Recherche 'diaskorn...' : 6 mots trouvés
Page 1 : de diaskorn (1) à diaskornin (6) :- diaskorndiaskorn
adj. Sans os.
●(1732) GReg 276b. Desossé, ée, sans sos, tr. «diaskorn.» ●702a. Pâté desossé, tr. «Pastez diascorn.»
●(1876) TDE.BF 114a. Diaskorn, adj. V[annetais] T[régor] C[ornouaille], tr. «Désossé, sans os.»
●(1904) DBFV 46b. diaskorn, adj., tr. «sans os, désossé.» ●(1925) BILZ 112. o c'horfou diaskorn. ●(1962) EGRH I 54. diaskorn a., tr. « sans os, désossé. »
- diaskornadur
- diaskornañ / diaskorniñdiaskornañ / diaskorniñ
v. tr. d.
(1) Désosser.
●(1499) Ca 60a. Diascornaff. g. desosser.
●(1732) GReg 276b. Desosser, ôter les os, tr. «Diascourna. pr. diascournet. diascorni. pr. diascornet.»
●(1876) TDE.BF 114a. Diaskorna, v. a., tr. «T[régor] C[ornouaille], tr. «Désosser, ôter les os.»
●(1904) DBFV 46b. diaskornein, v. a., tr. «désosser.» ●(1914) DFBP 93a. désosser, tr. «Diaskorna.» ●(1934) BRUS 57. Désosser, tr. «diaskornein.» ●(1962) EGRH I 54. diaskorniñ v., tr. « désosser. »
(2) Dénoyauter.
●(1977) PVPR 156. da zisaskornañ kerez.
- diaskornerdiaskorner
m. –ioù Dénoyauteur.
●(1977) PVPR 156. Tennañ a raemp an eskern [kerez] gant un diaskorner.
- diaskornet
- diaskorniñdiaskorniñ
voir diaskornañ