Devri

Recherche 'diank...' : 15 mots trouvés

Page 1 : de diank-1 (1) à diankran (15) :
  • diank .1
    diank .1

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) Diank a, diouzh : libre, dégagé de.

    ●(14--) N 253. Maz vizimp franc, dianc diouz pep anquen, tr. «Pour que nous soyons libres et dégagés de tout souci.» ●(1575) M 3183. Eno cuyt franc dianc à pep ancquen, tr. «Là affranchi, libre, dégagé de toute peine.»

    (2) Égaré.

    ●(1876) TDE.BF 112b. Diañk, adj., tr. «Egaré, ou perdu pour un temps, hors de son chemin, parlant des gens, des bêtes et des choses.» ●(1884) SAQ I 9. c'houi gueach all eveldon-me hirio, a c'houlenne ho mab diank.

    ●(1927) GERI.Ern 99. diank adj., tr. «Egaré.»

    (3) Bezañ diank : faire défaut, être manquant.

    ●(1877) BSA 123. Unan ebken a ioa dianc, ar c'habiten en devoa goapeat santes Anna.

    ●(1923) AAKE 7. N'eo ket keneut 'zo diank er vro-man. ●(1927) GERI.Ern 99. diank adj., tr. «absent (qui manque).» ●(1958) BLBR 114/2. Peb tra, koulz lavared, a oa diank, ar hig, ar bara, ar sukr a veze tailhet.

    (4) Bezañ diank da ub. : faire défaut, manquer à qqn.

    ●(1870) MBR 334. Petra zo diank d'id, Kristof ? tr. «Que te manque-t-il, Christophe ?» ●(1880) SAB 142. Na voelit ket. Petra zo dianc deoc'h ?

    ●(1923) AAKE 12. Kement-se a ra d'in sonjal eus diank d'eomp c'hoaz eun dra red. ●(1927) GERI.Ern 99-100. petra a zo diank d'eoc'h ? tr. «qu'est-ce qui vous manque ?» ●(1929) FHAB Février 1924 - texte parfois différent)">LAPK 7. hor bro Frans a-bez, hag hon eskopti zoken, a zo diank d'ezo beleien.

    (5) Ober diank da ub. : faire défaut, manquer à qqn.

    ●(1929) FHAB Eost 314. Netra ne rae diank d'ezo.

    II. Adv. Sans faute, sans manquer.

    ●(17--) ST 378. Grit diank ho tever, tr. «Faites votre devoir sans faiblesse.»

  • diank .2
    diank .2

    m.

    (1) Kaout diank diouzh ub. : regretter de ne pas avoir qqc.

    ●(1895) GMB 160. on dit à St Clet, en petit Tréguier, beañ 'ma diañk dutañ, tr. «je ne l'avais pas, je le regrettais.»

    ●(1927) GERI.Ern 100. diank m., tr. «besoin, regret (diouz de).

    (2) Échappatoire, issue.

    ●(14--) N 80. Me eo hep dianc an ancou, tr. «Je suis la Mort inévitable.» ●(1530) J p. 12a. Ez vez taulet dre pechet couuetis / Da biruif stang hep dianc e languis / Nep e pep guys dre coantis na pris quet, tr. «est précipité, à cause du péché d'avarice, pour bouillir comprimé, sans issue, en langueur, quiconque ne se soucie point (…).» ●(1575) M 274. hep dyanc, tr. «sans pouvoir s'échapper.»

  • diank .3
    diank .3

    voir diankañ

  • diankadell
    diankadell

    f. Essoufflement.

    ●(1906) DIHU 14/242. En diankadel en doé kroget enné. ●DIHU 14/golo v. Diankadel = essoufflement.

  • diankadenn
    diankadenn

    f. –où

    (1) Absence de qqc.

    ●(1927) GERI.Ern 100. diankadenn f., tr. «absence (de ce qu'on ne sait où trouver).»

    (2) Absence, distraction de l'esprit.

    ●(1949) LLMM 12-13/16. na goap e gamaraded na gourdrouzoù ar mestr ne zeuent a-benn eus ar pezh a anvent e ziankadennoù.

  • diankajoù
    diankajoù

    plur.

    (1) Besoins.

    ●(1911) BUAZperrot 84. ar paour en deus kement a ziankachou. ●583. An darn vihana eus e vadou a zalc'he evit diankachou e di. ●(1912) MMPM 126. Leandr a ïoa o vont da brena he ziankachou gant ar gwenneïen en doa espernet.

    (2) Prenañ diankajoù : faire les courses, les commissions.

    ●(1911) BUAZperrot 342. da brena diankachou an ti. ●583. An darn vihana eus e vadou a zalc'he evit diankachou e di. ●(1920) AMJV 46. Ar plac'h a iea (…) da brena bemdez an diankachou d'ar c'houvi.

    ●(1926) FHAB Du 434. prena o diankachou ha merka o dispignou.

    (3) Ce dont on a besoin.

    ●(1876) TDE.BF 112b. Diañkachou, s. pL m., tr. «Menus objets d'une boutique d'épicier à l'usage des ménages.»

    ●(1911) BUAZperrot 788. epad m'edod o klask an diankachou-ze e kear. ●(1927) GERI.Ern 100. diankachou pl., tr. «menus objets qu'il faut dans le ménage.»

  • diankañ / diankiñ / diank
    diankañ / diankiñ / diank

    v.

    I. V. tr. d. Égarer.

    ●(1659) SCger 48ab egarer, tr. «dianca.» ●141b. dianc, tr. «egarer.»

    ●(1876) TDE.BF 112b. Diañka, v. a., tr. «Egarer ou perdre pour un temps.»

    ●(1904) DBFV 45b. diankein, v. a., tr. «égarer.»

    II. V. intr.

    (1) S'échapper.

    ●(1499) Ca 60a. Dianc. g. desueer. ●(1575) M 2138. Pedre ho deffe lanc, da dianc à ancquen, tr. «Par quoi ils auraient moyen de se délivrer de peine.»

    (2) Échapper (à).

    ●(1530) Pm 163. Coz na ioanc ne dianco, tr. «Vieux ni jeune n'échappera.» ●(1575) M 103. Den coz, na den Iaouanc, ne dianc é langour, tr. «Vieillard ni jeune homme n'échappe à sa blessure.»

    (3) Diankañ digant ub. : échapper à qqn, à sa surveillance.

    ●(1727) HB 63. pa ziancas he map diganti en Templ e spaç a dri dez.

    ●(1945) GPRV 50. trede kleze a geuz ar Werc'hez Glorius Vari a voe pa ziankas he mab diganti.

    (4) Diankañ diwar e labour : manquer, être absent au travail.

    ●(1913) KANNgwital 122/227. Neubeut e teskint, ma tiankont alies divar ho labour.

    (5) Fournir, suffire à un travail.

    ●(1904) DBFV 45b. diankein, v. n., tr. «fournir, suffire à un travail.»

  • diankedoù
    diankedoù

    plur. =

    ●(1908) FHAB Du 334. an diankedou fiziet ennan !

  • dianken .1
    dianken .1

    adj. Sans angoisse, serein.

    ●(1876) TDE.BF 113a. Diañken, adj., tr. «Sans chagrin, sans affliction.»

    ●(1907) PERS 364. ar c'halonou a zo dianken. ●(1912) MMPM 124. bezomp dianken. ●(1912) MMKE 29. hen o ren dianken d'al levenez. ●64. Me a fell d'in mont dianken / D'an Nenv. ●(1962) EGRH I 53. dianken a., tr. « sans souci. »

  • dianken .2
    dianken .2

    m. Absence d'angoisse.

    ●(1906) KPSA 70. Piou a rento d'ezan an dianken hag ar peoc'h ?

  • diankenat
    diankenat

    voir diankeniañ

  • diankeniañ / diankenat
    diankeniañ / diankenat

    v.

    (1) V. tr. d. Tranquiliser.

    ●(1864) SMM 126. esper am eus e teuot da rei ners din em agoni, d'am diankenia, d'am savetei.

    ●(1912) MMPM 58. Diankennet e vezo divarben he gwerc'hded.

    (2) V. intr. Se tranquiliser.

    ●(1932) BRTG 127. aveit dinéhansal ha diankinat.

  • dianket
    dianket

    adj.

    (1) Égaré.

    ●(1854) MMM 52. ur beachour, dianqet e creis eun denvaligen vras.

    ►sens fig.

    ●(1866) FHB 97/358b. An den eurus Ian discalceat a beder dreist oll evit caout an traou dianket.

    ●(1902) MBKJ 185. va danvadez dianket. ●(1907) PERS 108. an diveza danvad dianket. ●(1910) MBJL 55. e vreudeur dianket.

    (2) =

    ●(1868) FHB 167/86a. Eun abardaesvez eta en em gavent dianket divar ho hent.

    (3) [empl. comme subst.] An dianket : l'égaré.

    ●(1909) BLYA 136. Distro an dianket. ●(1910) MAKE 102. Yan ne gave na roud na tres ebet eus an dianket. ●111. hag e reas eur frikou d'an dianket.

  • diankiñ
    diankiñ

    voir diankañ

  • diankrañ
    diankrañ

    v. Désancrer.

    ●(1499) Ca 60a. Diancraff. g. desancrer.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...