1) Bountañ e viz en e lagad : voir biz.

    (2) Bountañ e fri : voir fri.

    (3) Boutañ e fri e revr ub. : voir fri.

    (4) Bountañ pennadoù en ub. : voir pennadoù.

    (5) Boutañ ub. el lann : voir lann.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...