Devri

Recherche 'burut...' : 12 mots trouvés

Page 1 : de burut (1) à burutelliri (12) :
  • burut
    burut

    m. –où Bluteau.

    ●(1744) L'Arm 32b. Bluteau ou Blutoir, tr. «Burutte.. eu. m.» ●349a. Sas, tr. «Burutt.. eu.»

    ●(1904) DBFV 35a. burut, m. pl. eu, tr. «bluteau, blutoir.»

  • burutell
    burutell

    f. –où

    (1) Bluteau.

    ●(1464) Cms (d’après DEBm 238). burutell, «buletell». ●(1499) Ca 29a. Burtell ga. blutel. ●(c.1500) Cb 31a. Brutell. ga. blutel. ●(1521) Cc [brutell]. Brutell. ga. blutel.

    ●(1732) GReg 99b. Bluteau, ou blutoir, sas cylindrique, fait d'Etamine blanche, tr. «Burutell. p. burutellou. brutell. p. brutellou.» ●Bluter, passer de la farine par un bluteau, tr. «tamoëza gand ar vrutell. (...) trémen dre ar vrutell.» ●845a. Sas fin, bluteau, tr. «Burutell. p. burutellou.»

    ●(1876) TDE.BF 83b. Burutell, s. f., tr. «Tamis fin ; pl. ou.»

    ●(1903) EGBV 83. Er vrutell e zou un tañouiz ront e gerh get er velin hag e ziforh er bleud flour doh er bren. ●(1904) DBFV 34a. brutel, f. pl. –lleu, tr. «blutoir.»

    (2) =

    ●(1932) BRTG 112. Bout e vè brutelleu guir.

  • burutellad
    burutellad

    f. –où Contenu d'un bluteau.

    ●(1732) GReg 99b. Plein un bluteau, tr. «Brutellad. p. brutelladou. Burutellad. p. ou.»

    ●(1876) TDE.BF 83b. Burutellad, s. f., tr. «La contenance d'un tamis fin.»

  • burutelladenn
    burutelladenn

    f. –où Critique.

    ●(1958) BAHE 15/18. ur vurutelladenn eus ar skritur ijinet nevez'zo.

  • burutellañ / burutellat / burutelliñ
    burutellañ / burutellat / burutelliñ

    v. tr. d.

    I. Bluter.

    ●(1732) GReg 99b. Bluter, passer de la farine par un bluteau, tr. «Burutella. burutellat. ppr. burutellet.»

    ●(1876) TDE.BF 83b. Burutella, brutella, v. a., tr. «Passer au tamis fin.» ●Burutella ar bleud, tr. «Passer la farine au tamis fin.»

    ●(1927) GERI.Ern 76. burutella, tr. «bluter.»

    II. sens fig.

    (1) Malmener, harceler.

    ●(c.1785) VO 22. Hé enemis hé brutell. ●(1787) BI 74. péré zou attaue brutellet itré er pehet, unn aparance à changemant, hac en desespoér. ●(1792) CAg 129. Hennéh è m’ennemis mortele, / A viscoah doh m’em burtellat. ●(17--) TE 357. e lausquas un tampest horribl d’ou brutellad. ●358. Doué e bermèt ma vou brutellét guet en tampest.

    ●(1829) CNG 7. Burtellet hemb cesse dré en tantationeu.

    ●(1903) EGBV 98. burtellein, –at, tr. «harceler, maltraiter, tourmenter.» ●(1904) DBFV 34b. burtellat, –llein, v. a., tr. «harceler, tourmenter, attaquer ; pousser, brutaliser, rudoyer.» ●(1905) IMJK 158. Me ven kentok (lire : kentoh) ma kredeet hou pout kavet ur guir peah goudé ma veet bet burtellet get pep sort trebullieu, aproket get paud mat a boénieu. ●191. fèhet en tantasioneu em burtel hemb arsaù. ●253. burtellet get en tantasioneu.●(1912) BUEV 116. de vurtellein é gorv. ●117. Un droug boelleu eahus er burtellé hemb arsaù. ●(1921) BUFA 54. En Iliz santél e oé burtellet èl ur vag é kreiz er mor kounaret. ●184. er Brér Léon e oé burtellet dré en tantasioneu kriùan. ●(1922) EOVD 146. kentéh èl ma omb burtellet get ur gohad imur. ●193. doh er burtellein ha doh er hastiein é pep mod.

    (2) Critiquer.

    ●(1927) GERI.Ern 76. burutella, tr. «critiquer.» ●(1932) BRTG 122. difur e vè brutellat ou ardeu, aveit bauchal.

  • burutellat
    burutellat

    voir burutellañ

  • buruteller
    buruteller

    m. –ion Homme qui tamise, sasse.

    ●(1931) VALL 675b. celui qui sasse, tr. «buruteller.»

  • burutellerezh .1
    burutellerezh .1

    f. –ioù Bluterie.

    ●(1732) GReg 99b. Bluterie, lieu où l'on blute la farine, tr. «Burutellérez.»

  • burutellerezh .2
    burutellerezh .2

    m.

    I. Action de bluter.

    II. sens fig.

    (1) Persécution.

    ●(1910) ISBR 38. deustou d'er burtellereh garù ha d'er brezél didruhé groeit dehé get er Romañned er gristenion e greské bamdé en nivér anehé.

    (2) Critique.

    ●(1938) SAV 10/2. Ret eo kaout burutellerez ha skridvarnerez.

  • burutellet
    burutellet

    adj. Agité.

    ●(1904) DBFV 34b. houlenneu burtellet, tr. «flot agités.»

  • burutelliñ
    burutelliñ

    voir burutellañ

  • burutelliri
    burutelliri

    f. –où Bluterie.

    ●(1732) GReg 99b. Bluterie, lieu où l'on blute la farine, tr. «brutelliry.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...