Devri

Recherche 'chaok...' : 14 mots trouvés

Page 1 : de chaok (1) à chaokin (14) :
  • chaok
    chaok

    m.

    I.

    (1) Bruit de conversation.

    (1877) EKG I 194. Klevet avoualac'h a rea (...) chaok ar zoudardet. ●200. eur chaok hag eur cholori ker skiltruz ha iouc'herez paotred ar Zabad. ●234. da beder eur, oa chaok ha glabous dre vourk Plougerne.

    (1909) FHAB Here 311. Klevet a rea chaok. Klevet a rea grac'henn, klevet a rea gwall lavarou divar benn heman pe hounnont. ●(1942) DRAN 128. Chaok ha c’hoarz a zo en dro d’ar c’hirri.

    (2) Bavardage, cancan, médisance.

    (1870) MBR 226. Ha ma ve gwelet pe glevet, e ve chaog diwar hor penn ? tr. «Et si l'on nous voyait ou si l'on nous entendait, on causerait sur notre compte ?» ●(1876) TDE.BF 86a. Chaok. dans le style familier, on dit beza chaok diwar-benn he c'hrek, être le sujet de cancans à l'endroit de sa femme.

    (3) Lezel e chaok : se taire.

    (1878) EKG II 168. Lez da jaok, eme ar c'habiten.

    (1924) FHAB Genver 26. lez da jaok ha respont d'in !

    (4) Bruit qui court.

    (1927) GERI.Ern 78. chaog m., tr. «Cancan, bruit (fâcheux) qui court.»

    (5) par ext. Dispute.

    (18--) SCD 176. pa voelin chag ar c'hoefo / me eneum denno prest em zro.

    (6) Babil.

    (1962) EGRH I 111. chaok m., tr. « babil. »

    II.

    (1) Mastication.

    (1962) EGRH I 111. chaok m., tr. « mastication. »

    (2) Ar chaok : le manger.

    (1975) YABA 01.03. Arlerh er chak hag er lip, ur bannig kafé e hra vad.

    (3) Butun-chaok : tabac à chiquer.

    (1929) PSAB 10. Butun chaok ha butun moged.

  • chaok-dichaok
    chaok-dichaok

    adv. Toujours en train de mâchonner.

    (1977) PBDZ 783. (Douarnenez) chak-dichak, tr. «toujours en train de mâchonner.»

  • chaokadenn
    chaokadenn

    f. -où Coup de mâchoire.

    (1962) EGRH I 111. chaokadenn f. -où, tr. « coup de mâchoire. »

  • chaokadur
    chaokadur

    m. Morceau mâché.

    (1633) Nom 56a. Mansum : masché : vn tam jaoguet, jaogadur.

  • chaokañ
    chaokañ

    voir chaokat

  • chaokat / chaokañ / chaokiñ
    chaokat / chaokañ / chaokiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    A.

    (1) Mâcher, manger.

    (1633) Nom 20a. Dentes molares, maxillares : dents maschoires : dènt debreresou, an dent á iaoc. ●20a. Dent genuini, intimi : dents maschelieres : an dènt da iaocgat, da majourniff.

    (1659) SCger 77a. mascher, tr. «chocat.» ●136b. choquat, tr. «mascher.» ●(c.1718) CHal.ms ii. mascher, tr. «chaquein, chuguein, chocat

    (1866) BOM 38. Bah ! chaked a vo patatez ! ●(1867) MGK 9. Chaokat kaol pe banez.

    (1904) DBFV 35a. chakein, chakal, chagein, v. a., tr. «mâcher.» ●38a. chokat, v. a., tr. «mâcher (Ch. ms.).» ●(1923) KNOL 280. Ar Rouf a zebre, a chaoke, hag a gorde boued. ●(1924) CBOU 2/30. chaokat eur fiezen bennak. ●(1983) PABE 32. (Berrien) chaka, tr. «mâcher.»

    (2) [empl. avec la part. verb. «o»] Mâchouiller (sa pipe, etc.).

    (1910) MAKE 4. Kolaïg Dorndu, luduet e vutun gantañ, mes e gorn dalc'hmat o chakat etre e zent, a gendalc'h da vont gant e hent.

    ►absol. Chaokat goullo : ne rien manger.

    (1910) MAKE 51. Naoun du a zo deut d'in o chaka goullo abaoue ar mintin-man.

    ► absol.

    (1954) LLMM 42/13. gwech o chaokat hag o vandrouilhat, gwech o tarlonkañ hag o vabouzañ.

    (3) Loc. verb. Chaokañ ha dichaokañ : toujours en train de mâcher.

    (1977) PBDZ 785. (Douarnenez) o chakiñ hag o tichakiñ e vez atav, tr. «il est toujours entrain de mâcher quelque chose.»

    B. [empl. comme subst.]

    (1) Mastication, mâchement.

    (1913) FHAB Mezheven 184. Gant dent fall, ar chaokat a vez fall.

    (2) Le manger.

    (1871) CST 43. Ne da ket fall an eva ganeoc'h ; n'oc'h ket ker krenv war ar chaoka.

    C. par ext.

    (1) Chaokat e c'henoù : bavarder.

    (1929) EMPA 9. Hag evit klevet pôtred o chaokât o genou.

    (2) Chaokat gerioù : bavarder.

    (1923) ADML 75. ne zaleaz ket re hirr goulskoude da jokat geriou gand e gamaladed.

    (3) Bredouiller.

    (1877) EKG I 133. chaokat a ra eur ger bennag.

    (4) Chaokat pateroù : débiter des prières.

    (1988) TOKO 62. arabad vo din chom da chakad paterou da Zant Anton.

    (5) Prononcer (mal).

    (1867) MGK 91. rak chaokat famm a rea / Gallek ha brezounek.

    (6) Fouler (linge).

    (1920) KZVr 368 - 21/03/20. choka, tr. «fouler le linge en lavant.» ●ret eo choka start evit kanna mat.

    D. sens fig. (en plt de qqn, de ce qu'il fait)

    (1) Chaokat ub., udb. : médire de qqn, qqc.

    (1932) BRTG 74. chakein elsé tud a féson. ●(1935) ANTO 83. dre forz chaokat brud-vat o nesa !… ●(1936) DIHU 295/4. er ré ne ouiant nameit chakein pep labour groeit d'er réral.

    ►absol.

    (1877) FHB (3e série) 29/227b. Ar gazeten Le Morlaisien, ne ehan da jaogat enep ar veleien.

    ►absol., par ext. Parler de tout et n'importe quoi à plusieurs ; bavarder.

    (1867) MGK 22. AR big a-vad, o ragachat, / A dorre pennou tud ann ti. Ne baouezet ket da chaogat.

    (1909) KTLR 145. Neuze, avad, an haillounet bihan a en em lakeaz da chaokat.

    (2) Chaokat brud ub. : défaire la bonne réputation (de qqn).

    (1929) DIHU 215/270. Hag Elen de chakein brud Rozali par ma hel.

    (3) Dépenser.

    (1903) JOZO 19. chakein blank ha blank hé zammik lod danné !… ●(1937) TBBN 67. monet de chakein argand. ●(1980) LIMO 19 juillet. Buan e vè chaket ur villeten a zeg liur.

    (4) Froisser. cf. jogañ

    (1983) PABE 32. (Berrien) choka, tr. «froisser.»

    II. V. intr. Bavarder, babiller.

    (1) Bavarder, babiller.

    (1890) MOA 135a. Babiller, tr. «chaogat

    III. V. tr. i. Chaokat war udb. : mâcher qqc.

    (1910) MAKE 7. en eur chaka gwasoc'h c'hoaz war e grampouez. ●9. ar bempved krampouezen ema breman o chaka warni.

    IV. V. pron. En em chaokat.

    (1) V. pron. réfl. S'inquiéter.

    (1879) ERNsup 151. 'n on chakat, se faire de la peine, St-M[ayeux], Pleud[aniel].

    (1910) YPAG 3. Mes bah ! ne dalv ket d'in 'n em chakat ! ●(1913) KOME 11. Dalv ket 'n em chakat !… ●(1952) LLMM 30/49. N'a ket d'en em chaokat, Togn.

    (2) V. pron. réci. S'engueuler.

    (1964) LLMM 107/413. Gouvezout a rae ne veze ket trec'h pa 'n em chaokent, e wreg hag eñ.

    V.

    (1) Chaokat e stec'henn : voir stec'henn.

    (2) Chaokat e c'houstell : voir goustell.

    (3) Chaokat e stripoù : voir stripoù.

    (4) Chakañ e vrid : voir brid.

    (5) Bezañ klevet o chakañ laou : voir laou.

    (6) Chakat e hent : voir hent.

    (7) Chakañ kelien : voir kelien.

  • chaoker / chaker
    chaoker / chaker

    m. –ion fam.

    (1) Bavard.

    (1890) MOA 135a. Babillard, tr. «chaoger

    (2) Chaoker babouz : bavard.

    (1935) BREI 411/2a. kalz eus ar pismigerien pe eus ar chaokerien-babouz.

    (3) Chaoker laou kriz : personne très avare.

    (1942) FHAB Mae/Mezheven 171. Chaoker laou kriz = se dit de quelqu'un qui est d'une avarice sordide.

    (4) Chaker patatez : paysan.

    (1908) PIGO II 167. Te gav d'it, emean, (...) eo hounnez stummet ouz eur chakerez patatez ?

    (5) Chaker plouz : paysan bretonnant.

    (1906) BOBL 13 janvier 69/1b. awalc'h eo kozeal brezonek dirake (…) ha da gemer ac'hanomp evit chakerien blouz. ●(1944) EURW I 84. an dispriz o doa evit ar ragacherien hag ar chakerien blouz.

    (6) Chaker trousk : homme grognon.

    (1901) EPLQ 11. pet[it] tréc[orois] chaker trousk, homme grognon.

    (7) Biz-chaoker-al-laou : voir biz-chaoker-al-laou

  • chaoker-e-c'henoù
    chaoker-e-c'henoù

    m. Ronchonneur.

    (1970) BHAF 255. Petra a c'hoari gand an dra-mañ ? Chaous warnout, chaoker e henou, paouez, pe me a ya dit...

  • chaoker-e-revr
    chaoker-e-revr

    m. Homme grognon, grincheux.

    (1970) BHAF 138. chakerien-o-reor gand eur bramm ordinal a-dreuz.

  • chaoker-e-stec'henn
    chaoker-e-stec'henn

    m. Bavard.

    (1877) FHB (3e série) 11/88b. A ! A ! A ! Braeou goullo, chaogerien o stec'hen, roit peoc'h, gant ar vez ! ●(1890) MOA 135a. Babillard, tr. «chaoger he stec'henn

  • chaoker-lore
    chaoker-lore

    m. =

    (1974) MARU 10. Setu perak hon eus ar brasañ ezhomm eus kement chansoner, barsoner, banniker-gerioù, kement farouell pe fur-lukin, kement gwerzaouer, rismadeller, poetrian pe ziskaner, kement yod-kerc’her, kement breizh-nik ha chaoker-lore o klotennatañ, e-barzh, pe e-maez al lezenn.

  • chaokerezh
    chaokerezh

    m.

    (1) Mastication.

    (1962) EGRH I 112. chaokerezh m., tr. « mastication. »

    (2) Babil.

    (1962) EGRH I 112. chaokerezh m., tr. « babil. »

  • chaoket
    chaoket

    adj.

    (1) Mâché.

    (1633) Nom 56a. Mansum : masché : vn tam jaoguet, jaogadur.

    (2) Chifonné. cf. jog-

    (1927) FHAB Meurzh 61. da lakaat elec'h e hini, bet roc'hiennet ha chaoket gant pemp devez beaj, eur wiskamant nevez-flamm.

  • chaokiñ
    chaokiñ

    voir chaokat

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...