Recherche '"diberc'henn"...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de diberc_henn (1) à diberchennin (6) :

• diberc'henn
  diberc'henn

  adj.

  I.

  (1) (en plt de qqc.) Sans propriétaire.

  ●(1876) TDE.BF 115b. Diberc'henn, adj., tr. «Sans propriétaire.»

  ●(1907) FHAB Genver/C'hwevrer 17. madou diberc'hen.

  (2) (en plt de qqn) Sans patron, sans travail.

  ●(1787) BI 142-143. A-la-fin unan ë-zass de lareèt dehou é houai Isidor é Madrid diberhenn-cair.

  II. sens fig.

  A. (en plt de qqn)

  (1) (Femme) célibataire.

  ●(1955) VBRU 147. peder c'hoar, an eil fentusoc'h, hegaratoc'h ha plijusoc'h eget eben, diberc'henn o feder, hervez ma reer dre amañ diouzh ar c'hozh plac'hed yaouank. ●(1977) BAHE 95/19. dilezet he doa abred he stal evit dont da chom gant he zad hag he c'hoar Mari, diberc'henn evelti.

  (2) Penn diberc'henn : veuve.

  ●(1895) GMB 156. pet[it] Trég[uier] pen diberc'hen, tr. «veuve.»

  (3) Yann diberc'henn : homme célibataire.

  ●(1909) BLYA 78. Me, dimeus ma zu, a oa Yan diberc'henn.

  (4) (en plt des enfants) Abandonné.

  ●(1867) BUE 11. ann intanvezed hag ar vugale diberc'hen. ●(1876) TDE.BF 115b. Diberc'henn, adj., tr. «Il se dit aussi d'un enfant trouvé ou abandonné : bugel diberc'henn.» ●(1890) MOA 99b. Un enfant abandonné, tr. «eur bugel diberc'henn.»

  B.

  (1) (Pays) libre.

  ●(1935) NOME 21. Breiz a zo diberc'henn.

  (2) Vacant, innoccupé.

  ●(1871) FHB 312/414b. var gadoriou alaouret c'hoas goullo ha diberc'hen. ●(1890) MOA 99b. Objet abandonné (vacant), tr. «tra diberc'henn.»

• diberc'hennadur
  diberc'hennadur

  m. Dépossession.

  ●(1931) VALL 203a. Dépossession, tr. «diberc'hennadur m.»

• diberc'hennañ / diberc'henniñ
  diberc'hennañ / diberc'henniñ

  v.

  I. V. tr. d.

  (1) Déposséder (qqn).

  ●(1876) TDE.BF 115b. diberc'henna, v. a., tr. «Déposséder.»

  ●(1914) DFBP 87a. denantir, tr. «Diberc'henni.» ●(1942) DIHU 372/83. diberhennein er monah koh.

  (2) Retirer de son possesseur.

  ●(1877) BSA 255. Bez' e deuz eun enor ne c'hell ket beza diberc'hennet.

  ●(1911) BUAZperrot 96. a hent all e vezent, darn harluet, darn lazet, hag atô o madoù diberc'hennet.

  II. V. pron. réfl. En em ziberc'hennañ =

  ●(1942) VKST Du/Kerzu 179. Breudeur an Trede-Urz a zeu d'en em ziberc'henna anezo o-unan evit en em lakaat e servich an Aotrou Krist hag o breudeur.

• diberc'hennet
  diberc'hennet

  adj.

  (1) Dépossédé.

  ●(1910) MAKE 102. Ha setu hor paour kez Yan diberc’hennet diouz e zanvad.

  (2) (Bien) aliéné.

  ●(1931) VALL 18b. (bien) aliéné, tr. «diberc’hennet.»

• diberc'hennidigezh
  diberc'hennidigezh

  m. Dépossession.

  ●(1931) VALL 203a. Dépossession, tr. «diberc'hennidigez f.»

• diberc'henniñ
  diberc'henniñ

  voir diberc'hennañ