Recherche 'dedenn...' : 4 mots trouvés

Page 1 : de dedenn (1) à dedennus (4) :

• dedenn
  dedenn

  voir dedennañ

• dedennadur
  dedennadur

  m.

  (1) Attraction.

  ●(1931) VALL 45b. Attraction, tr. «dedennadur m.»

  (2) Attrait.

  ●(1931) VALL 45b. Attrait, tr. «dedennadur m.»

• dedennañ / dedenn
  dedennañ / dedenn

  v. tr. d. Attirer vers (soi).

  ●(c.1500) Cb [tennaff]. Jtem atraho / is. g. attraire. b. ditennaff.

  ●(1732) GReg 61a. Attirer, tirer à soi, tr. «didenna. pr. didennet.» ●L'aimant attire le fer, tr. «ar mæntouch a zidenn an hoüarn.»

  ●(1821) SST 142. y (…) e zeden malediction Doué ar nehai. ●182. deden benediction Doué ar er ré e guemere en urheu. ●(1834) SIM 240. e teu ar furnez da didenna an istim.

  ●(1928) BREI 54/4a. De-ha-bla an O. Lefebrve (Gab Liskildry), ha hini an itron Moulinet (...) o devoa didennet da C'houdilin dimeurs eun tregont a veleien. ●(1931) DIHU 245/355 (Iwan an Diberder). Kleuet en des konz ag er Baganiz, en dud kri-sé (é larer), hag ee zedenné el listri d’en noz àr er herreg. ●(1938) ARBO 106. en diù vam-en-diaol en doè dédennet d'é di. ●(1943) FATI 64. dedenna muioc'h-mui a dud da Draonien Iria. ●(1954) VAZA 98. un dra a zedenn kement a dud koulz e Bro-Spagn hag en he zrevadennoù gwechall en Amerika.

• dedennus
  dedennus

  adj. Attirant.

  ●(1931) VALL 45a. qui attire, tr. «dedennus.»