Devri

Recherche 'bua...' : 21 mots trouvés

Page 1 : de bua (1) à buared (21) :
  • bua
    bua

    adv. (argot de La Roche-Derrien) Par (?) cf. hebiou (?).

    ●(1975) BAHE 87/14. Ret eo e vefe tremenet ma jez bua Kanbre.

  • buadenn
    buadenn

    f. (cuisine) Cuisson à la vapeur. cf. bugadenn

    ●(1985) OUIS 205. feu lent, cuisson à l’étouffée pour le buaden avec des mottes, sur la partie plate de l’âtre. ●note. Buaden : cuisson à la vapeur, très utilisée à Ouessant.

  • bual
    bual

    m. –ed (zoologie) Buffle.

    ●(1732) GReg 125b. Bufle, animal sauvage ressemblant au beuf, tr. «Bual. p. bualed.» ●Cuir de bufle, tr. «Lezr bual.»

    ●(1876) TDE.BF 81b. Bual, s. m., tr. «Buffle, animal ; pl. ed.»

    ●(1913) LZBt Gwengolo 7. ec'h an da vesa ar bualed. ●(1927) GERI.Ern 75. bual m., tr. «Buffle.»

  • bualier
    bualier

    s. (architecture) Ouverture, fenêtre.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 86). Bualyer, fenestre. ●(1499) Ca 28a. Buhalyer. l. hec rima rime. ●28b. Buallier. g. fenestre. l. riscus risci per scilicet. ●(c.1500) Cb 31a. Buhalyer aliter traill. g. petite distance entre les ays. l. hec rima rime. ●31b. Buallier. g. fenestre. l. riscus risci per scilicet. ●(1521) Cc [bualier]. Bualier. g. fenestre. l. riscus rici. per scilicet. Jtem rima me. g. fante. b. fraill.

  • buan .1
    buan .1

    adv. & conj.

    I Adv.

    (1) Vite.

    ●(14--) N 249. Orzca breman deomp buhan voar an maes, tr. «Or çà, maintenant allons vite à la campagne.» ●(c.1500) Cb 31a. g. isnellement / ligierement / hastiuement. b. ez buan. ●(1633) Nom 49a. Tipula : espece d’araigne legere courant sur l’eau : vr spes á quifniden á ret buhan voar an dour. ●(1647) Am A.285. Mar bez ret dyff franc buhan haranguy, / Doanyet bras vezy à melconiet, tr. « S’il me faut librement, vite, haranguer, / Je serai très ennuyé et affligé »

    ●(c.1680) NG 664. querhet buon mat. ●816. (Disquen) buan. ●(1744) L'Arm 403b. Vite, Prompt, tr. «Buan : Bion.»

    ●(1825) COSp 99. é tremén hoah buonnoh hou puhé. ●(1829) CNG 78. Un Æel e yas joyus ha bion / De lavaret d'er Vugulion. ●(1872) ROU 108. Mad ha buan n'int ket unan.

    ●(1904) DBFV 19a. béan, bian, bion, adj. et adv., tr. «vite, prompt, promptement.» ●34a. buan, buon, adj. et adv., tr. «prompt, promptement.» ●(1917) LZBt Gouere 31. met buhon e ankoueont hag e pardonont. ●(1925) LZBt Meurzh 8. buhon e tro a du gant an trec'her.

    (2) Ken buan : sitôt.

    ●(1456) Credo 8-10. Hac agouz avas passion dedan pilat / crucifiet dan marue quenbuan voe / laquet ha goudese sepeliet, tr. «Et a souffert (la) passion, / crucifié sous Pilate ; / aussitôt il fut mis à mort / et ensuite enseveli.» ●(1499) Ca 170. Quenbuan. g. sitot. ●(1530) Pm 103. Quen buhan (…) / Heman he galu a voe saluet, tr. «Aussitôt (…) / Celui-ci par son appel fut sauvé.»

    (3) Ken buan : moins de deux.

    ●(1984) EBSY 134. (Sant-Ivi) ken buan 'ven bet kouezhet, tr. «Moins deux et je serais tombé.»

    (4) Ken buan hag all : tout aussi bien.

    ●(1910) MAKE 110. Ker buhan hag all, ma vije distroet da Bouldahud, he dije lavaret d'he anaoudegez : (…).

    II. Attr./Épith.

    (1) Rapide.

    ●(1499) Ca 28a. Buan. g. isnel. ligier hastiff. ●(1633) Nom 150a. Liburnica : fuste legere : vr fust scaff ha buhan. ●256a. Morbus acutus, pernicialis : maladie soudaine & viste : cleufuet souden ha buhan.

    ●(1732) GReg 963b. Cheval vite, tr. «Marc'h buhan.»

    ●(1906) BOBL 07 juillet 94/3a. Eun train buan o tond deuz Londrez da Blymouth. ●(1911) BUAZperrot 161. da biou oa ar re vuhanna [kezeg].

    (2) Prompt.

    ●(1860) BAL 4. ac e vezer buan d'en em laouenaat pa zigouez ur goall-dro bennac.

    ●(1907) PERS 339. pegen buan oa da ankounac'had (…) ar gaou great outhan.

    (3) Léger.

    ●(1659) SCger 72b. leger, tr. «buhan.»

    (4) (en plt de fruits) Primeur, précoce.

    ●(1633) Nom 66b. Pomum præcox, præcoquum : pomme de hastiueau, fruict d'été, ou hastif : frouez an haff, frouez buhan. ●70b. Ficus præcox : figue hastiue : fies buhan, fies eausticq.

    III. Loc. conj. Ken buan ha ma : dès que.

    ●(1659) SCger 69a. incontinent que ie vis cela, tr. «quer buan ha ma velis-se.»

    IV.

    (1) Ken buan ha lavaret chou d'ar yar : voir yar.

    (2) Ker buan ha lavaret ya : voir ya.

    (3) Buan evel an avel : voir avel.

    (4) Buan evel un tenn : voir tenn.

    (5) Buan evel un tarzh : voir tarzh.

  • buan .2
    buan .2

    m. –ed

    I. (zoologie)

    (1) Belette.

    ●(1876) TDE.BF 81b. Buan, s. m., tr. «Belette.»

    ●(1931) VALL 63a. Belette, tr. «buan p. pl. ed.»

    (2) Musaraigne.

    ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 149. (Plouarzhel) buenn (pe muenn) (g.g.) eur ouenn loened damheñvel ouz al logod.

    II. Diarrhée.

    ●(1732) GReg 224b. Courante, flus de ventre, tr. «ar buan. ar buanicq.»

    ●(1876) TDE.BF 81b. Buan, s. m., tr. «diarrhée.»

  • buan-ha-buan
    buan-ha-buan

    adv.

    (1) Rapidement.

    ●(1907) AVKA 300. Penno braz ar bobl a n-am dastumas buan ha buan. ●(1925) BILZ 174. Blankaat a rê buan ha buan. ●(1954) VAZA 87. barrek da zeskiñ buan ha buan c'hwistañ war an daboulin vras.

    (2) Vite fait, bien fait.

    ●(1907) PERS 106. houman a gave an tu da ober buan ha buan eun tam lein benag.

  • buanaat
    buanaat

    v.

    (1) V. tr. d. Accélérer, rendre plus rapide.

    ●(1914) DFBP 4b. accélérer, tr. «Buanaat.» ●(1927) GERI.Ern 75. buanaat, tr. «rendre (plus) rapide.»

    (2) V. intr. Devenir plus rapide.

    ●(1927) GERI.Ern 75. buanaat, tr. «devenir (plus) rapide.»

  • buanadur
    buanadur

    m. –ioù Accélération.

    ●(1931) VALL 5a. Accélération, tr. «buanadur m.»

  • buanaer
    buanaer

    m. Accélérateur.

    ●(1914) DFBP 4b. accélérateur, tr. «Buaneer.» ●(1931) VALL 5a. Accélérateur subs., tr. «buanaer.»

  • buanaus
    buanaus

    adj. Accélérateur.

    ●(1931) VALL 5a. Accélérateur, tr. «buanaüs.»

  • buanded
    buanded

    f. Vitesse, rapidité.

    ●(1744) L'Arm 403b. Vitesse, tr. «Buandaitt. f.»

    ●(1904) DBFV 19a. beanted, buañded, m., tr. «célérité, rapidité.» ●(1927) GERI.Ern 75. buanded f., tr. «promptitude.»

  • buander
    buander

    m.

    (1) Vitesse, rapidité.

    ●(1774) AC 88. ep buander.

    ●(1907) BOBL 05 janvier 119/2e. daoust da zifonder pe da vuander ar benvek.

    (2) Promptitude.

    ●(1927) GERI.Ern 75. buander m., tr. «promptitude.»

  • buanegezh .1
    buanegezh .1

    f.

    I.

    (1) Précipitation, vitesse.

    ●(1744) L'Arm 403b. Vitesse, tr. «Buanniguiah. f.» ●(1774) AC 103. ep re a vuanegues, tr. «sans précipitation.»

    ●(1904) DBFV 34a. buanigiah, f. tr. «vitesse.»

    (2) Vivacité.

    ●(1904) DBFV 34a. buanigiah, f. tr. «vivacité.»

    II.

    (1) Colère, courroux.

    ●(1499) Ca 33a. Cassoni vide in buaneguez. ●148a. Offensaff vide in buaneguez. ●(c.1500) Cb 31b. gall. ire / ou courroux. b. buaneguez. ●(1576) H 52. hep meurbet dellit an buaneguez a doue ha pechifu maruel, tr. « without deadly sin and greatly deserving God’s wrath. » ●(1612) Cnf 19b. gant buaneguez ha fachery.

    ●(1659) SCger 25b. cholere, tr. «buaneguez.» ●71a. ire, tr. «buaneguez.» ●(1732) GReg 178b. Colere, peché capital, tr. «Buanéguez. Van[netois] buaniguéh.» ●225b. Courroux, tr. «Buanéguez. voyez colère.» ●963b. buhanéguez, tr. «colère.»●(1792) BD 4440. buanegues doue, tr. «la colère de Dieu.»

    ●(1872) ROU 108a-b. N'euz ket a diegez na vez buanegez, tr. «nul ménage où il n'y ait quelques vivacités.» ●(1877) BSA 42. varnon ebken e tle cueza ho puanegez. ●(18--) SAQ II 62. Taoliou roet gant buanegez, – a lez re a vlonsadurez.

    ●(1907) PERS 315. douget d'ar vuanegez. ●(1910) MAKE 58. dallet gant e vuhanegez. ●(1910) MBJL 145. pidi ar re all da vougan o buanegez. ●(1924) ZAMA 89. tuet, eun distera, war ar vuanegez. ●(1927) GERI.Ern 75. buanegez f., tr. «colère ; irritation.»

    (2) Jalousie, envie.

    ●(1612) Cnf 12a. hac euff so pechet à buaneguez, pé à auy. ●(1625) Bel 115. an gourchemenman, à bers oll assamblez an disprisancc, an cassony, an buhaneguez, rancun, an iniuriou, ha passionou arall.

    (3) Kemer buanegezh : éprouver de l'envie (envers qqn).

    ●(1612) Cnf 60b. Qvemeret buaneguez à enep an nessaff.

  • buanegezh .2
    buanegezh .2

    v. intr. Se mettre en colère, se courroucer.

    ●(1499) Ca 28a. Buaneguez. g. courroucier. ●(c.1500) Cb 31b. g. souuent courroucier. b. buaneguez alieus. ●(1521) Cc [buanegaez]. gal. courroucer. bri. buanegaez.

  • buanek
    buanek

    adj.

    (1) Colérique.

    ●(1499) Ca 28a. Buanec. g. courrouce. ire. ●(1530) Pm 147. Buanec fresq ha lesquidic, tr. «Irrités vraiment et brûlants.»

    ●(1732) GReg 179a. Colere, colerique, bilieux, sujet à la colere, fougueux, emporté, tr. «Buanecq. buanocq.» ●963b. buhanecq, tr. «colerique.»

    ●(1876) TDE.BF 81b. Buanek, adj., tr. «Sujet à se mettre en colère.»

    ●(1902) MBKJ 91. Sant Fransez, enn he vugaleach, a ioa primm ha buanek meurbed. ●(1904) BSAB 22. eun dijentil ken feulz ha ken buhanek ma seblante bean disperedet pa ye droug ennan. ●(1927) GERI.Ern 75. buanek, tr. «irrité, en colère.» ●(1972) BLBR 190/32. Skreved e oant, skreved gwenn, lijer, buaneg, atao o huchal.

    (2) Bezañ buanek ouzh : être jaloux, envieux de.

    ●(1612) Cnf 60b. CAffout auy, da lauaret eo, bezaff buanec ves an mat, pé an Excellancc, ves an Nessaff.

  • buanekaat
    buanekaat

    v.

    I. V. intr.

    (1) S'irriter, se courroucer.

    ●(c.1500) Cb 31b. g. offenser / courroucier. b. buanequat. ●94b. g. prouoquer / contrarier. b. breutat / buanecat.

    ●(1659) SCger 25b. cholerer, tr. «buanecat.» ●(1732) GReg 179a. Mettre en colère, tr. «Lacqât da vuanecqaat.» ●225b. Courroucer, tr. «Buanecqât. pr. buanecqeët.» ●582a. Bien loin de l'apaiser, il l'irrite, tr. «E lec'h e habasqaat, èl lacqa da vuannecqaat.» ●963b. buhanecqât, tr. «se mettre en colere.»

    ●(1855) MAV 33. Unan etouez ann dud vad-man a vuanekeaz. ●(1866) FHB 84/252b. Ann hini klan, o vez klevet kement-se, a vuaneka meurbed pe a sav drouk-braz enn-han. ●(1866) FHB 99/372a. da vuanekaat en hon eneb. ●(1869) FHB 223/105a. a lakea an Aotrou Doue da vuanecat en hon enep. ●(1876) TDE.BF 82a. Buanekaat, v. n., tr. «Se mettre en colère.»

    ●(1927) GERI.Ern 75. buanekaat v. n., tr. «s'irriter.»

    (2) Buanekaat ouzh ub. : s'irriter contre qqn.

    ●(1867) FHB 125/167a. abalamour ma zoc'h bet buhaneket ouzin.

    II. V. tr. d. Irriter.

    ●(1927) GERI.Ern 75. buanekaat v. a., tr. «irriter.»

  • buanekaet
    buanekaet

    adj. Irrité, courroucé.

    ●(c.1500) Cb 31b. g. ireux / vergoinneux / ou courrouciez. b. buanequeat. ●(1575) M 2215-2217. Bezcoaz ne voe Leon na con quen disounest / Mar outraig arraget, buanecquet medest : / Pan ve lazet ho cnot, en ho bot me'n protest, tr. «Jamais il n'y eut lion ni chiens si furieux, / Si outrageusement enragés, irrités, je l'atteste, / Quand on a tué leur progéniture dans leur antre, je l'affirme.» ●(1612) Cnf 9a. en em caff buanecquet, ha subitamant ez desir da caffout vengeancc à nezaff.

    ●(1732) GReg 178b-179a. Elle étoit en une grande colère, tr. «buanecqët terrupl edo.»

  • buanekaus
    buanekaus

    adj. Irritable.

    ●(c.1500) Cb 31b. g. courroussablez de ligier. b. buanequaus. ●g. ireux. b. buanequaus.

    ●(1927) GERI.Ern 75. buanekaüs, tr. «irritable.»

  • buanidigezh
    buanidigezh

    f.

    (1) Vitesse.

    ●(1904) DBFV 34a. buanedigeh, f. tr. «vitesse.»

    (2) Vivacité.

    ●(1904) DBFV 34a. buanedigeh, f. tr. «vivacité.»

  • buared
    buared

    m. (météorologie) Vent de beau temps.

    ●(1752) PEll 101. Buaret ou buharet, vent, qui dans les beaux tems, tourne avec le soleil.

    ●(1931) VALL 776b. Vent de beau temps, qui tourne avec le soleil, tr. «buared m.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...