Recherche '"braouac'h"...' : 5 mots trouvés
Page 1 : de braouach-1 (1) à braouac_hus (5) :- braouac'h .1braouac'h .1
adv.
I. Adv.
(1) Terriblement, extrêmement.
●(1912) BUBU 12. Er heh dén (...) en doé droug blaoah. ●(1912) BUEV 23. hag aben en noz blaoah ker skuéh èl ma hum gavé. ●60. be oé belbehen ar é spered blaoah. ●(1922) BUPU 6. ne hra meit tretat ha goannat blaoah.
►[après un adj.]
●(1913) THJE 25. En ol e gavas er livr-sé ker braù ma oent bamet blaoah. ●(1918) BNHT 3-4. Er medisinour, és é gout, e oé bamet blaoah.
(2) Braouac’h da : incroyable. cf. ur spont
●(1908) AVES 13. blaoah d'en droug en des. ●(1918) BNHT 13. blaoah d'en droug hé doé. ●(1922) BUPU 4. O men Doué, blaoah d'er soufrans em es ! ●14. blaoah d'en droug hi doé bet d'andur. ●(1927) GERI.Ern 51. blaoec'h d'en dud ! tr. «ah ! quelle foule !»
II. Adj. Braouac'h eo : c'est épouvantable, terrifiant, effrayant.
●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 139. blaouah-é gùélet péh quen æz é tér de lahein.
●(1927) GERI.Ern 51. blaoac'h, blaoec'h V[annetais] adj, tr. «Epouvantable, odieux.»
- braouac'h .2braouac'h .2
m./f. –où
I. M./F.
(1) Épouvante.
●(1744) L'Arm 4a. Abomination, tr. «Blaouah. m.» ●19a. Atrocité, tr. «Blaouah.. heu. m.» ●(1787) PT 1. hemb hériss ha blaoah. ●82. Ur vlaoah é gùélét face Jésus.
●(1804) RPF 164. el-léh-cè à dourmanteu : er vlaouah à nehai e ras tehi chongeal é houai inou é houai en Ihuern. ●(1854) PSA I 169. er vlaouah ag en disconfortance.
●(1927) GERI.Ern 51. blaoac'h, blaoec'h V[annetais] m. pl. eu, tr. «Epouvante, horreur.»
(2) Chose surprenante.
●(1927) GERI.Ern 51. blaoac'h, blaoec'h V[annetais] m. pl. eu, tr. «chose surprenante.»
II. Loc. exclam. N'eo ket ur vraouac'h =
●(1905) BREH 73. Julo en des ind hanaùet ar é gein [en dillad]. Ne ket ur vlaoeh !
►[en fin d'énoncé]
●(1903) LZBg Du 251. trouz ha safar étré zé, ur blaouah !
- braouac'hetbraouac'het
adj. Effrayé.
●(1792) CAg 85. un inean pèur (…) / É tihoueldæd er marhue¨en e=un taule couéhet, / Blaoüahet hac eunus.
●(1844) LZBg 2l blezad-1añ lodenn 101. Blaouahet oent bet ol é huélet el læstr. ●(1854) PSA II 101. er gueih vro-men a France, blaouahet ha carguet a zougeance.
●(1925) SFKH 23. Treboulet, blaoahet. ●(1928) DIHU 200/23. Dén en tok e chomas blaoahet.
- braouac'hiñbraouac'hiñ
v.
(1) V. tr. d. Effrayer, épouvanter.
●(1787) PT 6. er guir-zé em blaoah. ●(17--) TE 343. capabl de vlaouahein en dud barbarran.
●(1844) LZBg 2l blezad-2l lodenn 107. en doé marhue en eutru Chanel blaouaihet en darn-muihan.
(2) V. tr. i. Braouac'hiñ ouzh : avoir horreur de.
●(1744) L'Arm 3b. Abhorrer, tr. «Bleouahein.» ●187a. Avoir horreur de, tr. «Blaouahein doh.»
●(1904) DBFV 24a. blaoahein, blaoèhein, v. n., tr. «frémir, avoir horreur (doh, de).» ●(1927) GERI.Ern 51. blaoac'hein, blaoec'hein v. n., tr. «frémir, avoir horreur (doh, de).»
(3) V. intr. S'effrayer.
●(c.1785) VO 120-121. Blaouahein e rér a pe za chongeal én ou zourmanteu. ●(1787) PT 16. me halon e vlaoah. ●48. Ma ra din guet en eun blaoahein ha fallat.
- braouac'husbraouac'hus
adj.
(1) Attr./Épith. Effrayant, formidable.
●(1744) L'Arm 19a. Atroce, tr. «Blaouahuss.» ●(1787) PT 7. blaoahussét ur gùir e hoès laret !... ●(1790) MG 240. ma ne larét temb petra-zou rét gobér eit trohein é raug malheurieu quer blaouahus ! ●(1790) Ismar 47. eahus ha blaouahus de uélèt.
●(1838) OVD 8. tud blaouahus. ●37. O éternité ag er poéneieu éternel ! na blaouahusset ous-té !!! ●(1841) IDH 296. péh un dra blaouahus. ●(1849) LLB 456. un noz blanhoehus. ●(1861) JEI 125. ér palefonce ag en abim blaouahus-cé. ●(1896) HIS 143. un tarh-kaloñ blaoèhus.
●(1907) VBFV.fb 45a. formidable, tr. «blaoahus.» ●(1907) BSPD I 114. a dourmanteu blaouèhus. ●(1907) BSPD II 243. ul loñ blaoéhus. ●(1927) GERI.Ern 51. blaoac'hus, blaoec'hus adj., tr. «épouvantable, atroce.» ●(1942) DRAN 78. Bagadou soudarded tokarnet plat a ziskenn a-benn-herr, o divrec’h sounnet d’an nec’h : prizonidi o pellaat diouz an dachenn vraouac’hus.
(2) Adv. De manière effrayante.
●(1838) OVD 300. Er vinceu, é contrel, e ziscarre hac e zisconforte blaouahus.