Recherche 'dibrenn...' : 4 mots trouvés
Page 1 : de dibrenn (1) à dibrennin (4) :- dibrenndibrenn
adj.
I.
(1) Non fermé par une barre, une bâcle.
●(1876) TDE.BF 117b. Dibrenn, adj., tr. «Il se dit d'une porte ou fenêtre non fermée à la barre.»
(2) Qui n'est pas fermé à clef.
●(1904) SKRS I 28. An armel zo choumet dibrenn. ●(1909) KTLR 201. An nor oa dibren var an ti.
(3) (en plt d'une bourse, etc.) Ouvert.
●(1935) ANTO 58. Peurvuia e vez dibrenn-mat va yalc'h.
(4) (en plt d'une coiffe) Dont les barbes ne sont pas fixées en signe de deuil.
●(1848) GBI I 14. Perag m'eo dibrenn ho koeffou / N'eo ket en defaot a spilhou, tr. «Pourquoi vos coiffes sont-elles pendantes ? (1) / Ce n'est pas qu'il vous manque des épingles.» ●(1) Dans les campagnes du pays de Tréguier et de Lannion, les femmes qui sont en deuil laissent flotter sur leurs épaules les deux ailes de leurs coiffes blanches.
(5) Qui n'est pas lacé.
●(1732) GReg 260a. Delacé, ée, adj. qui n'est point lacé, tr. «dibrenn.»
II. sens fig.
(1) Ouvert, franc.
●(1838-1866) PRO.tj 191. Me zo hag a vo da viken / Gant eur galon c'houek ha dibrenn / Da vignon.
(2) Gerioù dibrenn : gros mots.
●(1955) VBRU 133-134. gerioù dibrenn ha mallozhioù. ●(1969) BAHE 61/57. troioù-lavar dibrenn-kaer.
- dibrennañ / dibrenniñdibrennañ / dibrenniñ
v.
I. V. tr. d.
(1) Débarrer (une porte, une fenêtre).
●(1659) SCger 40a. debarrer, tr. «dibrena.»
●(1876) TDE.BF 117b. Dibrenna, v. a., tr. «Ouvrir une porte ou fenêtre qui a été fermée avec la barre de bois à cet usage.»
(2) [sujet : qqn] Ouvrir au moyen d'une clef.
●(1499) Ca 60b. Dibrennaff. g. defermer. ●63a. Diprennaff. g. deffermer.
●(1904) SKRS I 20. dibrenna dor ar gambr. ●(1910) MBJL 76. e tibrenner an nor warnomp.
►absol.
●(1915) MMED 290. rak an itroun a zibrennas, hag a renas anezan da c'houde dre an dourn.
►[sujet : qqc.]
●(1878) EKG II 121. pehini anezho [an alc'houeziou] a zibrenno an or.
(3) Délacer, ouvrir (qqc. qui ne ferme pas à clef).
●(1866) FHB 67/114b. ar beleg a grog er ridochou d'ho dibrenna.
(4) Ouvrir, délacer, déboutonner (un vêtement).
●(1732) GReg 260a. Delacer, tr. «dibrenna. pr. dibrennet. Van[netois] dibrenneiñ. pr. et.» ●Delacer son pourpoint, tr. «dibrenna e borpand.»
●(1863) GBI I 162. Me ia d' zibrenna ma feultrinn, tr. «Je vais délacer ma poitrine.» ●(1876) TDE.BF 117b. Dibrenna, v. a., tr. «délacer une robe de femme, ouvrir immodestement le devant de son vêtement.»
●(1907) AVKA 26. n'on ket mad zo ken da dibrenna dehan e voto. ●30. n'on ket mad da dibrenna laso e voto.
►absol. Défaire, tomber son pantalon.
●(1913) PRPR 24. Hint da zibrenna ha da blega.
II. V. pron. réfl. En em zibrennañ : se débrailler.
●(1914) DFBP 77b. débrailler (se), tr. «En em zibrenna.»
III. Dibrennañ e chupenn (d'ul loen) : écorcher, enlever la peau (d’un animal).
- dibrenner
- dibrenniñdibrenniñ
voir dibrennañ