Recherche 'desket...' : 4 mots trouvés

Page 1 : de desket (1) à desketan-2 (4) :

• desket
  desket

  adj.

  (1) Instruit, savant.

  ●(1732) GReg 46a. Des enfans bien appris, tr. «Bugale desqet mad.»

  ●(1862) JKS 237. gwiziegez ann den desket kaer. ●239. Goulenn a reer hag hen zo (…) eunn den a daill ha desket kaer. ●(1869) SAG 97. an dud dezketa var an douar ?

  ●(1900) MSJO 129. tud desket. ●(1907) PERS 166. desketoc'h egethan. ●(1909) FHAB C'hwevrer 44. leoriou an dud desket. ●(1919) BSUF 5. En dén disketan n'hell ket gobér kement aral. ●(1935) LZBl Gwengolo/Here 151. ar vedisined desketa war al lorgnez. ●(1936) GWAL 88/17. brezonegerien desket.

  (2) [empl. comme subst.] Apprentissage.

  ●(1928) BREI 60/2a. Eur yez desket dre nerz ? ha c'hoaz, pesort desket ?

• desketa / desketañ
  desketa / desketañ

  Mont war zesketa : devenir de plus en plus instruit.

  ●(1950) KBSA 5. daoust ma 'z a hor c'henvroiz war zesketa muioc'h-mui.

• desketañ .1
  desketañ .1

  voir desketa

• desketañ .2
  desketañ .2

  voir desket