Devri

Recherche 'cherapl...' : 1 mots trouvés

Page 1 : de cherapl (1) à cherapl (1) :
  • cherapl
    cherapl

    [brpm chérable < cher + -apl]

    Adj.

    (1) Affable.

    (17--) BSbi 570. Aveit gobér dehou un deguemér chérable.

    (1904) DBFV 37a. chérabl, tr. «caressant, amical.» ●(1906) HIVL 17. ur voéz ken dous, ken chérabl. ●(1922) BUPU 15. un ér chérabl dehi.

    (2) Bout cherapl ouzh ub. : être agréable à qqn.

    (1908) DIHU 34/61. Eit bout cherabl eùé / Doh er mestr ag en ti.

    (3) Bout cherapl e-keñver ub. : être agréable à qqn.

    (1901) LZBg 59 blezad-4e lodenn 207. Chérabl é kevér en ol.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...