Recherche 'diarm...' : 5 mots trouvés

Page 1 : de diarm (1) à diarmin (5) :

• diarm
  diarm

  adj.

  (1) Attr./Épith. Sans arme, sans armure.

  ●(1499) Ca 60a. Diarm. g. sans armes : ou armeures.

  ●(1659) SCger 141b. diarm, tr. «sans armes.» ●(1732) GReg 273a. Desarmé, ée, sans arme, tr. «Diarm.» ●(17--) TE 81. attaquein ur bobl diarm.

  ●(1904) DBFV 46b. diarm adj., tr. «sans arme.»

  (2) Adv. Sans arme.

  ●(1904) DBFV 46b. diarm adv., tr. «sans arme.»

• diarmamant
  diarmamant

  m. Désarmement.

  ●(1732) GReg 273a. Desarmement, tr. «Diarmamand.»

  ●(1904) DBFV 46b. diarmemant, m. pl. eu, tr. «désarmement.»

• diarmañ / diarmiñ
  diarmañ / diarmiñ

  v. tr. d. Désarmer.

  ●(1659) SCger 40a. desarmer, tr. «diarmi.» ●(1732) GReg 273a. Desarmer, tr. «Diarmi.»

  ●(1904) DBFV 46b. diarmein, v. a., tr. «désarmer.» ●(1926) FHAB Meurzh 87. Ha ken diaes-ze eo diarmi ac'hanoc'h ? ●(1987) DBHB 171. Ar re-mañ o diarmas.

• diarmet
  diarmet

  adj. Désarmé.

  ●(1732) GReg 273a. Desarmé, ée, tr. «Diarmet.»

  ●(1868) FHB 155/404b. a-eneb pere ar maro diarmet a zeblant beza kollet he spont hag he c'houervder.

• diarmiñ
  diarmiñ

  voir diarmañ