Devri

Recherche 'diabaf...' : 3 mots trouvés

Page 1 : de diabaf (1) à diabafin (3) :
  • diabaf
    diabaf

    adj.

    (1) Attr./Épith. Qui n'est pas soûl.

    (1868) FHB 193/294a. Ha ma ve tud o c'hoari en hostaliri-ze, daoust hag hi a ve ken diabaf (…) ? ●(1869) TDE.FB 111. Quand il n'est pas abruti par la boisson, tr. «pa vez diabaf

    (1909) BROU 222. (Eusa) Diábaf, tr. «Ne se dit que par opposition à mèzo.» ●(1919) MVRO 1/1b. aliesoc'h mezo eget diabaf. ●(1922) FHAB Gwengolo 274. evit ma ve diabaf kaer. ●(1927) TSPY 38. hag em boa graet eur zac'had, n'hen nac'han ket, met hirio oun diabaf-meur. ●(1958) BRUD 3/26. Diambaf-kaer e oa neuze an Dich : treh e oa bet e gorvad aon da nerz an evaj ha divadaouet-krenn an den. ●(1958) BRUD 4/40. Ne lavare koulz lavared grik pa veze diabaf. ●(1962) EGRH I 53. diabaf a., tr. « non ivre. »

    (2) Adv. Sans hésiter.

    (1580) G 1176. sayllet dyambaf en scaff se, tr. «Sautez sans hésiter dans cette barque»

  • diabafet
    diabafet

    adj. Sorti de sa stupeur.

    (1867) MGK 98. Ann houc'h diabafet / A zao krenn enn he za.

  • diabafiñ
    diabafiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Déniaiser.

    (1732) GReg 266a. Deniaiser, tr. «diabaffi. pr. diabaffet

    (1876) TDE.BF 111b. Diabafi, v. a., tr. «Déniaiser.»

    (2) Faire prendre conscience.

    (1864) SMM 91. An ifern, an eternite, setu aze daou c'her hag a dlefe ho tiabafi.

    (3) Éveiller (l'esprit).

    (1924) FHAB Meurzh 104. diabafi ar spered ha souplat ar c'horf.

    (4) Dessoûler.

    (1962) EGRH I 53. diabafiñ v., tr. « revenir à soi, après avoir été ivre. » ●(1981) ANTR 28. netra gwelloh da ziabafi Yann Gouer pa vez eur banne a re gantañ.

    (5) Désétourdir.

    (1659) SCger 41a. desestourdir, tr. «diabafi

    II. V. intr.

    (1) Se déniaiser.

    (1732) GReg 266a. se deniaiser, tr. «diabaffi. pr. diabaffet

    (2) Revenir à soi, reprendre connaissance.

    (1659) SCger 105a. retourner a soy, tr. «diabafi.» ●(1752) PEll 2. Diabaffi, tr. «revenir de son étourdissement.»

    (1876) TDE.BF 111b. Diabafi, v. n., tr. «reprendre ses esprits, revenir d'étourdissement.» ●(1890) MOA 248b. Reprendre ses esprits, tr. «diabafi, v. n.»

    (1919) TOBB 8-9. oun kouezet er jardin euz a 15 troatad uhelder. Chom a ran eno ; goude eur penad e tiabaffan hag e savan adarre.

    (3) fam. Dessoûler.

    (1909) BROU 222. (Eusa) diabafi a toujours le sens de dessouler. ●(1935) CDFi 23 novembre. kousk aze breman ac'hann na ziabafo d'it, akre ! lonkezizun !

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...