Recherche 'bourev...' : 10 mots trouvés
Page 1 : de bourev (1) à bourevin (10) :- bourevbourev
m. –ion Bourreau.
●(1499) Ca 25a. Bourreau. g. idem ou pandart. ●(1557) B I 697. Da ober officc gour un bourreu / A eneb bleu ez eux cleuet (lire : az eux beuet), tr. «faire l'office du valet d'un bourreau, ni toucher à un de mes cheveux, toi qui m'a nourrie.»
●(1659) SCger 16b. bourreau, tr. «boureo pl. euien.» ●133b. boureau. pl boureuien, tr. «bourreau.» ●(1710) IN I 372. n'o divise gallet jamæs ar vourrevien e ober dre an tourmanchou. ●(1732) GReg 110b. Bourreau, officier, ou, maître des hautes œuvres, tr. «Bourréau. p. bourrévyen. Van[netois] borrév. p. bourrévyon. bourrévyan.» ●(1790) MG 49. en eun a bassein dré zeourn er bourreàu. ●91. èl en dès bet groeit er voureàuïon de Jesus-Chrouist. ●96. er vourreàuïon e verhonnas hé dèntt én hé bêg.
●(1855) BDE 514. feahein tourmanteu er vourreàuion. ●666. dré glean er bourreau. ●(1868) KMM 262. Ar vamm neket evit sevel gant bourrevien e Mab ! ●(1878) EKG II 294. ar bourreo, pe an dibenner tud. ●(1884) BUZmorvan 55. ar bourreo a c'hine o skei.
●(1904) DBFV 28b. bourèu, boureaù, borèu, borèv, m. pl. ion, ian, tr. «bourreau.» ●(1907) BSPD I 177. lakeit aben étré dehorn er bourèu eit bout dibennet.
- boureverezh
- boureveriboureveri
f. Supplice, assassinat.
●(1557) B I 704. Bout muntrer so bourreuery, tr. «mon meurtrier, c'est un assassinat.»
- bourevezbourevez
f. –ed Femme bourreau.
●(1904) DBFV 28b. bourèu, boureaù, borèu, borèv, m. pl. ion, ian, -éz pl. ed, tr. «bourreau.»
- boureviadur
- boureviañ / boureviñboureviañ / boureviñ
v.
I. V. tr. d.
A.
(1) Torturer.
●(1575) M 2263-2264. Adarre ez leaff, hac ez compsaff affet, / Da pep à enep bleau, ho bezaff bourreuæt, tr. «Je jure encore et je déclare / A chacun que par les cheveux ils sont torturés.»
●(1852) MML 165. ec'h oun sujet da basion brutal pere em boureo. ●(1865) LZBt Gouere 5. Teir gwech e oa bet bourreviet, pa eo deut kalon da c'houitan d'ehan. ●(1868) KMM 133. edo Jesus o vont da goueza etre daouarn ar Iuzevien, evit beza bourreved ganto.
●(1904) DBFV 28b. boureaùein, borrèuein, v. a., tr. «bourreler, tourmenter.» ●(1911) BUAZperrot 562. bourrevi ar gristenien. ●(1911) SKRS II 6. he bourrevi a nevez.
(2) Être torturé.
●(1911) AOTR 39. pa da velint dinerzet, var ar rod o vourrevi.
►[empl. comme subst.] Torture.
●(1872) ROU 106a. Il lui ont fait subir une torture, tr. «ur bourrevi o d-euz great deza.»
B. par ext. Corriger (physiquement).
●(1767) ISpour 408. jamæss hou bourreüein [hou pugalé] el ur brutal. ●(1790) MG 305. Bout-ç'ou ré-ral n'ou dès burhud quin mechér meit soucadein ou bugalé, ou bourreàuein a dauleu-treid.
●(1894) BUZmornik 657-658. ho bourrevi a daoliou kalkenn ejenn.
●(1959) TGPB 79. Gallout a rafen, dleout a rafen zoken boureviañ ac’hanout d’am zro.
II. V. pron. réci. En em voureviañ : se torturer mutuellement.
●(1866) SEV 132. ha brema ec'h en em vourrevont bepred ann eil egile.
- bourevidigezh
- bourevierezhbourevierezh
f. Tyrannie.
●(1870) FHB 283/174a. skuis ma'z oant pell a ioa o veva dindan bourreverez Teufelman.
- boureviezhboureviezh
f. Torture, supplice.
●(1866) LZBt Ebrel 109. a-dal d'ar vourreviez ho gourdrouze. ●119. aboe he vourreviez.
- boureviñboureviñ
voir boureviañ