Recherche '"diac'hub"...' : 2 mots trouvés

Page 1 : de diac_hub (1) à diac_hubin (2) :

• diac'hub
  diac'hub

  adj. Qui a accouché. cf. dieub

  ●(1942) VALLsup 2b. qui a accouché, tr. «dieub, diaüb, diac'hub.»

• diac'hubiñ
  diac'hubiñ

  v. tr. d.

  (1) Débarrasser (un endroit) des choses qui s'y trouvent.

  ●(1869) KTB.ms 15 p 117. Al leon hec'h ee a-rok, da diaübi ann hent.

  ●(1910) MAKE 26. Poent eo dic'huba an daol, tanfoultr ! emezan. ●27. hennez a welc'ho ar skudilli hag a zic'hubo an daol. ●30. en em lakeas da zic'huba an daol.

  ►absol.

  ●(1957) BRUD 1/12. n'em-eus ket bet amzer da ziahubi…

  (2) Débarrasser (ce qui encombre).

  ●(1895) GMB 16. On dit à Plounérin, en Cornouaille, diabui pailhoro, recueillir, enlever des débris (de *di-abuc'hi par métathèse pour *di-ac'hubi = dieübi).

  ●(1910) MAKE 27. gant aoun da gaout bemnoz an traou da zic'huba diwar an daol.