Recherche '"dic'hall"...' : 10 mots trouvés

Page 1 : de dic_hall (1) à dic_halluster (10) :

• dic'hall
  dic'hall

  adj. Impuissant, faible.

  ●(1849) LLB 1761. er rouanez dihelan.

  ●(1904) DBFV 53b. dihel, adj., tr. «sans force, impuissant.» ●(1940) DIHU 345/47. A pe zigoéhamb é Vezelois éh omb skuih brein ha dihel.

• dic'halloud .1
  dic'halloud .1

  adj.

  (1) Sans puissance.

  ●(14--) Jer.ms A 87. Manc ha fall ha dygalloet, tr. «Estropié et faible et impuissant.»

  ●(1909) FHAB Mezheven 161. ober anezhan dic'halloud evit tizout an eürusted.

  (2) Sans pouvoir.

  ●(1900) MSJO 23. eun den dic'halloud e peb doare. ●(1915) HBPR 143. Roue dic'halloud, kristen eb par.

  (3) Impuissant.

  ●(1877) MSA 173-174. Tri midisin (...) a zisclerias oa ho guiziegez dientent hag ho remejou dic'halloud.

  ●(1911) BUAZperrot 268. e leac'h m'eo dic'halloud pa vez eat re hir an droug.

  (4) Impuissant sexuellement.

  ●(1911) BUAZperrot 116. Awechou, e leac'h ma'z eus dimezi da welet, n'eus dimezi ebed da c'houzout, pe abalamour ar re a zo eat an eil gant egile a ioa dic'halloud, pe abalamour m'oant kerent.

  (5) Inutile.

  ●(1857) HTB 86. mes oll pep tra a oe dic'halloud. ●159. Ar maluruz paour a zisplege eun nerz dic'halloud.

• dic'halloud .2
  dic'halloud .2

  m.

  (1) Impuissance.

  ●(c.1500) Cb 90b. [gallout] g. non puissance. b. digalloud.

  ●(1659) SCger 142b. dihallout, tr. «impuissance.»

  ●(1904) DBFV 53b. dihelled, m., tr. «impuissance.» ●(1941) DIHU 360/285. kant sotoni ket get ou dihelloud. ●(1951) BLBR 39-40/1. dic'halloud an doareou a gaver da gompeza ar bed ha dic'halloud an den d'o implija ervat.

  (2) Impuissance sexuelle.

  ●(1877) EFV 290-291. er sieu naturel a gorv péré e barra doh en obligationeu ag er briédereah, hag en hanvhuein e hrér en diguellet.

• dic'halloudegezh
  dic'halloudegezh

  f.

  (1) Impuissance.

  ●(1862) JKS.lam 42-43. Ansavit n'oc'h netra nemet distervez ha dic'halloudegez.

  (2) Impossibilité.

  ●(1904) DBFV 53b. dehellidigiah, dihelloudigiah, tr. «impossibilité.»

• dic'halloudek
  dic'halloudek

  adj. Impuissant, sans puissance.

  ●(1874) POG 117. o veza ma-z-int dic'halloudek da blijout d'hec'h.

  ●(1904) DBFV 53b. dihelloudek, adj., tr. «impuissant.» ●(1931) VALL 379b. Impuissant, sans puissance, tr. «dic'halloudek.»

• dic'halloudezh
  dic'halloudezh

  f. Impuissance.

  ●(1866) LZBt Ebrel 99. eunn ansao a dic'halloudez.

• dic'halloudus
  dic'halloudus

  adj. Impussant, qui ne peut avoir de puissance.

  ●(1931) VALL 379b. Impuissant, qui ne peut en avoir [puissance], tr. «dic'halloudus.»

• dic'hallus
  dic'hallus

  adj. Impossible.

  ●(1847) FVR 166. netra agement a ve dialluz, hag evel ma eou breman dialluz d'ann darn vuan dimez anhe, mont da gad eur c'hovesour. ●(1857) HTB 49. evel en dra dic'halluz.

  ●(1933) OALD 45/207. dic'hallus d'ezo (…) kavout hent ar gêr.

• dic'hallusted
  dic'hallusted

  f. Impossibilité.

  ●(1931) VALL 378a. Impossibilité, tr. «dic'hallusted f.»

• dic'halluster
  dic'halluster

  m. Impossibilité.

  ●(1931) VALL 378a. Impossibilité, tr. «dic'hallustem m.»