Devri

Recherche 'brid...' : 12 mots trouvés

Page 1 : de brid (1) à bridou (12) :
  • brid
    brid

    m. –où

    I. (harnachement)

    (1) Bride.

    ●(1499) Ca 27a. Brit. ga. bride. ●(1633) Nom 31b. Equus refractarius, duri oris : cheual dur en bouche, ou frein : march calet á guenou, pe dan brit. ●181a. Frænum : frain, bride : brid.

    ●(1659) SCger 17a. bride, tr. «brid.» ●(1732) GReg 248a. Sans debrider, tr. «èn un taul brid.» ●(17--) TE 261. de gondui er marh dré er brid.

    ●(1849) LLB 1330. er brideu hoarnet. ●(1857) CBF 103. Brid, m., tr. «Bride.» ●(1857) LVH 129. ur brind péhani hun dalh. ●(1895) FOV 241. Doh er brid é trottas get é vestr ér rakér, tr. «Son maître, le tenant par la bride, le fit trotter dans tout le village.» ●(18--) SBI I 184. eun incane gwenn / Hac eur brid arc'hant en he benn, tr. «une haquenée blanche, / Avec une bride d'argent en tête.» ●(18--) SAQ II 71. pao an alar, brid ar marc'h.

    ●(1902) PIGO I 28. krog en brid e varc'h. ●(1904) DBFV 32b. brid, brind, m. pl. eu, tr. «bride, frein.» ●(1934) BRUS 280. La bride, tr. «er brid –eu, f.»

    (2) Leñjenn-vrid : rêne de bride.

    ●(1934) BRUS 281. Les rênes, tr. «el leñjen-vrid.»

    (3) Lêrenn-vrid : rêne de bride.

    ●(1612) Cnf 27a. laezrennou brit è march.

    (4) Morz-brid : mors de bride.

    ●(1499) Ca 141a. Mors brit g. frain. ●(1633) Nom 180b. Lupatum, lupus, murex : mors de bride fort rude : mors brid á ve garu bras.

    II.

    (1) (menuiserie) Poinçon.

    ●(1958) BRUD 3/99. (Spezed) Ar brid le poinçon.

    (2) (construction) = (?) Moise (?).

    ●(1988) TIEZ II 117 L'assemblage est généralement renforcé par un entrait retroussé (brid, gourdreust).

    (3) (habillement) Brid boned : bride de bonnet.

    ●(1744) L'Arm 236b. Mentonnière ou bridoir, tr. «Brinde-bonætte. m.»

    III.

    (1) (Lezel) ar brid war ar moue : prendre liberté.

    ●(1970) BHAF 80 (T) E. ar Barzhig. Ha setu, lennerien ger, red eo bet din dizamma va halon, kuit da zialani, ar brid war moue ma fluenn.

    (2) Chakañ e vrid : ronger son frein.

    ●(1970) BHAF 235 (T) E. ar Barzhig. Ne servije ket, perag mond da goll e skiant ha darhoi e benn gant mogeriou, red e oa dezañ derhel da chaka e vrid ha gortoz...

  • brid-morch
    brid-morch

    m. (harnachement) Bride.

    ●(1895) FOV 244. Er sanclen en é zorn, er brid-morch doh é vréh, tr. «La sangle à la main, la bride sous le bras.»

    ●(1904) DBFV 32b. brid-morch, tr. «bride, frein.»

  • brid-mouch
    brid-mouch

    m. (harnachement) Bride à œillères.

    ●(1931) VALL 82a. bride à œillères, tr. «brid-mouch T[régor].»

  • bridaj
    bridaj

    m. =

    ●(1890) MOA 236b. Pièces d'enchevêtrures (parlant d'un moulin), tr. «bridach, sing. pl. m. (collectif).»

  • bridañ / bridiñ
    bridañ / bridiñ

    v.

    (1) V. tr. d. Brider.

    ●(c.1500) Cb 30b. g. fraindre. b. bridaff.

    ●(1659) SCger 17a. brider, tr. «brida.» ●(1732) GReg 162a. Brider un cheval, tr. «Brida ur marc'h.»

    ●(1856) VNA 215. Bridez mon cheval, sellez-le aussi, tr. «Bridet me marh ; dibret-ean ehué.»

    ●(1904) DBFV 32b. bridein, v. a., tr. «brider.»

    (2) V. pron. réfl. En em vridañ : se rengorger.

    ●(c.1718) CHal.ms iii. se rengorger, tr. «him ambridein him vridein.»

    ●(1904) DBFV 32b. hum vridein, tr. «se rengorger.»

  • bridaouerez
    bridaouerez

    f. Morceau de cuir (?) dans le rouet qui serre le fuseau (?).

    ●(1905) FHAB Mae/Mezheven 94. E kreiz etre an daou dam koat (...) ez eus c'hoaz unan all (...) zo he hano an eskob ha n'eo ket maro en he blas ; stag ez euz outhan eun tam ler hanvet bridaouerez, ha labour ar vridaouerez eo starda ar verzit.

  • bridet
    bridet

    adj.

    (1) Bridé.

    ●(14--) Jer 298. Me rôy d’oc’h dybret brydet tregont Cousr ha tregont genet., tr. « Je vous donnerai, sellés, bridés, trente coursiers, et trente genets ».

    (2) sens fig. Courbé.

    ●(1957) ADBr lxiv 4/449-450. (An Ospital-Kammfroud) S'emploie en parlant des épis mûrs qui se courbent vers le sol, sans que fléchisse pour autant la tige de la céréale. Abarz bez(a) mad da droha, an heiz a rank bez(a) bridet e bennou gantañ.

  • bridig
    bridig

    m. –où (harnachement) Bridon.

    ●(1904) DBFV 32b. bridig, m.pl. eu, tr. «petite bride, bridon.»

  • bridiñ
    bridiñ

    voir bridañ

  • bridmouchañ
    bridmouchañ

    v. tr. d. =

    ●(1972) BAHE 75/4. bridmouchet eo an dud.

  • bridol
    bridol

    s. Engin de guerre à lancer des cailloux.

    ●(1499) Ca 27a. Bridol vide in talm.

    ●(1876) TDE.BF 77b. Bridol, s. m. (anc.), tr. «Fronde.»

  • bridoù
    bridoù

    plur. Brides de meule.

    ●(1876) TDE.BF 77b. Bridou, s. pl. m., tr. «Brides de meule.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...