Devri

Recherche 'debr...' : 25 mots trouvés

Page 1 : de debr (1) à debrus (25) :
  • debr
    debr

    m.

    (1) Action de manger.

    ●(1872) ROU 72b. Eno ez eus dreb. ●(1890) MOA 80. c'est là qu'on a vu manger, tr. «eno ez eus bet dreb !»

    ●(1905) DIHU 1/17. En débr, e larér, e zigas séhed. ●(1932) ALMA 151. Pa voe achu al labour, da lavaret eo, an debr bras gant ar merienn bihan.

    (2) N'eus ket a zebr d'an dra-se : il n'y a pas moyen de manger cela, ce n'est pas mangeable.

    ●(1934) MAAZ 113. Er pér melén e heijet hui ne vè ket a zèbr dehè.

    (3) Ober un debr da udb. : manger qqc.

    ●(1896) LZBt Mae 18. Breman a zo tri de e meump groet eun debr dehan.

    (4) An debr hag an dag : querelle, dissension.

    ●(1919) MVRO 7/1a. na vez ket an debr hag an dag etrezomp e-pad eur miz.

  • debr spered
    debr spered

    m. Personne qui est sujet d'inquiétude pour les autres.

    ●(1910) MAKE 86. «Petra ? mezvier, gourlanchen frank, lonk e zizun, koll-bara, dic'houilhez, debr-spered, torr-penn ? N'out ket eat c'hoaz d'ar bed all, amprefan ?

  • debr-debr
    debr-debr

    adv. (Qui est) toujours en train de manger.

    ●(1929) SVBV 124. emaint atao debr-debr kac'h-kac'h.

  • debradeg
    debradeg

    f. –où

    (1) Action de manger en commun, mangerie.

    ●(1931) VALL 446a. action de manger en commun, tr. «debradeg f.» ●(une) réuinon où l'on mage des châtaignes, tr. «debradeg kistin.» ●(1973) LBFR 46. debradeg bara guiniz.

    (2) Concours de celui qui mange (tel ou tel plat).

    ●(1993) MARV xi 28. (Tourc'h) sachadeg fun, dibradig yod.

  • debradenn
    debradenn

    f. -où Action d’avoir mangé.

    ●(1962) EGRH I 52. debradenn f. -où, tr. « action d’avoir mangé. »

  • debradur
    debradur

    m. –ioù

    (1) Action de manger.

    ●(c.1500) Cb 62a. [dibriff] g. mengerie b. debradur.

    (2) Mangeure.

    ●(1744) L'Arm 228b. L'endroit où il paroît qu'on a mangé, tr. «Daibradurr.. reu. m.»

    ●(1904) DBFV 42a. dèbradur, m. pl. eu, tr. «endroit qui a été mangé.» ●(1927) GERI.Ern 93. debradur m., tr. «Endroit (d'un pain, etc.) qu'on a commencé à manger.» ●(1931) VALL 446a. endroit (du pain) qu'on a commencé à manger, tr. «debradur.»

    (3) Démangeaison.

    ●(1732) GReg 263a. Demageaison, tr. «Van[netois] débradur.»

    ●(1904) DBFV 42a. dèbradur, m. pl. eu, tr. «démangeaison.» ●(1927) GERI.Ern 93. debradur m., tr. «en V[annetais] démangeaison.» ●(1934) BRUS 222. Des démangeaisons, tr. «dèbradur, m.»

    (4) Suppression, élision (d'une lettre).

    ●(1904) DBFV 42a. dèbradur ag ul letren, tr. «suppression, élision d'une lettre (l'A.).»

  • debraik
    debraik

    voir debriñ

  • debraj
    debraj

    m. fam. Nourriture, mangeaille.

    ●(17--) EN 994. mar doud sur a debag, efach ne vanquou quet, tr. «si tu es sûr de la mangeaille, à boire ne te manquera pas.»

    ●(1866) LZBt Genver 79. gwelloc'h debrach.

    ●(1903) MBJJ 113. n'eo ket an evaj nag an debraj. ●(1905) FHAB Du/Kerzu 176. an drebaj hag an evaj. ●(1914) LSAV 77. bep seurt debrach hag evach. ●(1924) SBED 47. Ivaj d'er pautr, débraj d'er plah.

  • debrañs
    debrañs

    f.

    (1) Nourriture.

    ●(1879) ERNsup 151. Drèbans, nourriture, Lanv[ollon], Trég[uier] ; dèbans, St-M[ayeux].

    (2) Démangeaison.

    ●(1838) OVD 191. eit gûellat en daibrance a gorve mab-dén, n'en dé quet requis hum ronquédein èl mei purifiein er fal-hoaid. ●209. un daibrance agréable.

  • debrenus
    debrenus

    adj. Qui est toujours affamé. Cf. debron

    ●(1982) PBLS 446. (Langoned) debrenus, tr. «(quelqu'un) qui est toujours affamé.»

  • debrer
    debrer

    m. –ion

    I.

    (1) Mangeur.

    ●(c.1500) Cb 67b. g. deuoreur. b. deabrer.

    ●(1744) L'Arm 228b. Mangeur, tr. «Daibrourr : Daibrérr.. brerion.»

    ●(1829) HBM 9. ar paour qeaz debrer per var e vezen.

    ●(1904) DBFV 42a. dèbrour, dèbrér, m. pl. –rerion, mangeur.» ●(1907) PERS 163. Dreber patatez. ●(1908) PIGO II 78. ma zad-kaer n'e ket eur gwall-debrer. ●(1910) MBJL 61. Rak ar Zôzon a zo debrerien vras a gig. ●192. tost da daou c'hant debrer. ●(1941) FHAB Mae/Mezheven 47a. eun debrer mat e oa.

    (2) Debrer-ar-vre =

    ●(1952) LLMM 32-33/79. klasker-boued, digalzer, debrour-ar vre.

    (3) Debrer laou =

    ●(1867) MGK 98. Ac'hanta ! debrer laou.

    (4) Debrer bara gounezet : homme qui vit du travail des autres.

    ●(1906) BOBL 26 mai 88/3a. n'o deuz micher a-bed nemed an hini a zebrer bara goneet.

    II. Blasons populaires.

    (1) Debrerion avaloù-douar : mangeurs de pommes-de-terre (surnom des habitants de Crac’h).

    ●(1911) DIHU 71/255. Na Marhed Krah ! Ne gollant ket nitra get er réral, memb a pe hrér Ronsed anehé. Neoah é mant hanval doh er réral a pe larér é mant Dèbrerion avaleu doar, rak é pep parréz é vé kavet lod kaer a dud hag e zèbr ag er sord bouligeu-sé.

    (2) Debrerien kaol : mangeurs de choux (surnom des Briochins).

    ●(1878) SVE 961. Iotaerien, debrerienn kaol, / Ar Zant-Briegiz a zo holl.

    ●(1908) FURB 15/126. Iotaerienn, debrerienn kaol, / Ar Zant-Briegiz a [zo] holl.

    (3) Debrerion yod : mangeurs de bouillie (surnom des habitants de Plumergat).

    ●(1911) DIHU 73/282. É Pluergad é hes tadeu segal ha dèbrerion ioud pé iouterion. ●(1947) BRMO 31. ceux [= habitants] de Plumergat, Iouterion, Debrerion ioud ou Tadeu Segal (mangeurs de bouillie ou pères au seigle).

  • debrer-c'hwiled
    debrer-c'hwiled

    m. =

    ●(1935) CDFi 21 septembre. Akre ! korbiner ma 'z out ! Suner mouilc'hi trenket ! Debrer c'houiled !

  • debrer-sent
    debrer-sent

    m. debrerien-sent Grenouille de bénitier.

    ●(1981) LIMO 22 août. e kavem de lared ag en dud-sen : «Débrerion Sent».

  • debrer-tud
    debrer-tud

    m. debrerien-dud Antropophage.

    ●(1869) SAG 54. darn anezho debrourien-tud. ●(1896) LZBt Meurzh 36. eun enezenad debrerien-tud.

  • debrerez
    debrerez

    f. –ed

    (1) Mangeuse.

    ●(c.1500) Cb 62. [dibriat] g. mengeresse / ou gloutonne. b. debreres bras.

    ●(1904) DBFV 42a. dèbrerez, f. pl. –ézed, tr. «mangeuse.»

    (2) [empl. comme épith.] Dant debrerez : molaire.

    ●(1633) Nom 20a. Dentes molares, maxillares : dents maschoires : dènt debreresou, an dent á iaoc.

  • debrerezh
    debrerezh

    m.

    (1) Mangerie.

    ●(1744) L'Arm 228b. Mangerie, tr. «Daibrereah.. heu. m.»

    ●(1904) DBFV 42a. dèbrereh m. pl. eu, tr. «mangerie.» ●(1927) GERI.Ern 93. debrerez m., tr. «mangerie.»

    (2) Voracité.

    ●(c.1500) Cb 67b. voracitas. b. deabrerez.

  • debret
    debret

    adj.

    (1) Mangé.

    ●(1499) Ca 55b. Debret. g. mangie. ●107b. Hanter debret. g. demy mengie.

    ●(1896) GMB 361. eul lein debet.

    ●(1902) PIGO I 44. Mern a oe debret evel an de a-raog.

    (2) fam. Dépensé.

    ●(1959) BRUD 10/51. E peleh emañ ar hailhez ? Debret int moarvad !

    (3) Spered debret : personne continuellement inquiète.

    ●(1870) FHB 280/147b. he spered diez ha debret.

    ●(1911) BUAZperrot 401. Tud a zo, sperejou debret. ●(1923) FHAB Kerzu 467. me n'oun ket eur spered debret. ●(1929) FHAB Genver 28. Sperejou debret int. ●(1935) BREI 427/1c. An dislavarour a zo bet a-viskoaz eur spered debret. ●(1942) VALLsup 95a. eur spered debret e oa houmañ.

    (4) Usé par la rouille.

    ●(1936) IVGA 33. war dreuzou koz debret an norig.

  • debriad
    debriad

    m. debriidi Mangeur.

    ●(1499) Ca 60b. Dibriat bras. g. grant mengeur goillart.

    ●(1659) SCger 76a. grand mangeur, tr. «dibriat bras.» ●142a. debriat, tr. «grand mangeur.» ●(1732) GReg 598b. Grand mangeur, tr. «debryad. p. debriidy.»

    ●(1876) TDE.BF 117b. dibriad s. m., pl. dibriidi, tr. « Grand mangeur, goulu. »

    ●(1927) GERI.Ern 93. debriad, dibriad m. pl. –idi, tr. «mangeur.» ●(1962) EGRH I 54. dibriad m. dibridi, tr. « gros mangeur, glouton (L. G., Tr.). »

  • debriadez
    debriadez

    f. –ed Mangeuse.

    ●(1927) GERI.Ern 93. debriadez, dibriadez f., tr. «mangeur (= mangeuse).»

  • debriñ / dibriñ
    debriñ / dibriñ

    v.

    I. V. tr. d.

    A.

    (1) Manger.

    ●(14--) Jer A.168. Me a m’eux leyz an pyp da dybryff, tr. « J’ai plein le tuyau (ou : le tonneau) à manger » ●(1499) Ca 60b. Dibriff. g. mengier. ●g. ensemble mengier. b. dibriff queffret. ●(1580) G 1074. Ha na debret do cam guenef flam un tam boet, tr. «Est-ce que vous ne mangerez point, à votre aise (?) avec moi, certes, un peu de nourriture ?»

    ●(1659) SCger 76a. manger, tr. «dibri. p. debret.» ●(c.1680) NG 107. E tebrin ac un aval glas. ●1010. Ou tebrign sur, allas, un naual forh callet. ●1450. E hoé rait dehou congé de debring a pep (freh). ●(c.1718) G 95 / 154 - H 155 / 191 - I/J 191 / 271 - K 271 - L 272/325 - M 325/422) (N 1/31 - O 32/70 - P 71/219 - Q 220/242 - R 242/426) (S 1/138 - T 149/251 - U/V/W 252/343 - Y 343/344 - Z 344/345)">CHal.ms i. manger du mouton, tr. «deabreïn quic meut.» ●(1732) GReg 598a. Ne manger ni viande, ni poisson, tr. «Dibri boëd sec’h.» ●(1744) L’Arm 30a. Manger du beuf, tr. «Daibrein beuin.» ●(1779) BRig I 44. ar plusk à daibré ar moh, tr. «des écosses, que les cochons mangeoient.»

    ●(1838) CGK 6. Debet, crignet, bresquennit lezit ar sourcio. ●(1856) VNA 105. Mangeons donc quelques fruits, tr. «Daibramb enta ur fréhen benac.» ●180. qquelque chose à manger, tr. «un dra-benac de zaibrein.» ●(1867) MGK 83. ne zebrinn kik morse. ●(18--) AID 456. en eur brepari da zebi va souben, tr. «me préparer à souper.»

    ►absol.

    ●(1499) Ca 12b. Asezaff da dibriff. g. soir pour mengier. ●(1580) G 687-689. Effaf dybryf ne lesyf quet, tr. «Boire, manger, je n'y manquerai pas.»

    ●(c.1680) NG 912. E hiuet, e teabrin. ●(1732) GReg 62b. Avant que je mange, tr. «abarz ma tébrin.» ●(1792) HS 100. chom hemp daibrein.

    ●(1877) BSA 191. ar c'hrouadur, iac'h pesc, a c'hoarze, a zrebe.

    ●(1932) CDFi 17 décembre. degas d'ezan da zebri ha da eva.

    (2) par ext. Manger (un repas).

    ●(1938) CDFi 12 mars. tud an ti a oa o tibri lein.

    (3) Être mangé.

    ●(1849) GBI I 250. Me 'zo ama 'tibri gant 'r c'hontron, tr. «Je suis ici mangé par les vers.»

    ●(1928) FHAB Meurzh 91. War ar mêz e vez savet an houidi / Hag e kêr ez eont da zibri.

    (4) Debriñ sasun : manger de bon appétit.

    ●(1868) FHB 167/87a. en em lakeas da zibri chassun. ●(1872) ROU 74. Manger avec appétit, tr. «dibri sasun.» ●(1874) FHB 474/32b. bara mad oa avad hag he zibri a rea chasun. ●(1874) FHB 512/334a. ar prins Breiz a zebras chasun.

    B. [empl. comme subst.]

    (1) Action de manger.

    ●(1838) OVD 45. er pligeadurieu én daibrein hag én ivet. ●(1877) BSA 194. Ar furnez ar vrassa e kenver an dribi hag an eva a remerket en ho frejou.

    ●(1911) BUAZperrot 512. Bezit fur en ho tibri hag en hoc'h eva.

    (2) Nourriture.

    ●(c.1500) Cb 62a. papo / as. neutri generis. g. mengier / et appartient aux petis enfans. b. an dibriff a gra bugale munut.

    ●(1955) STBJ 210. Broust e oa an dud war an dibri. ●(1962) GERV 29. n'omp ket ken broust ha te war an debri hag an eva.

    (3) Mets.

    ●(1846) DGG 364. e gorf a zo veritablamant un dibri. ●(1866) HSH 180. Va c'horf a so e guirionez un dibri.

    (4) Repas.

    ●(17--) ST 36. Goude ann dibri-se e teui d'ezhan iec'het, tr. «Après ce repas il se trouvera aussi bien portant.»

    (5) Appétit.

    ●(18--) SAQ I 340. koll ar c'housket, an dribi.

    ●(1907) FHAB Kerzu 310. ma kolle ar c'housket, ma kolle an dibri. ●(1929) MKRN 82. Koll a ran ar c'housked hag an dibri !

    (6) [empl. comme subst. au dimin.] C'hoari debraik : jouer à la dinette.

    ●(1947) YBBK 184. c'hoari debraik.

    C. [en apposition] Qui sert à préparer à manger.

    ●(1933) OALD 45/216. pa vezont bet eur miz en éoul debri.

    II. V. tr. d. sens fig.

    A. [sujet : qqn]

    (1) Dépenser.

    ●(1884) FHB 11/86a. dèbret ha foranet an arc'hant.

    ●(1909) KTLR 241. dribi he zanvez. ●(1925) BUAZmadeg 405. o tibri avechou ho feadra gant tud a justis. ●(1966) BAHE 47-48-49/33. (debriñ e bistigenn, e beadra).

    ►absol.

    ●(1995) BRYV I 137. (Milizag) diêz eo ramas, mes êz eo drebi.

    (2) Debriñ e levrioù : étudier ses livres sans cesse, dévorer ses livres.

    ●(18--) BSG 102. lezomb anezhan pa (lire : da) zebri he levriou.

    B. [au passif ; sujet : qqc.]

    (1) User, ronger, miner (par le temps, etc.).

    ●(1919) FHAB Here 117. drebet breman gant ar mergl. ●(1942) DIHU 378/182. ur porched kizellet hag e zo bet kaer. Débret é d'en amzér.

    (2) Faire disparaître.

    ●(1910) MBJL 67. An deio-man e ve eur vougen denv hep (lire : bep) beure hag a ve debret gant an heol 'benn eun eur goude kreiste.

    C. [au passif ; sujet : qqn] Croire.

    ●(1910) MAKE 87. mes an dud fur hag honest eveldomp-ni n'eo ket c'hoaz debret kement-se ganto.

    III. V. tr. d. sens fig.

    A.

    (1) Debriñ e amzer : perdre son temps.

    ●(1957) BRUD 1/109. Traou a netra mad da zuna arhant diwarnom ha da lakaad ahanout da zebri da amzer.

    (2) Debriñ soñjoù : ruminer des pensées.

    ●(1923) KNOL 10. Edo o tribi ar sounjou-ze, pa deuaz en ti eur c'hlasker-bara. ●128. e benn pleget, e zorn en e c'hodellou, an ear da veza o tibri sonjou. ●(1955) STBJ 65. o tibri soñjou e-tal an oaled.

    (3) Debriñ e spered : s'inquiéter.

    ●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 75. mæs péh ur bourd oé ou gùélet inou é poéniein nezé hag é taibrein ou sperèd aveit disoh. ●(1885) ADA 5. ar c'henta ne rê nemet debri e speret.

    ●(1906) DIHU 10/170. er heh dén ne hré nameit dèbrein é dammig spered. ●(1926) FHAB Mezheven 224. Hag ar beleg paour da zebri e spered goasoc'h-goaz. ●(1935) ALMA 161. Va mamm geaz ne ehan da zebri he spered ganeomp hon diou.

    B. [au passif ; sujet : nom de chose]

    (1) Debret gant : plein de (vermine, etc.).

    ●(1767) ISpour 91. Daibret guet enn anstu. ●(17--) VO 148. fal vinnét ha daibrét guet en anstu.

    (2) Bezañ debret gant : être accaparé par.

    ●(1790) MG 143. durand ma hon-mé daibrét guet mil-soursi.

    IV. V. pron. En em zebriñ.

    A. V. pron. réci.

    (1) Se dévorer mutuellement.

    ●(1821) SST.ab xxvii. arlerh ur siege quen terrible me hum lahé en dut eit hum zaibrein.

    (2) sens fig. Se chamailler.

    ●(1752) BS 401. oc'h en em gasaat, oc'h en em dibri memes.

    ●(1847) MDM 325. pa velint ac'hanoc'h oc'h en em zibri er feson-ze ? ●(1893) IAI 43. o sounjal e teuje ar gatoliked hag an Arianed d'en em zribi.

    ●(1903) MBJJ 222. ec'h eo prest ar C'hresianed hag an Armeniaded, kristenien distag euz ar gwir iliz, d'en em zibri etreze, ha vit an disteran tra. Piou breman a vo souezet, mar gwel 'nê o klask dibri ar gatoliked ? ●(1908) KMAF 42. lakat tud, mignoned a-hend-all, d'en em zebri. ●(1927) FHAB Gouere 141. ma klevas ar vevelien oc'h en em zebri elec'h mont d'o gwele.

    B. V. pron. réfl. En em zebriñ.

    ►(en plt de qqc.)

    (1) S'user, se ronger.

    ●(1910) MBJL 82. setu ec'h ê krog dija ar mein a zo en diavêz d'en em dibri ha da gouean en poultr.

    (2) Démanger.

    ●(c.1500) Cb 62a. Dibriff : pan enem debr crochenn den. g. demangier.

    ►(en plt de qqn) S'inquiéter.

    ●(1879) ERNsup 151. 'n im dibin, se faire de la peine, Trév[érec], Lang[oat], P[l]eud[aniel] ; 'nom dèbein, St-M[ayeux].

    ●(1908) PIGO II 17. A greiz 'n em zibri evelse. ●(1915) MMED 389. spered Fransez a joume d'en em zebri. ●(1929) DIHU 215/271. Elen en um zèbr, en um hlahar. ●(1942) VALLsup 95a. se faire des idées, tr. «en em zebri fam.»

    V.

    (1) Debriñ gouloù : être long à faire son sermon. Cf. dever-gouloù.

    ●(1995) PTEZ 60 (K-Plougastell-Daoulaz). Goulennit digand eur beleg koz petra eo eun «dreber goulou» Hag e vo respontet deoh : eur beleg na n’e-neus fin ‘bed deañ er gador-sarmoun !!

    (2) Debriñ e strapenn : voir strapenn.

    (3) Bezañ debret an aval lokard : voir aval.

    (4) Debriñ ar sent : voir sent.

    (5) Debriñ e eost diwar e c'har : voir eost.

    (6) Aet d'ar Roc'h da zebriñ bara gwenn : voir Roc'h.

    (7) Bezañ debret kaoc'h al lutin : voir lutin.

    (8) Debriñ e gig a-raok e soubenn : voir kig.

    (9) Mont da zebriñ bara ar roue : voir bara.

    (10) Debriñ an hent : voir hent.

    (11) Kaout naon da zebriñ bili : voir bili.

    (12) Debriñ ar vegenn kent an erienenn : voir begenn.

    (13) Debriñ ar vegenn kent an dreujenn : voir begenn.

    (14) Ar bleiz o tebriñ gwaskon ouzh al loar : voir bleiz.

    (15) Kas ub. da zebriñ brenn : voir brenn.

    (16) Emañ al loar o tebriñ lann : voir lann.

  • debron
    debron

    m.

    I.

    (1) Démangeaison.

    ●(1499) Ca 55b. Debruan. vide in dibriff. ●61a. [dibriff] g. roingne demangeure. b. debruan. ●(1633) Nom 263a. Impetigo, lichen : feu volage, galle, gratelle : tan volaig, gal, debronn.

    ●(1659) SCger 38b. demanger fort, tr. «cahout debron.» ●demangeaison, tr. «debron.» ●(1710) IN I 278. evit en em zisober diouz an debron. ●305. un debron agreabl. ●(1732) GReg 263a. Demangeaison, tr. «Debron. débruan.» ●Demanger, avoir demangeaison, tr. «Cahout debron.»

    ●(1904) DBFV 42a. dèbran, dèbron, m. pl. eu, tr. «démangeaison.» ●(1907) VBFV.bf 12a. debran, m., tr. «démangeaison.» ●(1927) GERI.Ern 93. debron, V[annetais] debran m., tr. «démangeaison.»

    (2) Ober debron da ub. : démanger qqn.

    ●(1942) DADO 12. Sell, bounta a ran va daouarn em godellou, rak debron a reont d’in.

    II. sens fig.

    (1) Grande envie.

    ●(1927) GERI.Ern 93. debron, V[annetais] debran m., tr. « grande envie »

    (2) Curiosité.

    ●(1927) GERI.Ern 93. debron, V[annetais] debran m., tr. «curiosité.»

    (3) Debron jave : faim, appétit.

    ●(1879) ERNsup 150. debroñ, debran jave(z), appétit (chatouillement d'estomac), Trév[érec], Lanr[odec].

    ●(1927) GERI.Ern 93. deb(r)on jave(z) T[régor], tr. «appétit.» ●(1929) SVBV 146. Debron-javez am eus. ●(1965) BAHE 46/50. Debron jave (naon, ilboued).

    (4) Debron-krug : forte envie (qui démange).

    ●(1981) ANTR 79. Daou glasker-moueziou a zo war an dachenn. Drebon-krug ganto beza «depute».

    III.

    (1) Bezañ debron er fri : appréhender.

    ●(1924) NFLO. Appréhender. il appréhende (il a peur), tr. Loeiz ar Floc'h «debron en deus en e fri.»

    (2) Bezañ debron en e groc’hen : avoir envie d’être battu.

    ●(1930-1931) ADBr t. 39/477. terrupl an débron èn deus èn e groc’hen, tr. « la peau lui démange fort (avec explication bretonne : il a grande envie d’être battu) ».

  • debroniñ
    debroniñ

    v. Démanger.

    ●(1927) GERI.Ern 93. debroni, tr. «demanger.»

  • debronus
    debronus

    adj.

    (1) Qui a des démangeaisons.

    ●(1790) MG 182. hac e vai caus liès-mat d'er vugalé bout daibrannus ha dibatiant.

    (2) Mordicant.

    ●(1732) GReg 638a. Mordicant, ante, acre, piquant, tr. «Débrounus.» ●Humeur mordicante, tr. «Humor débrounus.»

    ●(1914) DFBP 216a. mordicant, tr. «Debronus.»

    (3) sens fig. =

    ●(1732) GReg 241a. Curieux, euse, tr. «débronus.»

    (4) Kleñved debronus : grosse faim.

    ●(1969) BAHE 59/16. Evit ar ger debronus e tegasan da soñj e vez klevet e Treger vihan «debranus» gant ur ster all : kleñved debranus = c'hoant bras da zebriñ.

  • debrti
    debrti

    m. –où Restaurant.

    ●(1910) MBJL 72. serret e ve an oll stalio, nemet eun debti (restaurant) bennak. ●192. eun debti (restaurant) eus Frans.

  • debrus
    debrus

    adj.

    (1) (en plt de qqn) Vorace.

    ●(1872) ROU 83b. Il épuise la paroisse, tr. «drebuz eo d'ar barrez.» ●108b. Vorace, tr. «Debruz.»

    (2) (en plt de qqc.) Comestible.

    ●(1914) DFBP 57b. comestible, tr. «Debrus.» ●(1927) GERI.Ern 93. debrus, tr. «mangeable.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...