Recherche 'brid...' : 12 mots trouvés
Page 1 : de brid (1) à bridou (12) :- bridbrid
m. –où
I. (harnachement)
(1) Bride.
●(1499) Ca 27a. Brit. ga. bride. ●(1633) Nom 31b. Equus refractarius, duri oris : cheual dur en bouche, ou frein : march calet á guenou, pe dan brit. ●181a. Frænum : frain, bride : brid.
●(1659) SCger 17a. bride, tr. «brid.» ●(1732) GReg 248a. Sans debrider, tr. «èn un taul brid.» ●(17--) TE 261. de gondui er marh dré er brid.
●(1849) LLB 1330. er brideu hoarnet. ●(1857) CBF 103. Brid, m., tr. «Bride.» ●(1857) LVH 129. ur brind péhani hun dalh. ●(1895) FOV 241. Doh er brid é trottas get é vestr ér rakér, tr. «Son maître, le tenant par la bride, le fit trotter dans tout le village.» ●(18--) SBI I 184. eun incane gwenn / Hac eur brid arc'hant en he benn, tr. «une haquenée blanche, / Avec une bride d'argent en tête.» ●(18--) SAQ II 71. pao an alar, brid ar marc'h.
●(1902) PIGO I 28. krog en brid e varc'h. ●(1904) DBFV 32b. brid, brind, m. pl. eu, tr. «bride, frein.» ●(1934) BRUS 280. La bride, tr. «er brid –eu, f.»
(2) Leñjenn-vrid : rêne de bride.
●(1934) BRUS 281. Les rênes, tr. «el leñjen-vrid.»
(3) Lêrenn-vrid : rêne de bride.
●(1612) Cnf 27a. laezrennou brit è march.
(4) Morz-brid : mors de bride.
●(1499) Ca 141a. Mors brit g. frain. ●(1633) Nom 180b. Lupatum, lupus, murex : mors de bride fort rude : mors brid á ve garu bras.
II.
(1) (menuiserie) Poinçon.
●(1958) BRUD 3/99. (Spezed) Ar brid le poinçon.
(2) (construction) = (?) Moise (?).
●(1988) TIEZ II 117 L'assemblage est généralement renforcé par un entrait retroussé (brid, gourdreust).
(3) (habillement) Brid boned : bride de bonnet.
●(1744) L'Arm 236b. Mentonnière ou bridoir, tr. «Brinde-bonætte. m.»
III.
(1) (Lezel) ar brid war ar moue : prendre liberté.
●(1970) BHAF 80 (T) E. ar Barzhig. Ha setu, lennerien ger, red eo bet din dizamma va halon, kuit da zialani, ar brid war moue ma fluenn.
(2) Chakañ e vrid : ronger son frein.
●(1970) BHAF 235 (T) E. ar Barzhig. Ne servije ket, perag mond da goll e skiant ha darhoi e benn gant mogeriou, red e oa dezañ derhel da chaka e vrid ha gortoz...
- brid-morch
- brid-mouchbrid-mouch
m. (harnachement) Bride à œillères.
●(1931) VALL 82a. bride à œillères, tr. «brid-mouch T[régor].»
- bridajbridaj
m. =
●(1890) MOA 236b. Pièces d'enchevêtrures (parlant d'un moulin), tr. «bridach, sing. pl. m. (collectif).»
- bridañ / bridiñbridañ / bridiñ
v.
(1) V. tr. d. Brider.
●(c.1500) Cb 30b. g. fraindre. b. bridaff.
●(1659) SCger 17a. brider, tr. «brida.» ●(1732) GReg 162a. Brider un cheval, tr. «Brida ur marc'h.»
●(1856) VNA 215. Bridez mon cheval, sellez-le aussi, tr. «Bridet me marh ; dibret-ean ehué.»
●(1904) DBFV 32b. bridein, v. a., tr. «brider.»
(2) V. pron. réfl. En em vridañ : se rengorger.
●(c.1718) CHal.ms iii. se rengorger, tr. «him ambridein him vridein.»
●(1904) DBFV 32b. hum vridein, tr. «se rengorger.»
- bridaouerezbridaouerez
f. Morceau de cuir (?) dans le rouet qui serre le fuseau (?).
●(1905) FHAB Mae/Mezheven 94. E kreiz etre an daou dam koat (...) ez eus c'hoaz unan all (...) zo he hano an eskob ha n'eo ket maro en he blas ; stag ez euz outhan eun tam ler hanvet bridaouerez, ha labour ar vridaouerez eo starda ar verzit.
- bridetbridet
adj.
(1) Bridé.
●(14--) Jer 298. Me rôy d’oc’h dybret brydet tregont Cousr ha tregont genet., tr. « Je vous donnerai, sellés, bridés, trente coursiers, et trente genets ».
(2) sens fig. Courbé.
●(1957) ADBr lxiv 4/449-450. (An Ospital-Kammfroud) S'emploie en parlant des épis mûrs qui se courbent vers le sol, sans que fléchisse pour autant la tige de la céréale. Abarz bez(a) mad da droha, an heiz a rank bez(a) bridet e bennou gantañ.
- bridig
- bridiñbridiñ
voir bridañ
- bridmouchañ
- bridol
- bridoù