Recherche 'derv...' : 12 mots trouvés
Page 1 : de derv (1) à dervich (12) :- dervderv
coll., m. & interj. (botanique)
I. Coll.
A. Chênes.
●(c.1500) Cb 59b. g. le lieu ou croyssent chesnes. b. an lech ma cresq deru. ●(1633) Nom 106b. Robur, vel robor : robre, ou rouure, chesne : vn speçc á deru hac á vez calet.
●(1659) SCger 24b. chesne, tr. «deruen. p. dero.» ●(17--) VO 43. en alèyeu derhuë hac oulm.
●(1849) LLB 658. er faw ihuel, en derw hag er hesten. ●(1860) BAL 183. etouez an dero ac ar fao. ●(1866) LZBt Du 206. enn eur c'hoad derv braz ru. ●(1870) FHB 263/13a. er c'hoat-se a zo dero ha fao. ●(1869) FHB 228/149a. branko pin ha dero. ●(1870) FHB 263/13a. er c'hoat-se a zo dero ha fao. ●(1889) ISV 465. An delien Zero hag an delien Elo.
●(1906) MSTR 6. A dreuz da goadou dero. ●(1924) ARVG Here 221. bolzet gant brankou an dero koz. ●(1927) GERI.Ern 96. derv, dero col. Chênes, sg. dervenn f. pl. ed. ●(1939) MGGD 11. e kreiz eur c'hoad-dero bras. ●(1973) AMED 11. Aze er hoad dero man o troha keuneud. ●(1985) MARE 281. a beb seurt gwéz : dero, kelvez, onn, elo, ha zokén eur wezenn-vesper.
B. [en apposition]
(1) Gwez-derv : chênes.
●(1878) EKG II 45. trouz ezenn an avel o vont dre ar guez dero.
●(1911) BUAZperrot 854. evel hor gwez dero.
(2) Kraoñ-derv : glands.
●(1836) FLF 28. Hac ar c'hraon dero vize mat / Stag oc'h ur gorzen goaq ha plat.
(3) Korn-derv : noix de galle.
●(1991) MARV v 16. (Kleder) eur voul brasoh evid eur horn-dero.
(4) (phycologie) Delienn derv : Phycodrys rubens.
●(1968) NOGO 223. Phycodrys rubens. deu 'de:ro, «feuilles de chênes» : Roscoff.
II. M. Bois de chêne (matière).
●(c.1500) Cb 59b. quercus / ca / um. g. de chesne. b. a deru.
●(1868) FHB 184/224a. eun daol zero. ●(1878) EKG II 120. eun or vian, dero teo oc'h ober anezhi.
●(1912) BUAZpermoal 919. al lein-ôter dero kizellet.
II. Loc. interj. ; jurons atténués.
(1) Non d'an derv ! : nom d'un chêne !
●(1892) SKG 33. N'oc'h ket 'vit pellât ar maro, / Ha 'n em zalc'hen non d'an daëro ! tr. «Est-ce que tu ne peux pas chasser la pensée de la mort et tenir bon, nom d'un chêne !»
●(1922) IATA 31. Non den dero ! Setu eno e blass.
(2) Satorderv ! =
●(1905) ALLO 25. Ya marteze sator dero !
(3) Mardanderv ! =
●(1932) ALMA 80. Mardandero ! Mont a ran dioc'htu.
(4) Mardazerv ! =
●(1909) NOAR 31. Me a vezo leal betek penn, hag a vezo, mardazero !
(5) Doubl-derv ! : double chêne !
●(1908) FHAB Gwengolo 266. Ac'hanta, emezhan, deuet eo ganeomp, doubl-dêro.
(6) Fidanderv / feiz da'm derv ! : foi de chêne !
●(1877) FHB (3e série) 15(2)/123b. Ah ! gant ar c'helachou-ze eo out clanv, paot-ran ; leac'h a zo, fi d'an dero !
●(1905) BOBL 18 mars 26/1b. Fe d'am dero, trawalc'h am boa laret.
III.
(1) Bezañ drant evel ur blantenn zerv :
●(1923) FHAB Genver 11 (L) *Tintin Anna. Met drant evel eur blantenn zero !
(2) Tañva soubenn trenkoc'h eget hini an ibil derv : voir soubenn.
- derv-duderv-du
coll. (botanique) Chênes verts.
●(1931) VALL 117a. Chêne-vert, dero-du (opposé à dero-gwenn chêne ordinaire.»
- derv-gwennderv-gwenn
coll. (botanique) Chênes.
●(1931) VALL 117a. Chêne-vert, dero-du (opposé à dero-gwenn chêne ordinaire.»
- derv-Spagnderv-Spagn
coll. (botanique) Chênes verts.
●(1732) GReg 160b. Chêne verd, tr. «Déro-spaign.»
►dervenn-Spagn f. Chêne-vert.
●(1744) L'Arm 56a. Chêne-vert, tr. «Dêrhueenn-spaignn. f.»
●(1904) DBFV 43b. derùen Spagn, tr. «chêne vert.» ●(1942) VALLsup 32a. Chêne vert, tr. «dervenn-Spagn d'après V[annetais].»
- derv-spoueek
- dervad
- dervekdervek
adj.
I. Attr./Épith.
(1) Qui tient du chêne.
●(1927) GERI.Ern 96. dervek adj., tr. «qui tient du chêne.»
(2) Qui est planté de chênes.
●(1927) GERI.Ern 96. dervek adj., tr. «abondant en chênes.» ●(1941) FHAB Du/Kerzu 97a. douar dervek.
II. Adv. litt. Vigoureusement.
●(1837) GET 21. ar Saux a zalc'he bodet stanq / Hac a scoë derveq. ●22. Crog derveq en e lanç, en eur stouët e benn, / A benn-err var ar Saux e coez evel un tenn. ●24. Derveq vad. Vigoureusement, dur comme chêne.
- dervenndervenn
f. –ed, derv
I.
(1) (botanique) Chêne.
●(1499) Ca 58a. Deruenn. g. chesne. l. hic quercus / cus / cui. ●(1633) Nom 106b. Quercus, Iouis arbor : quesne, chesne : guezen deru, deruen.
●(1659) SCger 24b. chesne, tr. «deruen. p. dero.» ●(17--) TE 186. idan un erhuèn bodêq.
●(1848) SBI I 216. Hen harpa he benn 'n eun derwen, tr. «Lui, d'appuyer sa tête à un chêne.» ●(1849) LLB 187. un erwen gouh. ●1808. Ar en till, en haleg hag ar zel en erwen. ●(1866) BOM 8. Ar stourm, o c'hwibanad, / Pa zraill derven ar c'hoad, tr. «les sifflements de la tourmente brisant le chêne dans le bois.» ●(1879) GDI 149. hui e zou é tibil coêd én un herhuéen, hou pohal e achap a zré hou teourn hag e lah en hani e zou idan d'oh.
●(1908) FHAB Ebrel 111. an dervennou krenv ha ledan. ●(1908) PIGO II 129. eur goz derven. ●(1911) BUAZperrot 409. unan eus ar c'haeran dervennou sakr o devoa er vro. ●(1921) BUFA 116. édan un derùen aveit dichuéh. ●(1927) GERI.Ern 96. derv, dero col. Chênes, sg. dervenn f. pl. ed.
(2) Ober an dervenn fourchek : faire le poirier.
●(1934) MAAZ 90. Deusto m'é ma er Meillouz tré dein-mé d'obér en erùen fourchek hag en Dralalaen d'obér er velin aùél.
II. Kreñv evel un dervenn : très fort.
●(1949) KROB 9/12 (Lu) H. Greff. Eur mailh a zen, bras ha ledan, yac'h ha kreñv evel eun derwenn.
- dervenneg
- dervennekdervennek
adj. Qui est planté de chênes.
●(1907) FHAB Meurzh/Ebrel 57. parkeïer bras kelc'het gant kleuziou lannek pe dervennek.
- dervetdervet
= (?).
●(1869) FHB 210/7a. ni velo ha stard eo he botret / Ha dir so var ho zal, ho izili dervet.
- dervichdervich
m. –ed (religion) Derviche.
●(1903) MBJJ 311. eun dervich, da laret eo eun den santel herve Muzulmiz. ●(1945) KKRS I 35. an ermited-se a zo henveloc'h ouz an derviched pe ar vramaned.