Devri

Recherche 'dez...' : 32 mots trouvés

Page 1 : de dez-1 (1) à dezvin-dozvin (32) :
  • dez .1
    dez .1

    interj. =

    ●(1970) BHAF 30. Dêz ! Evid kelou ze 'vat ! ●42. Dêz ! Ar hleñvejou ne grogont ket war Vari 'n Anglez... ●58. «Dêz ! emezi, kelou ar hoz traou poultrenneg-ze !» ●160. «Dêz ! Din da weled, aze n'ez eus mann, red eo din beza nay, emichañs ez eo savet gwin koz ma zonton d'am fenn. ●201. A-wechou ne ree ma zurzunelled nemed kana, med deveziou all, e veze peadra da sodi gante... Dêz ! Setu toud ar pez am eus da lavared war al liboudennou-ze. ●217. Kredit ac'hanon, n'ho pefe ket traoù gwall vrao da glevet... Dêz !... Leiz ho kovou ho-peus bet, emezi o sevel ? ●252. Estroh eviti a soñjas ne dee ket ar skolaer hepken da Gerlez evid selaou Herve o komz eus e winiz hag e avalou-douar... Dêz ! Me 'oar ? ●330. med dêz ! e wreg a zo ur pez gloruz ! ●332. Dêz ! Petra ez in-me d'ober eno, ma hoz klufan ! ●346. Dêz ! Mil mallez ma Doue, seurt nemed koz sehier goullo. ●(1971) BAHE 68/8. Dez ! ma zamm krennard, re vihan int ha leun a zour-Sañwon…

  • dez .2
    dez .2

    voir deiz

  • dezastum .1
    dezastum .1

    m. Déduction, conclusion.

    ●(1931) VALL 190b. (philos.) Déduction, tr. «dezastum m.»

  • dezastum .2
    dezastum .2

    v. Déduire, conclure.

    ●(1931) VALL 190b. Déduire ; (philos.), tr. «dezastum.»

  • dezert .1
    dezert .1

    adj. Désert.

    ●(c.1500) Cb 60a. deserto / as / ac. g. deserter / ou faire desert. b. ober desert / desertaff.

    ●(1659) SCger 41a. desert, tr. «desert.»

  • dezert .2
    dezert .2

    m. –où Désert.

    ●(1659) SCger 111b. solitude, tr. «desert.»

    ●(1878) EKG II 14. an ermited en dezert.

    ●(1900) MSJO 72. ar bara eo deus debret ho tadou en desert.

  • dezertañ
    dezertañ

    voir dizertiñ

  • dezerzh .1
    dezerzh .1

    adj. Désert.

    ●(1913) HIVR 10. ur vro meinnek, dezerh, difréh.

  • dezerzh .2
    dezerzh .2

    m. –ioù, –où Désert.

    ●(1499) Ca 58b. Deserz. g. desert. ●(1530) J p. 129a. E gres Moyses en deserz, tr. «par Moïse, au désert.» ●(1621) Mc 111. euel maz chomas hon saluer biniguet en deserz daouuguent dez ha daouuguent nos. ●(1633) Nom 232b. Solitudo, eremus, secessus : desert : desertz. ●(1650) Nlou 7. Da iun en vn desers (lire : deserz), ha da bezaff merzer, tr. «pour jeuner dans un désert et pour être martyr.»

    ●(1710) IN I 23. cals anezo, pa edont en deserz, a gueuze dan oignoun ha d'ar c'hic. ●(1732) GReg 274b. Desert, solitude, tr. «Deserz. p. deserzyou.» ●796a. Les Israëlites étans dans le Desert, regretoient les oignons, & les chairs d'Egypte, tr. «Cals a Israëlided pa edont èn Deserz, a gueuzyé d'an oignon, &c.»

    ●(1838) OVD 273. én dondæt ag en deserheu. ●(1861) BSJ 309. é creis ou foresteu hag ou deserheu. ●(1872) ROU 81a. Désert, tr. «Dezerz, m.» ●(1896) HIS 35. En Israélited ne oé ket kriù er biùañs geté én dezerh.

    ●(1904) DBFV 45a. dezerh, m. pl., eu, tr. «désert.» ●(1913) THJE 22. en Ermited ag en dezerh. ●(1921) GRSA 244. Maget é bet Israeliz, én dezerh, get mann.

  • dezev / dezo
    dezev / dezo

    m. –ioù

    (1) But, dessein.

    ●(1732) GReg 126a. But, fin, dessein, tr. «déso.» ●126b. Il n'a d'autre but que d'éviter le travail, tr. «Ne'n deus qen déso nemed da déc'het diouc'h al labour.» ●277a. J'avois dessein d'aller à Quimper, tr. «Déso am boa da vônet da Guemper.»

    ●(1927) GERI.Ern 98. dezo m. pl. iou, tr. «Résolution, dessein.»

    (2) E dezev da : à dessein de.

    ●(1732) GReg 277a. A dessein de voir ma famille, tr. «ê dezo da vellet va c'herend.»

    (3) Bezañ e dezev d'ober udb. : être résolu à faire qqc.

    ●(1732) GReg 812b. Je suis dans la resolution de le faire, tr. «Ez ma oun ê deso d'e ober.»

    (4) Kemer an dezev da : prendre la résolution de.

    ●(1868) FHB 201/355b. kemer a rejont an dezo da zigas enn drô ann devotion goz eûz ar Rozera perpetuel.

    (5) Avis.

    ●(14--) Jer.ms 115. Lau custum am deseu euhy, tr. «C'est une mauvaise coutume, à mon avis.» ●(1530) Pm 240. Spes am deseu her dre beuhe, tr. «Clairement, à ce que je pense, tant qu'il vivrait.»

    (6) Hep dezev : sans faute.

    ●(1575) M 1778. Da barnn re maru ha beu, hep deceu ezeu preux, tr. «Pour juger morts et vivants, sans faute, il est qualifié.» ●3519-3523. Maz goufe den pan edy plen en ploe, / Euel maz eo hep deseo pez eo Doue : / Na quen diuoe pebez ez voe crouet. /A gouzaff garu mil maru neubeut aruez / Arahe an tra se certen bez, tr. «Si l'homme savait, quand il est encore sur terre, / Comment c'est, sans erreur, qu'est Dieu, / Et aussi bien ce qu'il fut créé, / De souffrir durement mille mort, peu de cas / Il ferait, certes, de ceci sois certain.»

  • dezevout
    dezevout

    v. tr. d. Penser.

    ●(14--) Jer.ms 26. Evel maz guerzat Doe / Dyvoe hon guyr croeur / Am desseu a pleuyn / Evyt tregont dyner, tr. «Comme on vendit Dieu, certes notre vrai créateur, / A ce que je pense, je le garantie, pour trente deniers.» ●(1499) Ca 58b. Deseuout. g. cuyder / estimer. ●Deseuout. g. cuyder. ●(c.1500) Cb 60a. Deseuout. g. cuyder / estimer. ●(1530) Pm 242. Meur a vnan so souzanet / Maz deseuont na maruhent quet, tr. «Beaucoup sont dans l'erreur, / S'ils pensent qu'ils ne mourront pas.»

  • dezhomm
    dezhomm

    m. Besoin. cf. ezhomm

    ●(1979) BRUDn 27/26. Pegur vid dougen ar bannier vraz veze dezomm tri baotr solud hag o-deze poan derhenn ’nei pa hwehe an avel re greñv.

  • deziderañ
    deziderañ

    v. tr. d. Désirer.

    ●(1499) Ca 58b. Desideraff. g. desiderer.

  • dezignet
    dezignet

    adj. Désigné.

    ●(1633) Nom 281b. Episcopus designatus : Coadiuteur : Coadiutor, Escop designet.

  • dezir
    dezir

    m. –ioù, –où Désir.

    ●(1499) Ca 59a. Desir. g. idem. ●(1612) Cnf 52a. Hac ez eo ret explicaff hac exprimaff, hac eo so bet an desir. ●(1621) Mc 40. gand vn desir da vezaff sicouret.

    ●(1710) IN I 42. dre zesirou ha dre songesonou. ●329. un desir bras da gaout un habit nevez. ●(1790) MG 26. hun desirieu. ●(17--) TE 53. de goutantein hé dezirieu infam.

    ●(1846) DGG 225. An dezirou lubric.

    ●(1904) DBFV 45a. dezir, m. pl. ieu, tr. «désir.»

  • dezirañ / deziriñ / dezirout
    dezirañ / deziriñ / dezirout

    v. tr. d.

    (1) Désirer.

    ●(1499) Ca 58b. Desiraff. idem quod desideraff. ●(1557) B I 413. Maz eu lacaet (…) / En un lech clos (…) / Creff ha diguir em desir da miret, tr. «où on la garde (…) en un lieu clos (…) car j'ai voulu qu'on la retienne fortement et durement.» ●(1576) Gk I 212. Ves ma costez mé a desirhé an leur-man euel maz edy, ez vé laquaet en golou, hep ober nep mention ves ma hanu. ●(1612) Cnf 9a. en em caff buanecquet, ha subitamant ez desir da caffout vengeancc à nezaff. ●52a. desirout quemeret madou an nessaff. ●(1621) Mc 67. Petra eo à desiraff me ?

    ●(1659) SCger 31b. conuoiter, tr. «desirout.» ●(c.1680) NG 512-513. ou desirign / Aysement er bet-man. ●1298. Ou tesiring madeu.

    ●(1846) DGG 225. An dezirou lubric : ne zezirot quet, eme Zoue, pried ho nessa.

    ●(1904) DBFV 45a. desirein, v. a., tr. «désirer.»

    (2) Souhaiter.

    ●(1856) VNA 148. Je vous souhaite le bonjour, tr. «Deuéh mad d'oh e zesiran.»

  • dezirapl
    dezirapl

    adj. Désirable.

    ●(1621) Mc 76. pe quen desirabl !

  • deziriñ
    deziriñ

    voir dezirañ

  • dezirout
    dezirout

    voir dezirañ

  • dezo
    dezo

    voir dezev

  • dezolasion
    dezolasion

    f. Désolation.

    ●(1783) BV 21/527-528. o doue ma buguel pes desolation / a leques breman da antren em hallon.

  • dezornañ
    dezornañ

    v. tr. d. = (?) Transmettre (?).

    ●(1943) FHAB Genver/C'hwevrer 237. ar rummadou tud o deus dezournet an eil d'egile an tenzoriouigou se.

  • dezougen
    dezougen

    v. tr. d.

    (1) Apporter.

    ●(897) MSvbr IV f° 78b, main A (DGVB 231a, DVBR 496). is amal it duducer memor porté sur « quas et proximo secuturas » tr. « c’est ainsi que le souvenir est apporté ».

    ●(1499) Ca 67b. Dizoen. g. apporter. ●(c.1500) Cb 69b. [doen] gal. emporter. bri. didoen. ●(1557) B I 74. Dizouguet mein oar hou queniou (lire : queinou), tr. «Apportez sur votre dos des pierres.» ●78. Dizouguet affo oar hoz pen / Mein ha raz guen, tr. «Apportez vite sur votre tête des pierres ou de la chaux blanche.»

    ●(1659) SCger 143a. diouguen, tr. «raporter.» ●145a. dizouguen, tr. «raporter». ●(1732) GReg 45b. Apporter, d'un lieu dans un autre, tr. «dizouguen. pr. dizouguet.» ●Apporter des fardeaux, tr. «Dizouguen beac'hyou.»

    (2) Transporter.

    ●(1732) GReg 935a. Transporter, porter ailleurs, tr. «dizouguen. pr. dizouguet.»

    ●(1866) FHB 71/155b. Ne oa ket mui evit beza dizoughet. ●(1867) FHB 121/130b. Dizouguet e voue d'he c'hambr. ●(18--) SAQ I 294. var dachen ar brezel evit dizougen an dud mac'hagnet.

    (3) Déporter.

    ●(1866) FHB 78/203b. ann dud harluet pe dizoughet e Cayenn.

  • dezougerezh
    dezougerezh

    m. Transport.

    ●(1732) GReg 935a. Transport, action de porter d'un lieu à un autre, tr. «dizouguérez.»

  • dezouget
    dezouget

    adj. Transporté.

    ●(1499) Ca 63b. Diouguet. g. deportez.

  • dezrevell .1
    dezrevell .1

    f. Récit, compte rendu.

    ●(1927) GERI.Ern 98. dezrevell f., tr. «Récit (circonstancié ou poétique).»

  • dezrevell / dizrevelliñ .2
    dezrevell / dizrevelliñ .2

    v. tr. d.

    (1) Raconter, narrer.

    ●(1499) Ca 59b. Dezreuell. g. raconter.

    ●(1659) SCger 100b. Raconter, tr. «daneuel, dizreuel.» ●145a. Dizreuel, tr. «raconter.» ●(1732) GReg 203a. Conter, faire une narration, tr. «Disrevel. pr. disrevelet. ●253a.Decrire, faire une description, par le pinceau, la plume, le discours, tr. «disrevel. pr. disrevelet.» ●776b. Raconter, tr. «disnevel. pr. disnevelet. dizrevel.»

    ●(1910) MBJL 99-100. Setu troet en brezoneg eur werzenn bet skrivet en galleg gant unan eus barzed ar C'hanada ha bet dizrevellet d'imp gant an otro Bruchesi ! ●(1935) BREI 431/1c. he mouez a grenas en eur desrevel ar pennad-se d'he mamm-goz.

    (2) Imiter.

    ●(1803) MQG 9. gout a rê difrès pe direval / An dud hac al loëned. ●(1831) MAI 8. o tont da distrevel miraclo Moyses.

    ●(1908) PIGO II 38. An tôn hag ar zôn a zeblantas d'in ken paour, ken distum, ken am oe mez o sonjal am oa gallet biken disrenvel anê. ●(1910) MBJL 33. dizrevel Luther ha Kalvin. ●(1912) BUAZpermoal 714. oc'h ober ôteriou bihan hag o tesrevel lidou an Iliz. ●(1914) DFBP 236a. parodier, tr. «Dizrenvell.» ●(1920) FHAB C'hwevrer 242. mes da betra desrevel koz kôjou ? ●Desrevel, répéter ce que l'on a entendu. ●(1912) BUAZpermoal 254. o tesrevel ar brezegerien en deveze klevet. ●(1935) BREI 425/2a. desrevel an oferenn ; kana soniou hudur.

    (3) Décrire.

    ●(1732) GReg 253a. Decrire, faire une description, par le pinceau, la plume, le discours, tr. «disrevel. pr. disrevelet.»

    (4) Révéler.

    ●(1659) SCger 37a. deceler, tr. «disreueli.» ●(1732) GReg 248b. Deceler, decouvrir une chose cachée, tr. «disreveli. pr. disrevelet.» ●819b. Reveler, tr. «Disrevel. pr. disrevelet.»

    (5) Répéter.

    ●(1908) BOBL 17 octobre 199/1a. N'euz great nemed dizrenvel eur gaoz bet klevet gantan heb en em zougen gwarant deuz he gwirionez.

  • dezrevelladenn
    dezrevelladenn

    f. –où Parodie.

    ●(1914) DFBP 236a. parodie, tr. «Dizrenvelladen.»

  • dezreveller
    dezreveller

    m. –ion

    (1) Conteur.

    ●(1906) BOBL 14 avril 82/2b. hag e kavot ez out eun dizeveller mad.

    (2) Parodiste, imitateur.

    ●(1914) DFBP 236a. parodiste, tr. «Dizrenveller.»

  • dezrevellerez
    dezrevellerez

    f. –ed Imitatrice.

    ●(1908) BOBL 01 août 188/2b. Itronezed gwidal Bro-Saoz o deuz kavet dizrenvelerezed en Bro C'hall. E leiz a verc'hed (…) a fell d'ezo voti.

  • dezvarn
    dezvarn

    v. intr. Juger.

    ●(1933) BRND 61. meur a hini her gra, mar gallan dezvarn drezoun-me va-unan.

  • dezviñ / dozviñ
    dezviñ / dozviñ

    v.

    I. V. intr.

    (1) Pondre.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 155). Dezuyff, pondre. ●(1499) Ca 59b. Dezuiff. g. pondre.

    ●(1659) SCger 94b. pondre, tr. «devi, p. dezvet.»

    ●(1904) DBFV 44a. deùein, dovein, doein, v. n., tr. «pondre.» ●(1926) FHAB Mae 191. ar yer, fall da zefi, pe galz re goz, ne zofint ket. ●(1936) LVPR 56. seiz devez da zefi. ●(1962) EGRH I 53. dezviñ (= dozviñ) v., tr. « pondre. » ●(1982) PBLS 71. (Sant-Servez-Kallag) dozvi, tr. «pondre.»

    (2) (en plt de truies) Mettre bas.

    ●(1732) GReg 176a. Cochonner, faire de petits cochons, tr. «H[aute] Corn[ouaille] doï. pr. doët. Leon. dozvi. pr. dozvet.» ●943b. La truïe a cochonné, tr. «Dozvet, ou, doët, eo ar vis.»

    ●(1914) DFBP 56b. cochonner, tr. «Doi.» ●(1982) PBLS 71. (Sant-Servez-Kallag) dozvi, tr. «mettre bas (truies).»

    (3) fam. Chier.

    ●(1947) YNVL 103. Diwall da fregañ da doull o tozviñ !

    II. V. tr. d.

    A.

    (1) Pondre.

    ●(1899) BSEc xxxvii 143 / KRL 8. Da ouel zant Matiaz / E kroaz ar bik he nez / Da wener ar Groaz / E tev eun u e-barz (Trég[or]), tr. «Pour la fête de la saint Mathias (24 février), la pie commence à bâtir son nid ; le vendredi saint elle y pond un œuf.»

    ●(1904) DBFV 44a. deùein, dovein, doein, v. a., tr. «pondre.»

    (2) (en plt de truies, de lapines) Mettre bas.

    ●(1633) Nom 59b. Sumen : les tetins d'vne coche qui a cochonné : diubron vn guis ez deffè dozuet è perchil.

    ●(1910) BOBL 20 août 295/2c. Tregont devez e toug ar goniflez. Doi a ra beteg eiz bihan. ●(1930) FHAB Ebrel 145. Ar gwizi (…) Pa vezint tost da zofi o re vihan.

    B. sens fig.

    (1) fam. Chier (qqc.).

    ●(1895) FOV 262. mès éan e zouv enta péhieu a uigent ral !

    ●(1939) RIBA 151. dovet é lousteri én ti.

    (2) Raconter, ébruiter.

    ●(1924) ZAMA 21. Hogen antronoz, ar mevel bras Gwinardant, o veza evet piou 'oar ped chopinad a re eus jistr ar maner, hen ivez a zozvas ar c'helou. ●(1932) BRTG 91. Ou diù éh oent bet é tovein ou drougig der person. ●(1958) BLBR 114/6. C'hwi zo bet o tefi istor ar yod-kerh er bourg.

    (3) par anal. Larguer.

    ●(1970) BHAF 282. hag eñ ne vefent ket o tevi eur «parachut».

    (4) par ext. Mettre au monde.

    ●(17--) CT Acte II 672. eun ninossant a dovi, tr. «Elle mettra au monde un innocent.»

    III. Dozviñ ur vi hep pluskenn : voir vi.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...