Devri

Recherche 'burbu...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de burbu (1) à burbuet (7) :
  • burbu
    burbu

    coll. (pathologie) Pustules, bourbouille.

    (1962) EGRH 22. burbu coll. -enn, tr. « pustules, bourbouille. »

  • burbuad
    burbuad

    coll. (pathologie) Pustules, boutons.

    (1744) L'Arm 315b. Des pustules, tr. «Burbuatt.» ●(17--) TE 71. goreu ha burbuad catarus.

    (1878) BAY 12. burbuad, tr. «Les pustules d'un membre.»

    (1904) DBFV 34b. burbuen, burben, bruben, f. pl. –nneu, et burbuad, etc., tr. «ébullition à la peau, pustule, échauffaison.» ●(1907) VBFV.fb 81b. pustule, tr. «burbuen, f. (pl. burbuad).»

  • burbuek
    burbuek

    (pathologie) Couvert de pustules.

    (1962) EGRH 23. burbuek a., tr. « couvert de pustules. »

  • burbuenn
    burbuenn

    f. –où (pathologie)

    (1) Pustule, bouton.

    (1464) Cms (d’après GMB 88). Bulbuenn pustule. ●(1499) Ca 28b. Bulbuenn. tache qui nait en la chaer.

    (1659) SCger 134b. bulbuen, tr. «puron.» ●(1732) GReg 152a. Il a la peste, le charbon paroît en l'aine, tr. «Ez ma ar boçz gantâ, güellet a rear ar vurbuenn ê pleg e vorsed.» ●(1744) L'Arm 134a. Enlevure, tr. «Burbeenn.. neu. f.» ●315b. Pustule, tr. «Burbeênn : Burbuênn.. neu. f.»

    (1834) SIM 57. bulbuennou evel ar re a deu da deziou ar zaout. ●81. bisach ho pugale, goloet a vulbuennou. ●(1878) BAY 12. ur vurbuen, tr. «une pustule.» ●(1890) MOA 133b. Il a le charbon à l'aine, tr. «guelet a reer ar vurbuenn e pleg he vorzed.»

    (1904) DBFV 34b. burbuen, burben, bruben, f. pl. –nneu, et burbuad, etc., tr. «ébullition à la peau, pustule, échauffaison.» ●(1907) VBFV.fb 81b. pustule, tr. «burbuen, f. (pl. burbuad).» ●(1931) VALL 604b. Pustule, tr. «burbuenn f.»

    (2) Burbuenn ruz =

    (1732) GReg 113b. Bouton, ou bourgeon qui vient au visage, de chaleur de foye, tr. «Bulbuënn-ruz. p. bulbuënnou-ruz

    (3) Fièvre aphteuse.

    (1866) FHB 71/149a. Goude beza great an histor eus ar vurbuen e Kerne hag ar studi eus a louzeier propr d'ar c'hlenved-se. (…) Ar vurbuen a gommansas e ravaij e Kerne, e mis guengolo 1857. ●(1866) FHB 73/165a. An derchen burbuennoc eo ta neuze, pe ar pez a so ar memes tra, ar vurbuen.

    (4) =

    (c.1500) Cb 93b. [glouenn] Jtem cest vne maladie quon appelle charbon / cest une bosse. b. burbuenn.

  • burbuennek
    burbuennek

    adj.

    (1) (en plt de qqn) Couvert de boutons.

    (1732) GReg 113b. Nez plein de boutons, tr. «Fry bulbuënnecq.» ●Visage couvert de boutons, tr. «bisaich bulbuennecq

    (1931) VALL 79a. couvert de boutons, tr. «burbuennek

    (2) (en plt d'une maladie) Qui se caractérise par des boutons.

    (1866) FHB 71/149a. studia pis ar c'hlenved burbuennoc se var al loenet.

    (3) Terzhienn vurbuennek : fièvre aphteuse.

    (1866) FHB 71/149a. ar vurbüen, an derchen burbuennoc, hag ar borbolen malicius a seblante beza choazet ho demeuranç e gorre Kerne.

  • burbuenniñ
    burbuenniñ

    v. intr. Se couvrir de pustules.

    (1931) VALL 604b. se couvrir de pustules, tr. «burbuenni

  • burbuet
    burbuet

    adj. Qui a des pustules, des boutons.

    (1904) DBFV 34b. burbuet, adj., tr. «échauboulé.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...