Devri

Recherche 'dag...' : 5 mots trouvés

Page 1 : de dag (1) à dagin (5) :
  • dag
    dag

    m. –où (armement) Dague.

    ●(1499) Ca 16a. Badalen vide in dac. ●19a. Bec pep tra lem. euel contell dac etc. g. bec de checun fer agu. ●54a. Dac. g. dague. (….) g. qui siert de dague. b. nep a sque gant dac. ●(1575) M 2369. dagou lem, tr. «des dagues aiguës.» ●(1612) Cnf.epist 25. dac, (alias) goustill. ●(1633) Nom 184a. Sica : vne dague : vn dag.

    ●(1659) SCger 94a. poignart, tr. «dag.» ●(1732) GReg 241b. Dague, gros poignard, tr. «dag. p. dagou.»

  • dagadadag
    dagadadag

    interj. Onomatopée qui imite …

    ●(1958) BRUD 5/35. «Loan du Kerazal ! Loan du Kerazal !» Kerkent, a-benn-herr, e chouche e benn gand al liñser, ha : «Dagadadag ! Dagadadag !» evel o taoulammad en e wele, e strinke gant e zivesker ar pallennou ouz pennou ar merhed.

  • dager
    dager

    m. –où (armement) Dague.

    ●(1732) GReg 241b. Dague, gros poignard, tr. «Dager. p. dagerou.»

  • dageriñ
    dageriñ

    v. tr. d. Frapper avec une dague.

    ●(1732) GReg 242a. Frapper avec une dague, tr. «Dageri. pr. dageret.»

  • dagiñ
    dagiñ

    v. tr. d. Frapper avec une dague.

    ●(1732) GReg 242a. Frapper avec une dague, tr. «dagi. dago. ppr. daget.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...