Recherche 'diblas...' : 8 mots trouvés

• diblas .1
  diblas .1

  adj. Parole (déplacée).

  ●(1868) SBI I 276. eur gomz diblaz, tr. «une parole déplacée.»

• diblas .2
  diblas .2

  m. –où

  (1) Moment de partir, de se quitter.

  ●(1865) LZBt Here 57. momed ann diblas. ●(1866) LZBt Gouere 148. War-ze e krogaz an diblas. ●(1866) LZBt Gouere 155. eunn diblas neve. ●(1868) FHB 163/51a. gwerz an diblass. ●(1871) FHB 310/388a. an diblas-ze a ioa henvel oc'h eur c'himiad diveza. ●(1872) ROU 80b. Départ, tr. «Diblass.» ●(1874) FHB 496/207a. hag an diblas a ioa eur c'himiad a rea ar pelerin dioc'h he dud.

  ●(1913) KANNgwital 126/276. pemzek devez araok an diblas.

  (2) (?) Parole déplacée (?).

  ●(17--) TE 336. diblasseu huerhue en dud a Vetleèm.

• diblas .3
  diblas .3

  voir diblasañ

• diblasadeg
  diblasadeg

  f. –où Déménagement.

  ●(1890) MOA 207b. Délogement, tr. «diblasadek (C[ornouaille].»

• diblasadur
  diblasadur

  m. –ioù, –où Déplacement.

  ●(1744) L'Arm 433b. Déplacement, tr. «Diblaçadurr.. reu. m.»

• diblasañ / diblasiñ / diblas
  diblasañ / diblasiñ / diblas

  v.

  I. V. intr.

  (1) Partir, se déplacer, se mettre en route.

  ●(1659) SCger 22a. changer de place, tr. «diplaça.» ●42a. demarrer, tr. «diplacça.» ●89a. partir, tr. «diplaça.» ●(c.1718) G 95 / 154 - H 155 / 191 - I/J 191 / 271 - K 271 - L 272/325 - M 325/422) (N 1/31 - O 32/70 - P 71/219 - Q 220/242 - R 242/426) (S 1/138 - T 149/251 - U/V/W 252/343 - Y 343/344 - Z 344/345)">CHal.ms iii. Il est sur le point de partir, tr. «prest é de Zisparti, de Ziblacein.» ●(1732) GReg 735a. Il étoit sur le point de partir, tr. «Edo èn ampoënd da ziblaçza.» ●(17--) ST 80. Diblasomp, ma roue, na gollomp ket amzer, tr. «Partons, mon roi, ne perdons pas de temps.»

  ●(1843) LZBg 1^añ blezad-2^l lodenn 74. groeit e oé bet quentéh dehou diblace ag en ty. ●(1862) BSH 4. e rencq c'hoas diblassa ! ●(1867) FHB 121/132a. grit ma tiblaso ar bobl. ●(1872) ROU 94a. Partir, tr. «Diblass.» ●(1889) ISV 113. Erfin e tiblasiz. ●(1893) IAI 62. p'edo o tiblas euz ar gear.

  ●(1900) MSJO 70. anternos vintin e tiblaser adarre. ●244. He dad a oa diblaset eus Naonet da zont d'he velet. ●(1911) SKRS II 216. pa ranket diblass araok an deiz da vont d'an offeren vintin. ●(1920) AMJV 58. el lestr kenta a ziblasas dioc'h an enezen. ●(1935) KANNgwital 393/92. a-benn m'eo poent diblas diouz ar gear. ●(1942) DHKN 288. En azen, ean, ne ven ket mui diblas.

  (2) Décéder.

  ●(1580) G 1119. Dyrac hon face e dyplascas / dech gant anquen ez tremenas, tr. «Devant notre face elle décéda, / Hier avec souffrance elle trépassa.»

  (3) Commencer.

  ●(1922) DIHU genver 4. Livreu brehonek aveit lén e zo eùé un nebedig anehé. Nen des chet traoalh d’em chonj, meit gellout e hrér diblas getè. ●(1926) FHAB Eost 304. Evelse e tiblas (1) eur werz savet gant eur person eus Tregourez. ●(1) Tiblas : commencer, partir.

  II. V. tr. d.

  (1) Faire changer (qqn, qqc.) de place.

  ●(1732) GReg 268b. Deplacer, tr. «Diblaçza. pr. diblaçzet. Van[netois] diblaçzeiñ. pr. et.»

  ●(1874) POG viii. Plasa ha diblasa ar Goueliou eo ar pez a zo diesa da ober ebarz e reiz an Ofisou. ●(1879) GDI 1. Nag em behé ur fé bras erhoalh eit seuel ha diblacein er manéieu. ●(1889) ISV 365. Charlo a ziblasaz ar c'heuneut.

  ●(1907) PERS 163. diblas an arrebeuri.

  (2) sens fig. Rembarrer.

  ●(1790) MG 68. pe vehèn én hou léh, me ziblassehai er sort tud-ce. ●(17--) TE 109. hac é-léh ou diblass èl m'en doai groeit er ùéh quênt, ean e hum avisas a gonsultein arrè en Eutru-Doué.

• diblaser
  diblaser

  m. –ion (religion) Missionnaire qui va à sa première mission.

  ●(1904) LZBg Mae 100. Ér seminér, é larér a nehé en «diblaserion».

• diblasiñ
  diblasiñ

  voir diblasañ