Devri

Recherche 'diantell...' : 2 mots trouvés

Page 1 : de diantell-diandell (1) à diantellan-diandellan (2) :
  • diantell / diandell
    diantell / diandell

    adj.

    (1) Débandé, détendu, non bandé.

    (1931) VALL 182b. Débander [ressort, un arc.] tr. «diantell.» ●(1962) EGRH I 53. diandell a., tr. « non bandé (plt d’un piège). »

    (2) par ext. Détendu.

    (1877) BSA 207. eleac’h m’az e bet laosc ha diantel ho c’henta kentelliou.

    (3) = (?) paour (?).

    (1867) FHB 123/148b. Mez ni, merour diantel (...) penaoz e fell deoc’h ez affemp-ni da stlapa hon arc’hant e douarou fall.

    (4) = (?) diasur (?).

    (1978) BZNZ 101. (Lilia-Plougernev) Gwellañ ma vezo dezho eo d’ar marvorioù – ar mor ne ziskenn ket kalz. Aze ar bagoù bras neuze zo mat ; met d’ar reverdioù kant, pase kant, a zo diantell.

  • diantellañ / diandellañ
    diantellañ / diandellañ

    v. tr. d.

    (1) Détendre, débander.

    (1869) TDE.FB 272a. Détendre des pièges, tr. «diañtell lindagou.»

    (1931) VALL 182b. Débander un ressort, un arc, etc., tr. «diantella.» ●(1981) ANTR 136. Diantella ar griped.

    (2) (plt d’un piège) Se détendre, se débander.

    (1962) EGRH I 53. diandellañ v., tr. « se débander, se détendre (piège). »

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...