Devri

Recherche 'diboa...' : 12 mots trouvés

Page 1 : de diboa (1) à diboanius (12) :
  • diboa
    diboa

    prép. Depuis. cf. abaoe, dibaoe

    ●(1867) BBZ 223. diouc'h boa laz ann tride. ●342. Diboe e oe deut ar er bed, tr. «depuis qu'il était au monde.» ●(1876) TDE.BF 116. Diboe, diboue, prép. V[annetois]., tr. «Depuis.»

  • diboan .1
    diboan .1

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A. (en plt de qqn)

    (1) Paresseux.

    ●(1767) ISpour 65. serviterion paressuss ha diboënn. ●(1790) PEdenneu 158. me zou diboén ha hemp courage. ●(17--) VO 62. er péhig a dud e chom ino, e zou diboén ha féneant.

    ●(1904) DBFV 48a. diboén, adj., tr. «fainéant, paresseux.» ●(1922) EOVD 191. bout un herrad benak arlerh diboén ha dinerhet.

    (2) Toull diboan : personne paresseuse.

    ●(1924) DIHU 153/37. me vouto en aral genoh hoah, toul diboén.

    (3) Sans souci.

    ●(1659) SCger 142a. diboan, tr. «qui n'a de peine.» ●(1787) BI 76. Isidor ë ouai hoah tranquil, hemb bout diboénn, é quevir é vihuance.

    ●(1876) TDE.BF 116b. Diboan, adj., tr. «Qui est sans peines, qui n'a pas de peines.»

    B. (en plt de qqc.)

    (1) (en plt du travail) Facile à faire, qui ne donne pas de peine.

    ●(1866) LZBt Genver 65. Eunn dra diboan da ober. ●(18--) SAQ I 175. ar pez a zo eaz ha diboan.

    ●(1906-1907) EVENnot 17. (Ar Veuzid) Diboanioc'h ac'h e d'id bean er ger e labourat evit redek an hintchaou duze gand eur zac'h war da gein. ●(1978) BZNZ 115. (Lilia-Plougernev) Gant ar materiel o deus aze bremañ eo diboagn.

    (2) (Chemin) facile.

    ●(1869) FHB 247/297b. an hent a heuillit a zo distrons ha diboagn.

    II. Adv. Aisément, facilement.

    ●(1866) LZBt Ebrel 111. ar goarner, hag a blege diboan d'he c'houlenno.

    ●(1906) BOBL 30 mars 80/2f. hed an deiz-se e c'heuillaz diboan ar vrac'h. ●(1970) BHAF 227. Deut e oa diboan ha dijen diouz Roazon.

  • diboan .2
    diboan .2

    m.

    (2) Soulagement.

    ●(1575) M 400. nez vezo muy diboan, tr. «tu n'auras plus de soulagement.»

    ●(1866) SEV 170. ne deue d'ezhan diboan e-bed.

    ●(1945) GPRV 39. eun De profundis evit diskuiz ha diboagn eneou hon tadou. ●149. an diboagn hag ar frealz.

    (2) Quiétude.

    ●(1650) Nlou 19. Ioaeusomp Glan, / Gant diboan, tr. «réjouissons-nous bien, / avec quiétude.» ●27. Gant Ioa meuleudy ha dyboan, tr. «Avec joie, louange et quiétude.»

    (3) Reiñ diboan : soulager.

    ●(1866) SEV 168. O rei didorr ha diboan d'ann eneou keiz-ze. ●(1874) FHB 499/227b. ar vedisinet na hellont rei diboan ebet.

    (4) Absence de douleur.

    ●(14--) N 1156. Euit maz guili gant dipoan, tr. «Pour que tu voies guéris.»

    (5) Joie, bonheur.

    ●(14--) N 1931. querchat Devy dan dipoan, tr. «Chercher Devy pour le bonheur.»

  • diboanaj
    diboanaj

    s. Paresse.

    ●(1787) BI 58-59. Ne ouai jamæss (...) na lausq na landrènnec guet en diboénage. ●147. diboénage ha coll-amzér.

  • diboanded
    diboanded

    f. Paresse.

    ●(1841) IDH 183-184. Mar hum daulet d'er paresse ha d'en diboéndet. ●186. En diboéndèt e zou er vamen ag en ol péhedeu.

  • diboaniañ .2
    diboaniañ .2

    v. intr. Peiner. (?)

    ●(1978) BZNZ 70. (Lilia-Plougernev) Kaer 'zo diboagn oa memestra.

  • diboaniañ / diboaniiñ .1
    diboaniañ / diboaniiñ .1

    v.

    I. V. tr. d. Tirer de peine, soulager.

    ●(1650) Nlou 99. Pan eo deuet en bet man / Cuff vuhel euel oan, / Breman, don dy poaniaff, tr. «puisqu'il est venu en ce monde / doux, humble comme un agneau / pour nous racheter maintenant.»

    ●(1659) SCger 142a. diboania, tr. «oster de peine.» ●(1792) BD 3518. michans vo ho toue adeuy do tiboanian, tr. «Ce sera probablement votre Dieu qui viendra vous tirer de peine.»

    ●(1877) BSA 34. diboanit ar beorien. ●(1882) BAR 102. ha diboaniit an eniou keaz euz ar Purcator. ●(1883) MIL 268. Eun dra gousgoude a ziboanie ho c'halon.

    ●(1904) DBFV 48a. diboénein, v. a., tr. «ôter, de peine, soulager, sauver, délivrer.» ●(1907) BSPD I 125. diboéniein er ré glaharet. ●(1913) AVIE 321. diboéniein ur prizonér. ●(1925) SFKH 7. amzér d'hé mestr d'arriùein ér gér ha d'hé diboéniein.

    II. V. pron. En em ziboaniañ.

    (1) V. pron. réfl. Soulager sa douleur, sa peine.

    ●(1911) BUAZperrot 756. ne c'hellont netra evit en em ziboania. ●(1928) DIHU 201/38. Houein e hra aveit um ziboéniein.

    (2) V. pron. réci. Se soulager mutuellement.

    ●(1862) JKS 38. Red eo eta d'e-omp en em c'houzanv etre-z-omp, en em ziboania, en em skoazia, en em gelenn hag en em zifazia en eil egile.

  • diboanier
    diboanier

    m. –ion Celui qui délivre de peine(s), consolateur.

    ●(17--) TE 74. Jesus-Chrouist hun diboéniour.

    ●(1861) JEI 286. d'en Diboéniour bras-cé ! ●(1866) FHB 98/363a. diboanier he bobl.

    ●(1904) DBFV 48a. diboéniour, m. pl. –erion, tr. «libérateur.»

  • diboanierez
    diboanierez

    f. –ed Libératrice.

    ●(1904) DBFV 48a. diboéniouréz, f. pl. –ézed, tr. «libérateur.»

  • diboaniet
    diboaniet

    adj. Délivré.

    ●(1891) MAA 65. an anaoun diboaniet.

  • diboaniiñ
    diboaniiñ

    voir diboaniañ .1

  • diboanius
    diboanius

    adj.

    (1) Attr./Épith. Facile.

    ●(1790) MG 435. mæs me garehai cavouét en hènd berran ha diboéniussan eid arrihue ér barfætion.

    ●(1838) CGK 16. Diboanyus ral e zeo arstad. ●(1856) VNA 226. C'est que je trouve cette méthode moins pénible, tr. «Rac ma cavan er mod-cé diboéniussoh.»

    (2) Adv. Facilement.

    ●(1909) BLYA x. biskoaz zon n'am eus groet diboaniusoc'h…

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...