Devri

Recherche 'diabaf...' : 3 mots trouvés

Page 1 : de diabaf (1) à diabafin (3) :
  • diabaf
    diabaf

    adj.

    (1) Attr./Épith. Qui n'est pas soûl.

    ●(1868) FHB 193/294a. Ha ma ve tud o c'hoari en hostaliri-ze, daoust hag hi a ve ken diabaf (…) ? ●(1869) TDE.FB 111. Quand il n'est pas abruti par la boisson, tr. «pa vez diabaf.»

    ●(1909) BROU 222. (Eusa) Diábaf, tr. «Ne se dit que par opposition à mèzo.» ●(1919) MVRO 1/1b. aliesoc'h mezo eget diabaf. ●(1922) FHAB Gwengolo 274. evit ma ve diabaf kaer. ●(1927) TSPY 38. hag em boa graet eur zac'had, n'hen nac'han ket, met hirio oun diabaf-meur. ●(1958) BRUD 3/26. Diambaf-kaer e oa neuze an Dich : treh e oa bet e gorvad aon da nerz an evaj ha divadaouet-krenn an den. ●(1958) BRUD 4/40. Ne lavare koulz lavared grik pa veze diabaf. ●(1962) EGRH I 53. diabaf a., tr. « non ivre. »

    (2) Adv. Sans hésiter.

    ●(1580) G 1176. sayllet dyambaf en scaff se, tr. «Sautez sans hésiter dans cette barque»

  • diabafet
    diabafet

    adj. Sorti de sa stupeur.

    ●(1867) MGK 98. Ann houc'h diabafet / A zao krenn enn he za.

  • diabafiñ
    diabafiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Déniaiser.

    ●(1732) GReg 266a. Deniaiser, tr. «diabaffi. pr. diabaffet.»

    ●(1876) TDE.BF 111b. Diabafi, v. a., tr. «Déniaiser.»

    (2) Faire prendre conscience.

    ●(1864) SMM 91. An ifern, an eternite, setu aze daou c'her hag a dlefe ho tiabafi.

    (3) Éveiller (l'esprit).

    ●(1924) FHAB Meurzh 104. diabafi ar spered ha souplat ar c'horf.

    (4) Dessoûler.

    ●(1962) EGRH I 53. diabafiñ v., tr. « revenir à soi, après avoir été ivre. » ●(1981) ANTR 28. netra gwelloh da ziabafi Yann Gouer pa vez eur banne a re gantañ.

    (5) Désétourdir.

    ●(1659) SCger 41a. desestourdir, tr. «diabafi.»

    II. V. intr.

    (1) Se déniaiser.

    ●(1732) GReg 266a. se deniaiser, tr. «diabaffi. pr. diabaffet.»

    (2) Revenir à soi, reprendre connaissance.

    ●(1659) SCger 105a. retourner a soy, tr. «diabafi.» ●(1752) PEll 2. Diabaffi, tr. «revenir de son étourdissement.»

    ●(1876) TDE.BF 111b. Diabafi, v. n., tr. «reprendre ses esprits, revenir d'étourdissement.» ●(1890) MOA 248b. Reprendre ses esprits, tr. «diabafi, v. n.»

    ●(1919) TOBB 8-9. oun kouezet er jardin euz a 15 troatad uhelder. Chom a ran eno ; goude eur penad e tiabaffan hag e savan adarre.

    (3) fam. Dessoûler.

    ●(1909) BROU 222. (Eusa) diabafi a toujours le sens de dessouler. ●(1935) CDFi 23 novembre. kousk aze breman ac'hann na ziabafo d'it, akre ! lonkezizun !

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...