Devri

Recherche 'dek...' : 42 mots trouvés

Page 1 : de dek-1 (1) à dekvloaziat (42) :
  • dek .1
    dek .1

    adj. num. card.

    I.

    (1) Dix.

    ●(vBr) MSvbr IV f° 69a, main B (DGVB 232a). is dec, tr. « c’est dix ».

    ●(1499) Ca 43b. dec. ●55b. Dec. g. dix.

    ●(1839) BESquil 583. aveit laquat, a bep dêc, unan d'er marhue. ●(1856) VNA 209. dix ans, tr. «dêc vlai.»

    ●(1904) DBFV 42b. deg. n. de nombre, tr. «dix.»

    ►[au plur. devant le mot «bloaz»]

    ●(1934) MAAZ 79. ur baré havrelaoded ha plahed én ou naùeu, dégeu vlé hag unañnigeu én ou unegeu ha deuzegeu.

    (2) Hon dek, o-dek =

    ●(1911) BUAZperrot 535. en em glevet a rejont o dek. ●543. Hon dek e oamp var al leac'h. (…) ha varnomp hon dek e taolas he malloz.

    (3) Dek ha tri-ugent : soixante-dix.

    ●(c.1500) Cb 57b. Dec ha triuguent. ga. septante.

    II.

    (1) Lakaat dek da ziwall unan : se tourner les pouces.

    ●(1979) VSDZ 342. (Douarnenez) «Dek da ziwall un.» Ar re gozh ouie lavarout an dra-se. Pa oac’h oc’h ober netra, vie bet lavaret deoc’h gant ar re gozh : «Petra, p’eus ket echu, da lakaat dek da ziwall un !» Quand vous ne faisiez rien, les anciens vous disaient : Comment, vous êtes encore à vous tourner les pouces !»

    (2) Kas ar c'hantoù da zek : voir kant.

  • dek .2
    dek .2

    prép. À.

    ●(1970) GSBG 320. (Groe) dek taol, tr. «à table.» ●dek an aod, tr. «à la côte.»

  • dek-kant
    dek-kant

    adj. num. card. Mille.

    ●(1857) HTB 46. dek kant gwech muioc'h. ●(1880) SAB 116. var dro dec-cant leo vor. ●(18--) SAQ I 336. Eun devez tremenet e c'harz aoteriou Jesus a dalv dek kant tremenet er bed.

    ●(1927) GERI.Ern 94. dek-kant, tr. «mille.»

  • dekachañ
    dekachañ

    v. tr. d. Écacher.

    ●(1732) GReg 313a. Écacher, applatir, presser, tr. «Decacha. pr. decachet.» ●Écacher l'or, tr. «Decacha an aour.»

  • dekacher
    dekacher

    m. –ion Écacheur.

    ●(1732) GReg 313a. Écacheur d'or, tr. «Décacher. p. décachéryen.»

  • dekagramm
    dekagramm

    m. –où Décagramme.

    ●(1914) DFBP 77b-78a. decagramme, tr. «Dekagramm.»

  • dekalitrad
    dekalitrad

    m. –où Décalitre.

    ●(1914) DFBP 78a. décalitre, tr. «Dekalitrad.»

  • dekametr
    dekametr

    m. –où Décamètre.

    ●(1914) DFBP 78a. décamètre, tr. «Dekametr.»

  • dekkantvet
    dekkantvet

    adj. num. ord. Millième.

    ●(1738) GGreg 59. 1000e, tr. «An decg cantved.»

  • dekkement
    dekkement

    adj. Dix fois plus, décuple.

    ●(1927) GERI.Ern 94. dekkement, tr. «dix fois plus.»

    ●(1931) VALL 190a. Décuple, tr. «dekkement.»

  • dekkementiñ
    dekkementiñ

    v. tr. d. Décupler.

    ●(1931) VALL 190a. Décupler, tr. «dekkementi.»

  • dekkwenneg
    dekkwenneg

    m. dekkwenneion (numismatique) Pièce de dix sous.

    ●(1985) MARE 34. gwenneien ha daou wenneien. Pemp kwenneien ive a-wechou. Ral e veze kaoud peziou a zég kwenneien.

  • deklarasion
    deklarasion

    f. Déclaration.

    ●(c.1500) Cb 65b. [disclaeryaff] g. declaration de science. b. declaration a squyent.

    ●(1656) VEaj. an declarasion ames à quement-ma.

  • deklinañ
    deklinañ

    v. tr. d. Décliner.

    ●(1499) Ca 56a. Declinaff. g. decliner.

  • dekoa
    dekoa

    adv. Assez, suffisamment, de quoi.

    ●(1982) HYZH 147/46. (Treboull) M'eus ket kontet deoc'h dekwa ? ●(1984) ECDR 21. Pa oa dekoa e rae fornad.

  • dekoai
    dekoai

    =

    ●(1909) DIHU 173/367. De lodein étrézè é icheneu dékoai.

  • dekoksion
    dekoksion

    f. Décoction.

    ●(1633) Nom 277b. Illinctus, ecligma : succement : vn decoction, lousaou beiuet (lire : beruet) en dour, sunadur. ●278a. Decoctum, decoctus : decoction : decoction.

  • dekoniñ .1
    dekoniñ .1

    v. intr. =

    ●(1910) FHAB Mae 152. ne gollomp ket amzer o tekoni. Buhan, kaser, da gar Lyon !

  • dekoniñ .2
    dekoniñ .2

    v. intr. Déconner.

  • dekorañs
    dekorañs

    f. –où

    (1) Décor.

    ●(1752) BS 31. eur sourci bras eus a decoranç an Ilisou.

    (2) Décoration, distinction.

    ●(1792) BD 737. ochol decoranso cheuans ha calitte, tr. «Tous vos ornements, votre fortune et votre qualité.»

    ●(1869) SAG 288. sin ar Groaz eo enor pe dekoranz an tal.

    ●(1905) BOBL 24 juin 40/1c. revuz a reaz an dekoransou.

  • dekoriñ
    dekoriñ

    v. tr. d.

    (1) Décorer.

    ●(1905) BOBL 09 septembre 51/3c. An iliz a oa dekoret gant garlantez ha glazur.

    (2) Décorer (qqn).

    ●(1932) ALMA 41. Ar c'hommandant Vannier, prézidant Emgleo katolik an eskopti, eo en deus dekoret anezan.

    (3) Honorer.

    ●(1576) H 11. Da tat da mam a pep enor / dre guir carantez a decory, tr. « Thy father, thy mother with every honour, through true love thou shalt dignify them. »

  • dekoupañ
    dekoupañ

    v. tr. d. Découper.

    ●(1499) Ca 56b. Decoupaff. g. decoupper.

  • dekoupet
    dekoupet

    adj. Découpé.

    ●(1633) Nom 117a. Calceus fenestratus : soulier escloté, ou chicqueté : bottes decoupet.

  • dekred
    dekred

    m. –où Décret.

    ●(1499) Ca 56b. Decret. g. idem.

    ●(1659) SCger 37a. decret, tr. «decret, p. dou.» ●(1732) GReg 252b. Decret, tr. «Decred. p. decregeou.» ●Decreter, donner un decret, tr. «ober decred.»

    ●(1960) BAHE 23/30. abalamour d'un dekred o reiñ urzh da argas eus ar vro tadoù misionerien.

  • dekrediñ
    dekrediñ

    v. tr. d. Décreter.

    ●(1659) SCger 37a. decreter, tr. «decreti.» ●(1732) GReg 252b. Decreter, donner un decret, tr. «Decredi. pr. decredet.» ●(Van[netois] decreteiñ.) Treg[or] decrediñ. decredtiñ. ppr. et.» ●256b. Definer, déterminer, ordonner, tr. «decredi. pr. decredet.»

    ●(1914) DFBP 81a. decréter, tr. «Dekredi.»

  • dekretalenn
    dekretalenn

    f. –où Décretale.

    ●(1499) Ca 56b. Decretalenn. g. decretale.

    ●(c.1718) CHal.ms i. decretales, tr. «decretaleu er papet.» ●(1732) GReg 252b. Decretale, les Décretales, second volume du Droit canonique, tr. «Decretalenn. an decretalennou.»

    ●(1914) DFBP 81a. décrétale, tr. «Dekretalen.»

  • dekretist
    dekretist

    m. –ed Décretiste.

    ●(1499) Ca 56b. Decretist. g. decretiste.

  • dekrial
    dekrial

    v. Décréditer.

    ●(1659) SCger 37a. decrediter, tr. «decrial.»

  • dekriañs
    dekriañs

    f. Décri, discrédit, diconsidération.

    ●(1787) BI 135. unn decriance méhuss ar inour cair Mari. ●256. enn decriance ë vou groeit à nehai.

    ●(1839) BEScrom 208. ...en doé souffret eit-omb décriance en dud... ●(1857) LVH 144. ré a zécriance hag a hoal-gonzereah. ●(1857) GUG 40. dré zecrianç.

  • deksilabenn
    deksilabenn

    f. –où Décasyllabe.

    ●(1914) DFBP 78a. décasyllabe, tr. «Deksillaben.»

  • dektroadeg
    dektroadeg

    m. –ed Décapode.

    ●(1931) VALL 185b. Décapode, tr. «dektroadeg m. pl. ed et –deien.»

  • dektueg
    dektueg

    m (géométrie) Décaèdre

    ●(1931) VALL 185b. Décaèdre, tr. «dektueg m. pl. ou.»

  • dekurion
    dekurion

    m. –ed Décurion.

    ●(1499) Ca 56b. Decurion. gal. idem.

  • dekved
    dekved

    m. –où (Un) dixième.

    ●(1877) EKG I 44. en eur baea anezho an degved, da hirra, euz ar pez a dalvezent.

    ●(1904) DBFV 42b. dekved, m. pl. eu, tr. «dixième.» ●(1931) VALL 187b. Decimo, tr. «d'an dekved.»

  • dekvedenn
    dekvedenn

    f. –où

    (1) (Un) dixième.

    ●(1927) GERI.Ern 94. degvedenn f., tr. «(un) dixième.»

    (2) Décime.

    ●(1931) VALL 187b. Décime, tr. «dekvedenn f.»

  • dekvedennek
    dekvedennek

    adj. Décimal.

    ●(1931) VALL 187b. nombre décimal, tr. «niver dekvedennek.»

  • dekvedenniñ
    dekvedenniñ

    v. tr. d. Diviser par dix.

    ●(1890) MOA 231a-b. Partager en dix parties égales, tr. «dekvedenni, v. a.»

    ●(1927) GERI.Ern 94. degvedenni, tr. «diviser par dix.»

  • dekveder
    dekveder

    m. –ioù

    ●(1931) VALL .

  • dekvediñ
    dekvediñ

    v. tr. d. Décimer.

    ●(1914) DFBP 79b. decimer, tr. «Dekvedi.» ●(1931) VALL 187b. Décimer, tr. «dekvedi.»

  • dekvedlazhañ
    dekvedlazhañ

    v. tr. d. Décimer.

    ●(1931) VALL 187b. Décimer, tr. «dekvedlaza.»

  • dekvet
    dekvet

    adj. & adv.

    (1) Adj. num. ord. Dixième.

    ●(1499) Ca 56b. Decuet. g. dixiesme.

    ●(1659) SCger 45a. dixiesme, tr. «decuet.» ●(c.1680) NG 37. En decuet sin uezo henan.

    ●(1862) JKS 20. Dekved kentel.

    ●(1904) DBFV 42b. dekvet, adj., tr. «dixième.»

    (2) Loc. adv. D'an dekvet : dixièmement.

    ●(1879) GDI 301. D'en dêcvèd, dré Adam ni e zou deit de vout hanval doh el lonnèd.

  • dekvloaziat
    dekvloaziat

    adj. Qui a dix ans.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 149). Decbloazyat, dix ans. ●(1499) Ca 55b. g. de dix ans. b. dec bloazyat.

    ●(1732) GReg 35b. Agé de 10. ans, tr. «decvloazyad.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...