Devri

Recherche '"burlutiñ"...' : 1 mots trouvés

Page 1 : de burlutin (1) à burlutin (1) :
  • burlutiñ
    burlutiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Éblouir.

    ●(1744) L'Arm 120a. Eblouir, empêcher l'action de la vûë, tr. «Burlêttein.» ●(c.1785) VO 100. er splandér (…) e vurlettas én un taul men deulagad.

    ●(1849) LLB 459-460. el luhed, er brogon / E vurlet el lagad hag e voug er galon.

    ●(1904) DBFV 34b. burletein, berlutein, brelutein, burlutein, v. a., tr. «éblouir.»

    (2) [au passif] Bezañ burlutet gant, dre : être troublé par.

    ●(1838) OVD 142. Burlettet-é men deulegad dré en tan ag ur goal-golér.

    ●(1922) EOVD 146. Burletet é men deulegad get er gounar.

    II. V. intr.

    (1) Être ébloui.

    ●(1744) L'Arm 129b. Emphase, tr. «Conzeu ha disstill foenhuéd ha quenn ihuéle, ma vurlêtte unn deine doh ou hléhuétt.»

    ●(1904) DBFV 34b. burletein, berlutein, brelutein, burlutein, v. n., tr. «être ébloui.» ●(1907) VBFV.bf 6a. berlutein, burletein, v. n., tr. «être ébloui.» ●(1913) AVIE xi. larein e hrér é hel [en ègl] sellet doh en hiaul hemb ne vurlet é zeulagad. ●(1925) IZID 18. Hadet ?… Pas, berlutein e hra men deulegad.

    (2) Se troubler (en plt de la vue).

    ●(1861) BSJ 282. En invray (…) a p'ou daibrér, (…) ind e laq en deulegad de vrulettein.

    ●(1922) EOVD 180. Er mél a Héraklé e laka en deulegad de vurletein.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...