Recherche 'brondu...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de brondu-1 (1) à bronduet (6) :

• brondu .1
  brondu .1

  adj. Tuméfié.

  ●(1869) FHB 213/28b. treïd noaz ar Bugel divin a ioa brondu gant ar goad. ●(1870) FHB 309/380a. He daoulagad c'hlaz a ioa eur c'helc'h brondu en dro dezho.

• brondu .2
  brondu .2

  m. –où Contusion, meurtrissure.

  ●(1876) TDE.BF 79b. Broñdu, s. m., tr. «Meurtrissure.»

  ●(1908) BOBL 28 novembre 205/3a. bronnduou var e gorf. ●(1927) GERI.Ern 73. brondu, bronzu m., tr. «Meurtrissure, contusion.»

• bronduadur
  bronduadur

  m. –ioù Contusion, Meurtrissure.

  ●(1732) GReg 207b. Contusion, tr. «bronzuadur.»

  ●(1905) BOBL 04 novembre 59/3d. E gamarad a zo en em dennet gant bronduadur hag a wellao dizale. ●(1927) GERI.Ern 73. bronduadur, bronzuadur m., tr. «Meurtrissure, contusion.»

• bronduañ / bronduiñ
  bronduañ / bronduiñ

  v.

  (1) V. tr. d. Meurtrir.

  ●(1876) TDE.BF 79b. Broñdua, v. a., tr. «Meurtrir.»

  ●(1909) FHAB C'hwevrer 42. brundui e enebourien. ●(1927) GERI.Ern 73. brondua, bronzua, tr. «meurtrir.»

  (2) V. intr. =

  ●(1774) AC 55. e bronduont.

• bronduenn
  bronduenn

  f. –où Bleu, meurtrissure.

  ●(1868) FHB 198/331b. mar vez greet d'ezi diskouez he c'hein hag he izili en noaz, pegement a vronduennou na welffer ket enn-ho !

• bronduet
  bronduet

  adj. Tuméfié.

  ●(1732) GReg 207b. Contus, usé, meurti, froissé, tr. «Bronzuet.» ●(1774) AC 77. bronduet, pe drouclivet, tr. «échymosés ou livides.»

  ●(1860) BAL 272. Jesus brundued a daoliou. ●(1869) HTC 303. He gorf a oa bronnduet-oll adalec ar penn betec an troad. ●(1874) FHB 511/323b. he daouarn koenvet, persduet, bronduet. ●(1878) EKG II 134. Taolet ha distaolet e vezen ouc'h an tour ; blounset ha bronduet e veze va c'horf. ●(1879) BMN 274. he gorf bronduet oll euz ar penn kil d'an troad. ●(1889) SFA 167. bronduet oa ho c'horf.

  ●(1909) KTLR 153. Va feskennou ne vezont ket mui bronduet gant taoliou botez. ●(1911) BUAZperrot 875. o divreac'h bronduet gant ar chadennou. ●(1912) KANNgwital 111/108. bronduet gant an taoliou. ●(1928) BFSA 131. Ker bronduet e oa e gorf, ma n'helle mui bale.