Devri

Recherche 'chin...' : 25 mots trouvés

Page 1 : de chin-1 (1) à chintran (25) :
  • chin .1
    chin .1

    adj. Grotesque.

    (1927) GERI.Ern 80. chin adj., tr. «Risible, grotesque, drôle, bouffon.» ●(1931) VALL 346b. Grotesque, tr. «chin

  • chin .2
    chin .2

    m. Ober ar chin : chiner.

    (1936) IVGA 189. e teuer da ober ar chin d'it betek e ti da dud.

  • chinadeg
    chinadeg

    f. (plt des jeunes en âge de se marier) Ober chinadeg : se rencontrer entre jeunes de groupes différents.

    (1996) VEXE 113. Les jeunes en âge de se marier, se rencontrent lors de fêtes à l'occasion, par exemple, du Mardi Gras. Les couples, réunis en groupes, font le va-et-vient dans le bourg – c'est ce qu'on appelle faire «chinadeg» – montrant, à tout un chacun, les affinités existantes.

  • chinañ
    chinañ

    v. intr. Chiner, vendre de porte en porte.

    (1985) AMRZ 168. Mond a reent, a zor da zor, gand chapeledou ougnon war o skoaz, d'o hinnig d'ar Zaozon : da «jina» evel ma veze lavaret. ●(1986) PTGN 23. «China» evito [Roskoiz] a zo gwerza diwar foeta bro… ●55. eur johnny o «china».

  • chinegr
    chinegr

    m. (argot de Pont-l'Abbé) Chien.

    (1960) LLMM 82/310. Langaj-chon ar vilajenn gran. Chinegr = Ki.

  • chiner
    chiner

    m. –ion Chineur.

    (1879) ERNsup 150. chiner.

    (1947) YNVL 121. c'hwi hag ar chinerien eus ho rañs.

  • chinez
    chinez

    adj. Chinois.

    (1904) LZBg Mae 124. Er hartér chinéz. ●126. er varhadizion chinéz.

  • Chinez
    Chinez

    m. –ed Chinois.

    (1904) LZBg Mae 119. er Chinézed hag e oé ér pen ag en treu.

  • chingailhañ
    chingailhañ

    v. tr. d. Charcuter, bousiller.

    (1965) BIBE 141. chingailhañ biz un den marv. ●(1977) LLMM 181/113. aet gant e gontell da chingailhañ rodoù gom kirri-tan an archerien.

  • chink
    chink

    voir chik .2

  • chinkadenn
    chinkadenn

    f. –où Jappement.

    (1931) VALL 404b-405a. (un) jappement, tr. «chinkadenn f.»

  • chinkañ
    chinkañ

    voir chinkat

  • chinkat / chinkañ
    chinkat / chinkañ

    v. intr. Japper.

    (1633) Nom 216a. Gannitus : glappissement, lapissement, grommelement : chalpat, chincat eguis á gra vn quy.

    (1732) GReg 4a. Abboyer, parlant des chiens de chasse, ou des petits chiens, tr. «Chinqat. pr. chinqet

    (1876) TDE.BF 87b. chiñka, v. n., tr. «Aboyer. »»

    (1927) GERI.Ern 80. chinkat v. n., tr. «Japper.»

  • chinkelloù
    chinkelloù

    plur. (habillement) Ailettes de coiffe.

    (1912) BSAf xxxix 294. Elle [la visachen] se compose de deux parties : le cercle, qui entoure le front et les joues ; puis les deux ailerons, les chinkellou, ou mentonnières. ●(1952) LLMM 34/44. (Douarnenez) Chinkelloù : kornioù a-dreñv ar c'hoef, ar re a vez savet. ●(1977) PBDZ 92. (Douarnenez) chinkelloù, tr. «barbes de la coiffe de Douarnenez.»

  • chinker
    chinker

    m. Jeune chien qui jappe.

    (1732) GReg 4a. Abboyeur, parlant des chiens de chasse, ou des petits chiens, tr. «Chinqer. p. chinqérien

  • chinkerezh
    chinkerezh

    m. Jappement.

    (1732) GReg 4a. Abboi de Chiens lorsqu'ils chassent, tr. «Chinqérez

  • chinkin
    chinkin

    s. –ed (ichtyonymie) Capelin Trisopterus minutus.

    (1952) LLMM 34/44. (Douarnenez) Chinkin –ed : moulleg pe keineg bihan-bihan. ●(1977) PBDZ 92. (Douarnenez) chinkin, tr. «capelin (poisson).» ●(1979) VSDZ 98. (Douarnenez) Ar chinkined zo kazi 'giz ar moulleged, met n'eo ket memes-tra. Ar chinkin, e benn zo kalz brasoc'h 'vit penn ur moulleg, gant daoulagad bras, tr. (p. 262) «La tête du capelin est beaucoup plus grande que celle du tacaud, et il a de grands yeux. Le capelin est un poisson qui ressemble au tacaud.»

  • chinoaz
    chinoaz

    adj. Chinois.

    (1914) LZBl Meurzh 339. hor c'hristenien Chinoaz.

  • Chinoaz
    Chinoaz

    m. –ed Chinois.

    (1914) LZBl Meurzh 338. ar gwall vuez a reent d'ar Chinoazed.

  • chinouri
    chinouri

    m.

    (1) Réjouissance, bombance.

    (1899) MSLp xi 17 [108]. le van. de Groix chinouri «réjouissance, bombance»

    (2) Cajolerie.

    (1924) DIHU 161/164. Chinouri, (Groe) tr. «(s.m.) cajolerie.» Dastumet get I.P. Kalloh 1923 (lire : 1913).(1943) DIHU 386/312. chinouri : hoant de hoari.

  • chintal
    chintal

    v. intr.

    (1) Piailler comme un poussin.

    (1699) Har 22. chital, tr. «pioler.» ●(1732) GReg 720a. Piailler, ou piauler, crier comme les poussins après leur mere, tr. «chiñtal. pr. chiñtet. chital pr. et

    (1876) TDE.BF 87b. Chiñtal, v. n., tr. «Piailler, crier comme les poules.» ●(1890) MOA 195a. Crier comme font les poules piailleuses, tr. «chintal

    (2) Piailler comme un enfant.

    (1732) GReg 720a. Piailler, crier comme font les enfans, tr. «chiñtal. pr. chiñtet

    (1876) TDE.BF 87b. Chiñtal, v. n., tr. «Piailler, crier comme les petits enfants.»

    (3) péjor. Piailler, bavarder de façon criarde.

    (1890) MOA 195a. Crier comme font les femmes piailleuses, tr. «chintal, v. n.»

  • chinter
    chinter

    m. –ion Piailleur.

    (1732) GReg 720a. Piailleur, tr. «chiñter. p. chiñtéryen

    (1876) TDE.BF 87b. Chiter, s. m., tr. «Piailleur.»

  • chinterez
    chinterez

    f. –ed Piailleuse.

    (1876) TDE.BF 88a. Chiterez, s. f., tr. «Piailleuse.»

  • chintradenn
    chintradenn

    f. –où Éclaboussure.

    (1974) SKVT III 127. pellaat diouzh ar chintradennoù.

  • chintrañ
    chintrañ

    v. intr. Jaillir.

    (1936) IVGA 160. Ken na chintre luc'hed diouz ar vein. ●(1972) SKVT I 109. e chintre ar vourien c'hludek. ●116. ma chintras ar gwad. ●(1973) SKVT II 54. Chintrañ a rae ar chug.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...