Devri

Recherche 'broust...' : 19 mots trouvés

Page 1 : de broust-1 (1) à broustet (19) :
  • broust .1
    broust .1

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) Qui n'est pas difficile sur la nourriture.

    ●(1938) WDAP 2/121. (Gwezeg, Pleiben) Broust, hano gwan, unan broust a zo unan ha n'eo ket figus war ar boued, unan a garg e gof gant boued dister. Skouer : Eul loen broust eo ma marc'h nevez. ●(1958) BRUD 3/102. (Pouldregad) N'être pas difficile, tr. «beza broust.»

    (2) Bezañ broust war an debriñ, ar boued, h.a. : ne pas être difficile sur la nourriture.

    ●(1955) STBJ 151. N'eo ket dav lavarout e veze digor ar c'halonou ha broust ar bôtred war ar boued, n'eus forz petra a veze war an daol. ●210. Broust e oa an dud war an dibri. ●(1962) GERV 29. n'omp ket ken broust ha te war an debri hag an eva.

    II. Adv. intens. Très.

    ●(1947) BIKA 55. Glac'haret-broust e oan. ●(1957) BRUD 2/53. an hini koz a zo bet fuloret broust. ●(1958) BRUD 4/61. Glaharet broust on.

  • broust .2
    broust .2

    m. –où

    I. (botanique)

    (1) Lierre.

    ●(1879) ERNsup 149. broust, lierre, Lanr[odec].

    ●(1927) GERI.Ern 73. broust m., tr. «lierre.» ●(1939) KOLM 29. peulieu koed kroéziet get bareu ozill ha groñnet get brust.

    (2) Broussaille.

    ●(1659) SCger 134b. broust, tr. «hallier.» ●(1732) GReg 121b. Brossailles, touffes de buissons, genêts, épines, jan, &c. qui ne profitent point, tr. «broustou.» ●485b. Hallier, buisson fort & épais, tr. «broust. p. broustou.»

    ●(1876) TDE.BF 80b. Broust, s. m., tr. «Hallier.»

    ●(1927) GERI.Ern 73. broust m., tr. «hallier.» ●(1933) TREM 79. Treuz didreuz ar broustou ? tr. «à travers les broussailles ?»

    (3) =

    ●(1936) LVPR 91. e sav broustou regalis. An drailhou gwez-se, na dalvezont, kouls lavaret netra. Ha ma lezer anezo da boulza, e teuont da vouga, da luia da laza ar gwez-Olivez.

    (4) Brout, pousse tendre de l'année.

    ●(1659) SCger 134b. broust, tr. «bourgeon.» ●(1732) GReg 122b. Brout, pâture de bêtes fauves, de cerf, de chevreïl, de daim, de bouquetin, de chamois &c. dans les jeunes bois qui repoussent au printemps, tr. «Broust.»

    ●(1927) GERI.Ern 73. broust m., tr. «Bourgeon, pousse tendre de l'année.»

    II. Brosse.

    ●(1908) PIGO II 69. tap eur broust hag eur banne dour da walc'hi e vragou d'an otro !

  • broust .3
    broust .3

    m. –où Fracas.

    ●(1732) GReg 432a. Fracas, rupture avec grand bruit, tr. «Broust. p. broustou.»

  • brousta
    brousta

    v. intr. Ramasser du lierre.

    ●(1879) ERNsup 149. broustañ, en chercher [du lierre], Lanr[odec].

    ●(1927) GERI.Ern 74. brousta, tr. «chercher du lierre V[annetais] brustat.»

  • broustaat
    broustaat

    v. intr. (en plt de qqn) Devenir moins difficile sur la nourriture.

    ●(1993) MARV xi 18. (Kore) A-benn neuze me 'zo «oblijet» da vroustaad, sur.

  • broustad
    broustad

    m. –où Bout (de chemin).

    ●(1869) FHB 230/162b. Eur broustad mad a hent a ioa da ober.

  • broustadur .1
    broustadur .1

    m. Action de briser.

    ●(1732) GReg 439b. Froissement, action de froisser, tr. «broustadur.»

  • broustadur .2
    broustadur .2

    m. Bourgeonnement.

    ●(1931) VALL 77a. Bourgeonnement, tr. «broustadur m.»

  • broustailh
    broustailh

    m.

    (1) Broussaille.

    ●(1659) SCger 134b. broustaill, tr. «brossaille.»

    ●(1889) SFA 104. e kreiz eur broustaill, oa eur vandenn laboused.

    (2) Jeune rejeton d'arbre.

    ●(1876) TDE.BF 80b. Broustaill, s. m., tr. «Jeune rejeton d'un d'arbre.»

  • broustailhenn
    broustailhenn

    f. broustailh

    (1) Rejet.

    ●(1962) EGRH 21. broustailh coll. -enn, tr. « rejet, jeune bois, repousse. »

    (2) Jeune bois.

    ●(1962) EGRH 21. broustailh coll. -enn, tr. « rejet, jeune bois, repousse. »

    (3) Repousse.

    ●(1962) EGRH 21. broustailh coll. -enn, tr. « rejet, jeune bois, repousse. »

  • broustañ .2
    broustañ .2

    v. tr. d.

    (1) Brouter, paître.

    ●(1732) GReg 122b. Brouter, paître l'herbe, tr. «brousta guéaud.»

    ●(1876) TDE.BF 80b. Brousta, v. a., tr. «Brouter.»

    ●(1931) VALL 84b. Brouter, tr. «brousta.»

    (2) Brouter, manger le brout.

    ●(1732) GReg 122b. Brouter, manger le brout dans les bois, tr. «Brousta. pr. broustet.»

  • broustañ / broustat .1
    broustañ / broustat .1

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Brosser (des vêtements, etc.).

    ●(1906-1907) EVENnot 7. (Priel) Broustan ar gambr goude bean leket koar a vo d'ober, tr. «Brosser, frotter avec une brosse.» ●(1908) PIGO II 4. Itien (...) a vroustas gant evez e votou-ler. ●(1913) KOME 3. o vroustat dilhad. ●(1927) GERI.Ern 73. brousta v. a, tr. «brosser.» ●(1928) LEAN 106. brousta eur zae.

    (2) Peigner avec une brosse.

    ●(1857) HTB 102. brousta, rideni ha friza he vleo.

    (3) (agriculture) =

    ●(1924) ZAMA 175. arabad d'it brousta da biz, nag hada re stank.

    (4) Balayer de dessus le sol.

    ●(1927) GERI.Ern 74. brousta v. a., tr. «balayer de dessus le sol.»

    (5) Rompre, briser.

    ●(1732) GReg 432a. Fracasser, rompre avec bruit et violence, tr. «brousta. pr. broustet.» ●439b. Froisser, briser, tr. «brousta. pr. broustet.»

    ●(1872) ROU 77b. Rompre, tr. «brousta.»

    ●(1902) MBKJ 111. Setu eur c'hlenved hag a vroust va izili. ●(1907) KANngalon Gouere 439. He enebourien goude beza broustet he gorf gant an taoliou.

    (6) Rosser, battre.

    ●(17--) FGab 142. var c'hoas e brousto e greck eb caout raison.

    ●(1927) GERI.Ern 74. brousta v. a., tr. «battre, rouer (a daoliou de coups).»

    II. V. intr.

    (1) Bourgeonner.

    ●(1659) SCger 134b. brousta, tr. «bourgeonner.» ●(1732) GReg 110b. Bourgeonner, pousser des bourgeons, tr. «brousta. pr. et.»

    ●(1927) GERI.Ern 73. brousta v. n., tr. «bourgeonner.»

    (2) Se former en buisson.

    ●(1927) GERI.Ern 73. brousta v. n., tr. «se former en buisson.»

    (3) Se casser, rompre.

    ●(1839) BSI 24. an diir memès a vroustr. ●(1880) SAB 126. Ma tolas e roued ha paca kement a besket, ma vrouste, ma torre ar roued.

    ●(1923) ADML 132. Ar vern a strakaz, a vroustaz dre he hanter, a gwezas er mor, gouel hag all. ●(1927) GERI.Ern 74. brousta v. n., tr. «se rompre.»

    III. Broustañ e chupenn da ub. : voir chupenn.

  • broustat
    broustat

    voir broustañ .1

  • brousteg
    brousteg

    f. –i

    (1) Hallier.

    ●(1732) GReg 121b. Lieu plein de brossailles, tr. «Broustecq.»

    ●(1927) GERI.Ern 74. brousteg f., tr. «lieu buissonneux.»

    (2) Lieu plein de lierre.

    ●(1927) GERI.Ern 74. broustek f., tr. «lieu plein de lierre.»

  • broustek
    broustek

    adj.

    (1) Buissoneux.

    ●(1876) TDE.BF 80b. Broustek, adj., tr. «Plein de halliers.»

    ●(1927) GERI.Ern 74. broustek adj., tr. «(lieu) buissonneux.»

    (2) Plein de lierre.

    ●(1927) GERI.Ern 74. broustek adj., tr. «(lieu) plein de lierre.»

  • broustenn
    broustenn

    f. (botanique) Rejeton. cf. brousenn

    ●(1927) GERI.Ern 74. broustenn f., tr. «rejeton.»

  • brousterezh .1
    brousterezh .1

    f. –ioù Brosserie (fabrique).

    ●(1931) VALL 83b-84a. Brosserie, fabrique, tr. «brousterez f. pl. ou.»

  • brousterezh .2
    brousterezh .2

    f. –ioù Brosserie (commerce).

    ●(1931) VALL 83b-84a. Brosserie, fabrication, commerce, tr. «brousterez m.»

  • broustet
    broustet

    adj.

    I. (en plt de qqc.) Brisé, fracassé.

    ●(1869) FHB 220/88a. Meur a lestr a zo bet broustet.

    II. (en plt de qqn)

    (1) =

    ●(1847) BDJ 60. the vezo broustet ! ●(1859) SAVes 26. Broustet oll hac estropiet. ●(1867) MGK 78. Ar pevar den keaz-man, ho c'horf out-ho broustet.

    ●(1923) AAKE 10. Dre vurzud n'oa broustet nikun eus va izili. ●(1925) BUAZmadeg 582. an diaoul a skoaz varnan gant eur penn baz teo ha kalet, neuze e veze broustet oll korf ar zant. ●854. choum en he vele pevar devez, broustet ha gouliet he gorf oll.

    (2) Éreinté.

    ●(1877) FHB (3e série) 4/34b. skuiz maro ha broustet ho c'horf.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...