Devri

Recherche 'bresk...' : 16 mots trouvés

Page 1 : de bresk (1) à breskter (16) :
  • bresk
    bresk

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A. (en plt de qqc.)

    (1) Cassant, fragile.

    (1659) SCger 60a. fragille, tr. «bresq.» ●134a. bresq, tr. «fragile.» ●(1732) GReg 139a. Cassant, tr. «bresq.» ●Fer cassant, tr. «Hoüarn bresq.» ●Bois cassant, tr. «coad bresq

    (1838) OVD 155. podeu forh bresque. ●175. bresque èl gùir. ●(1855) BDE 147. lestreu bresq ha torrabl. ●(1872) ROU 86a. Fragile, tr. «Bresc

    (1904) DBFV 32a. bresk, adj., tr. «fragile, cassant.» ●(1911) BUAZperrot 814. en eur pod pri, bresk an danvez anezan. ●(1921) PGAZ 35. Ar vezenn kerez a ioa c'hoaz iaouank ha bresk he skourrou. ●(1983) PABE 88. (Berrien) bresk, tr. «cassant.»

    (2) (Ton, parole) cassant, brusque.

    (1744) L'Arm 399a. Une réponse verte, tr. «Ur rescontt bræsque.» ●(1790) MG 140. quin meit conzeu bresq ne larét dehai.

    (3) Qui ne dure pas, précaire.

    (1862) JKS 343. nemet sempladurez er vuez bresk-man. ●(1878) EKG II 175. eurusted ar bed-man a zo bresk ! ●(18--) SAQ I 128. plijadureziou bresk ar bed-ma. ●289. ar madou bresk a gaver er vuez-ma.

    (1912) MMPM 37. redet var-lerc'h eur blijadur bresk ha kolluz. ●(1935) BREI 416/2b. pegen bresk ha kollidik eo ar vuhez-man. ●(1938) FHAB Kerzu 250. lakaat kemm (...) etre (...) ar pez 'zo bresk hag ar pez a zo padus. ●(1942) DIHU 373/116. éned aral (...) e daol (...) ou soñnen hir pé bresk.

    (4) (musique) Notenn vresk : appogiature.

    (1931) VALL 32a. Appogiature, tr. «notenn vresk f. »

    B. (en plt de qqn)

    (1) Faillible, faible.

    (1499) Ca 26b. Bresq. g. fraille ou foible.

    (1838) CGK 11. Ar merc'het coant zo ive atao bresq a sentus. ●(1841) IDH 38. avouéet ahoel é oh goane ha bresque. ●(1882) BAR 57. bresk omp evel eun dournad collo seac'h.

    (1909) FHAB Meurzh 70. Ho krouadur a zo yaouank, tener, bresk. ●(1947) YNVL 93. Ar yaouankiz a zo ur boked eus ar c’haerañ ’zo er bed, nemet bresk ha kizidik. Ne c’houlenn ket bezañ flac’hotet.

    (2) Brusque.

    (1904) DBFV 32a. bresk, adj., tr. «brusque.» ●(1906) HIVL 28. un dén bresk dré natur, mes ur béleg lan a gred aveit er péh e sellé Doué.

    II. Adv.

    (1) Nettement.

    (1575) M 2574. Er doen poan en tan fresq, á so bresq drouc escot, tr. «Car souffrir la peine dans le feu vif est nettement mauvais lot.»

    (2) Vertement.

    (1744) L'Arm 39. Brusquement, tr. «Bressque.» ●400b. Vertement, tr. «Brésque.» ●(c.1785) VO 41. ean e rescondas deign bresq assès.

    (1838) OVD 141. resistein doh-t-hi [er golér] (…) non-pas bresque ha guet hærre. ●261. Ur voès honeste e gùitta bresque ur fal zén.

    (1904) DBFV 32a. bresk, adv., tr. «brusquement, vertement.»

    III. Bresk evel ur gorzenn : voir korzenn.

  • breskaat
    breskaat

    v. intr. Devenir plus fragile.

    (1962) EGRH 20. breskaat v., tr. « devenir plus fragile. »

  • breskadur
    breskadur

    m. Fragilité.

    (1904) DBFV 32a. breskadur, tr. «fragilité.»

  • breskadurezh
    breskadurezh

    f. Fragilité.

    (1911) BUAZperrot 133. breskadurez plijaduriou ha pinvidigeziou ar bed-man. ●193. breskadurez traou ar bed-man. ●(1943) FHAB Gouere/Eost 313. Lakaat war hor spered breskadurez madou ar bed-man.

  • breskenn .1
    breskenn .1

    f. –où (musique) Appogiature.

    (1931) VALL 32a. Appogiature, tr. «breskenn f. »

  • breskenn .2
    breskenn .2

    f.

    I. (en plt du bétail)

    (1) État d'affolement d'une vache tourmentée par les mouches.

    (1876) TDE.BF 75a. Breskign, s. m. – Saout e breskign, vache affolée qui court et se tracasse à cause des mouches.

    (1927) GERI.Ern 68. breskenn, breskign f., tr. «cet état d'affolement [d'une vache tourmentée par les mouches].»

    (2) Mont e breskenn : moucher.

    (1868) FHB 184/221a. ar zaout keiz, stennet hag hegazet gant ar c'helien, a goll ho fenn, a ia e breskin.

    (1959) BRUD 7/26. Aliez e vez diank ar zaout du-mañ, eet e parkeier ar Puñs, pe e gwarimou Kabig, da hoari lampavan dreist ar hleuz pe e breskign.

    (3) Affolement (du aux piqûres de taons).

    (1879) ERNsup 149. krog e'vreskenn gant ä(r) zaout, les vaches courent çà et là, Lanr[odec].

    (1931) VALL 164a. les vaches courent çà et là, tr. «krog eo ar vreskenn gand ar saout.»

    II. sens fig.

    A. (en plt de qqn)

    (1) Mont da vreskenn : aller en fête, en bordée.

    (1903) JOZO 39. Allas ! chetu ean oeit, el bamdé, de vrechen ! tr. «Hélas, Le voilà donc parti !... comme tous les jours, en bordée !»

    (2) Mont e breskenn : aller ça et là, dans tous les sens.

    (1958) BLBR 113/1. Lod a lavar eo (...) ar bombezennou foll a vez strinket (...) hag a laka ar houmoul da vond e breskin.

    (3) Mont e breskenn : se mettre en colère.

    (1925) FHAB Ebrel 127. Ar gwel eus al lochenn dreist-holl a lakea anezan da vont e breskin.

    (4) Kas da vreskenn : faire valser.

    (1912) BOEG 124. kenevé hou lézen / Chetu guerso em behé bet groeit un taul-pen / Ha kaset ol en treu hag en dud de vrechen !…

    B. (en plt de qqc.) Fonctionner de travers.

    (1932) BRTG 92. Sourvoémet e vezent é huélet un orloj ker fur bamdé, é hoari en dal hag é vrechen pep sul de noz.

  • breskenn / breskenniñ .3
    breskenn / breskenniñ .3

    v. intr.

    I. (en plt du bétail) Moucher.

    (1659) SCger 81b. mouscher, tr. «bresguign.» ●134a. bresquign, tr. «moucher.»

    (1836) FLF 25. ur vuoc'h hac he loe (...) / er foenneq o vresqin ! ●(1838-1866) PRO.tj 194. Evel eur vioc'h o vreskin e c'haloup. ●(1876) TDE.BF 75a. Breskenn, breskign, v. n., tr. «Courir çà et là comme vache affolée ou piquée des mouches.» ●(1897) EST 27. en éhen vras spontet, / Ou losteu én àuel, er zou prest de verchen. ●(18--) SBI II 186. Cazi 'vel ur vuc'h o vresken, tr. «A peu près comme une vache qui s'affole.»

    (1904) DBFV 30b. brechennein, breskennein, berchen, v. n., tr. «détaler, moucher, courir comme les bestiaux tourmentés par les mouches.» ●(1908) KMAF 64. ar vioc'h koz tregont vloaz marvet o vreskin !

    (1927) GERI.Ern 68. breskenn, breskenni, breskign, V[annetais] brechenn, brechennein v. n., tr. «Détaler, moucher, courir çà et là, comme une vache tourmentée par les mouches.»

    II. sens fig. (en plt de qqn).

    (1) S'affoler, courir dans tous les sens.

    (1927) GERI.Ern 68. breskenn, breskenni, breskign, V[annetais] brechenn, brechennein v. n., tr. «être affairé.» ●(1935) BREI 392/2d. Ma vije bet an tan, en tu pe du, an dud o dije breskennet...

    (2) S'amuser, folâtrer.

    (1838) CGK 6. Debet, crignet, bresquennit lezit ar sourcio. ●(1878) SVE 128 §862. Ar zoner war he varikenn / A ra da iaouankiz breskenn, tr. «Le sonneur sur sa barrique / Met en branle la jeunesse.»

    (1927) GERI.Ern 68. breskenn, breskenni, breskign, V[annetais] brechenn, brechennein v. n., tr. «folâtrer.»

  • breskenner
    breskenner

    m. –ion

    (1) Coureur.

    (1879) ERNsup 149. brechen(n)er, coureur, St-M[ayeux].

    (1927) GERI.Ern 69. breskenner, tr. «coureur.»

    (2) Homme remuant.

    (1659) SCger 134a. bresquigner, tr. «moucheur.»

    (1927) GERI.Ern 69. breskenner, tr. «homme remuant.»

  • breskennerez
    breskennerez

    f. Vache harcelée par les mouches.

    (1962) EGRH 20. breskennerez f., tr. « (vache) qui court beaucoup quand elle est harcelée par les mouches. »

  • breskennerezh
    breskennerezh

    m. Action de courir.

    (1962) EGRH 20. breskennerezh m., tr. « action de courir. »

  • breskenniñ
    breskenniñ

    voir breskenn .3

  • bresker
    bresker

    m. –ion Quelqu’un de remuant, qui ne reste pas en place. Blason populaire : breskerion Branderion.

    (1911) DIHU 73/282. Breskerion Prederion e zou diés touch dohté péchans ?

  • breskerezh
    breskerezh

    m. Brusquerie.

    (1744) L'Arm 39b. Brusquerie, tr. «Bressquereah

    (1904) DBFV 32a. breskereh, m., tr. «brusquerie.»

  • breskiñ
    breskiñ

    v. tr. d. = (?).

    (1856) GRD 356. ol er péh e arrihue guet-hou, ean er hemér èl a zorn en Eutru Doué ; nitra n'er bresq na n'er scandalis.

  • breskted
    breskted

    f. Fragilité.

    (1927) GERI.Ern 68. breskded f., tr. «fragilité.»

  • breskter
    breskter

    m. Fragilité.

    (c.1500) Cb 30a. g. frailete / ou foiblesse. b. breschder.

    (1927) GERI.Ern 68. breskder m., tr. «fragilité.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...