Devri

Recherche 'brank...' : 12 mots trouvés

Page 1 : de brank-1 (1) à brankodet (12) :
  • brank .1
    brank .1

    m. –où, brinker, brinkier, brenkeier

    I.

    (1) Branche.

    ●(1633) Nom 76b. Internodium : l'entre-deux des nœud : an cleus ma sorty an brancquou. ●97a-b. Ramus, brachium arboris : rameau, branche, ramseau : brancq, braing, scoultr. ●97b. Ramale : branche coupée, ou inutile : brancq trouchet, discoultr. ●98a. Frons, frondis : fueille, rameau, ou ramseau des arbres : delyen scoultr, brancq. ●101b-102a. Palmes pampinarius, pampinarium, colis : sarment qui porte fueilles seulement sans fruict : an brancouigou munut fall á vez ouz an guez.

    ●(1659) SCger 63b. grape de raisin, tr. «branc raisin.» ●101a. rameau, tr. «branq.» ●(1732) GReg 114a. Branche coupée pour faire des fagots &c., tr. «Brancq. p. brancqou, brancqéyer.» ●(1767) ISpour 358. el ur brancq disflosquet doh ur ùenn. ●(1790) MG 349. en tavarnour e gueméras deur béniguét, hac e hum laquas guet ur branq-loré de véniguein er gambr. ●(1792) HS 122. èl ma passai édan unn erüenn, é vleaue, peré e oai hir ha stanc hemp hou far, e louyass ér breinquyér. ●195. ur üéenn e ïai bed en Nean ; hé breinquyér e douchai enn-eu bèenn ag er bet. ●(17--) TE 15. ur branq loré glaz.

    ●(1818) HJC 216. ma ta en ïnet ag en aër de reposeign ar i brenquer. ●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 130. brinquér boutet én doar. ●(1846) BAZ 259. gant brancou guez. ●(1869) SAG 298. ne vele ket brankou ar guez o vranzkellat. ●(1877) BSA 17. Ar brancou sec'het en eun taol.

    ●(1904) DBFV 30a. brank, m. pl. eu, tr. «branche (d'arbre).» ●(1908) DIHU 34/58. en dél doh er brinkér. ●(1908) FHAB Meurzh 92. eul lapous fichet var eur brank a gane. ●(1912) MMKE 38. kuitet 'n eus e vrankig. ●108. brankou an ivin glaz. ●(1934) PONT 28. eun aval eus ar brank. ●(1961) LLMM 86/155. e oa dija splann an deiz hag a-heligentañ e richane an evnigoù er brankoù skav ha spern-gwenn.

    (2) sens fig. Branche (de famille, etc.).

    ●(1877) BSA 13. ar branc ma tle dont anezhan mam Salver ar bed.

    ●(1904) DBFV 30a. brank, m. pl. eu, tr. «rameau (généalogique).» ●(1904) KANngalon Du 246. Ho relijion a zo eur brank euz ann Iliz. ●(1911) BUAZperrot 346. Eur brank zoken eus familh an impalaër, ar Flavianed, a oue badezet en amzer-ze.

    (3) sens fig. Rameau (de la jeunesse).

    ●(1530) Pm 244. Mar franc eu an branc az youanctet, tr. Herve Bihan « Si épanoui que soit le rameau de ta jeunesse »

    (4) Quillon.

    ●(1744) L'Arm 318b. Quilon, tr. «Branque er gléan.»

    ●(1904) DBFV 30a. brank, m. pl. eu, tr. «quillon (d'épée).»

    (5) Branche (de lunettes).

    ●(1924) ZAMA 172. a-drenv e lunedou brankou aour.

    (6) Brancard.

    ●(1904) DBFV 30a. brank, m. pl. eu, tr. «bras (de civière).» ●(1982) PBLS 246. (Langoned) brankou, tr. «brancards.»

    (7) Branche (de chandelier).

    ●(17--) TE 95. en Hantulér eur (…) huéh branq staguét tro-ha-tro d'er oalèn, péhani e formai ur seihvèt branq.

    (8) Grappe (de raisin).

    ●(1633) Nom 71a. Vua, racemus, botrys : raisin, grappe de raisin : ræsin, grap pe brancq ræsin.

    ●(1904) DBFV 30a. brank, m. pl. eu, tr. «grappe (de raisin).»

    (9) Aile (de moulin).

    ●(c.1718) CHal.ms i. les ailes d'un moulin a vent, tr. «branqueu ur velin a aüel', diureh ur velin a aüel.» ●(1744) L'Arm 9b. Aîle d'un Moulin, tr. «Branque. m.»

    ●(1904) DBFV 30a. brank, m. pl. eu, tr. «aile (d'un moulin).»

    (10) (domaine maritime) Courant.

    ●(1979) VSDZ 106. (Douarnenez) brenkeier deus ar Gulf stream, tr. (p. 270) «des courants du Gulf Stream.»

    (11) Bois (de cervidé).

    ●(1633) Nom 28a. Rami cornum : branches, rameaux, ou iets de cornes : an brancquou, pe an taul ves an cornou.

    II.

    (1) Chom war vrank : attendre.

    ●(1965) BRUD 20/9 (T) E. ar Barzhig. Ha c'hoaz eur wech lakaet ar hoüez da zeha, e oa mad chom war vrank gand doan ouz al laeron pe an avel. ●(1970) BHAF 120 (T) E. ar Barzhig. Med ar hast a gaouenn ne oa ket chomet war vrank, na ne oa.

    (2) Bezañ war vrank : (s’)attendre.

    ●(1965) BRUD 20/28 (T) E. ar Barzhig. Med morse ne ouezas ar plahig e veze he mignon war vrank. ●(1968) LOLE 55 (T) *Roc'h Vur. Paourkeiz tud yaouank ! Tamm ha tamm e oe klasket harlui aneze, red deze bepred beza war vrank.

    (3) Reiñ treujoù e-lec'h brankoù : voir treujoù.

  • brank .2
    brank .2

    m. (argot de La Roche-Derrien) Sou. cf. blank

    ●(1980) PEAS 59. Brank, gwenneg.

  • brankad
    brankad

    m. –où

    (1) Contenu d'une branche.

    ●(1904) DBFV 30a. brankad, m., tr. «branchage.»

    (2) Grappe de.

    ●(1977) PBDZ 717. (Douarnenez) brankad, brankadoù, tr. «grappe (de moules, etc.).»

    (3) sens fig. Branche (d'une science, etc.).

    ●(1909) FHAB C'hwevrer 47. n'eus ket eur brankad skianchou ha n'en defe bet an dro d'ober anaoudegez gantan.

  • brankadur
    brankadur

    m. Ramification.

    ●(1931) VALL 620b. Ramification, tr. «brankadur m.»

  • brankaj
    brankaj

    m. Branchage.

    ●(1904) DBFV 30a. brankaj, m., tr. «branchage.»

  • brankañ / brankiñ
    brankañ / brankiñ

    v. intr.

    (1) (en plt des céréales) Taller.

    ●(1872) ROU 99a. Ramifier (se), tr. «Branka.»

    ●(1922) FHAB Mae 153. An ed (...) a rank kaout ear, sklerijenn, heol tomm evit kreski, en em zispaka, branka, ober korzennou teo ha pennou mat, pennou bras. (...) e teu an ed, da viz meurs ha miz ebrel, da vranka, da ober bodadou, ha var eun eden hadet e c'hell sevel dek, pemzek korzen hag ouspen awechou. ●154. Abenn an eiz a viz eost e oant branket mat (...) Branka a rejont a-nevez (...) Da hanter veurz o doa branket adarre. ●(1927) GERI.Ern 65. branka(ñ) v. n., tr. «taller, pousser des rejetons (des céréales).» ●(1934) BRUS 85. Taller, tr. «brankein.»

    (2) sens fig. =

    ●(1994) HETO 82-83. (Gwill) Me oa triweh vloaz ma-unan pa oan dimezet (…). (Ar Mêr) Da driweh vloaz ? Eun tamm koz ive. 'Benn neuze e vez krog e skiant da vrankañ. (Gwill) Ma oa krog ma skiant da vrankañ, 'benn neuze, goude 'nevoa ket greet avad.

    (3) Bifurquer.

    ●(1931) VALL 66b. Bifurquer, tr. «branka.»

  • brankard
    brankard

    m. –où

    (1) Brancard, limon.

    ●(1904) DBFV 30a. brankard, m. pl. eu, tr. «brancard, limon.»

    (2) [au plur. après un art. ind.] Ur brankardoù : une civière.

    ●(1866) FHB 84/250b. douguet var eur brancardou. ●(1866) FHB 90/298b. eur c'hravaz pe eur brancardou.

  • brankek
    brankek

    adj.

    (1) Branchu.

    ●(1732) GReg 114a. Branchu, uë, tr. «Brancqec.» ●930b. Arbre touffu, tr. «Guezen bochennecq, ou bodennecq, ou brancqecq.»

    ●(1890) MOA 149a. Branchu, tr. «brankek.»

    ●(1904) DBFV 30a. brankek, adj., tr. «branchu.»

    (2) (Corne) à plusieurs ramures.

    ●(1939) MGGD 47-48. eur re-gerniou brankek.

    (3) (Chose) qui a plusieurs branches.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. Lustre de sale, tr. «ur c'hantouler branquec.»

    ●(1904) DBFV 30a. kantulér brankek, tr. «chandelier à branches, lustre.»

  • brankenn
    brankenn

    f. –où Branche.

    ●(1659) SCyez 12b. Brancqen brancq, tr. «branche.»

    ●(1869) FHB 237/222a. dindan ar vranken a neus re a vec'h.

  • branket
    branket

    adj.

    (1) Perché sur une branche, branché.

    ●(c.1836) COM I moj. 2. Eur pez Brân-zû, branket war eur wézen.

    (2) Accoudé.

    ●(1958) BLBR 114/14. Branket. Harpet war an divreh pe war an ilinou. «Branket eo ouz an daol» (...) Da zul en iliz e welet ivez gwazed branket war o hadoriou.

    (3) Branchu.

    ●(1904) DBFV 30a. branket, tr. «branchu.»

  • brankiñ
    brankiñ

    voir brankañ

  • brankodet
    brankodet

    adj. Arc-bouté.

    ●(1878) EKG II 140. P'am boa gellet sevel va diouskoaz er meaz, e chomchon eur pennad, brankodet enn daou du.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...