Devri

Recherche 'brean...' : 4 mots trouvés

Page 1 : de brean (1) à breanig (4) :
  • breañ
    breañ

    v.

    (1) Tourmenter.

    (1847) BDJ 24. Evid brea Samha en he gorf, tr. (GMB 80) «tourmenter.»

    (1927) GERI.Ern 66. brea v. a., tr. «tourmenter.»

    (2) Travailler.

    (1847) BDJ 303. brêa kalz deiz ha nôz, tr. (GMB 80) « travailler. » ●158. Rei a rhan deoc'h c'hoëc'h dervez da vrea, da laboura, / Hoghen e-pâd ar seizved ne rehot an dister-dra.

    (1927) GERI.Ern 66. brea v. n., tr. «travailler.»

  • brean
    brean

    adj. =

    (1732) GReg 707b. A peine peut-il parler, tr. «bréan eo.»

    (1876) TDE.BF 74b. Breo. Je ne sais ce qu'est ce mot. On l'emploie en Cornouaille. – Breo eo, il peut à peine parler.

  • breanek
    breanek

    adj. Friable.

    (1952) LLMM 31/57. (Douarnenez) bara breanek, brilli lor ha breanek : s'en allant en miettes. ●(1977) PBDZ 709. (Douarnenez) breanek, tr. «qui se réduit facilement en miettes.»

  • breanig
    breanig

    m. –ed (ornithologie) Bruant.

    (1931) VALL 84. Bruant, tr. «breañnig V[annetais] m.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...