Devri

Recherche '"dic'halloud"...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de dichalloud-1 (1) à dic_halloudus (6) :
  • dic'halloud .1
    dic'halloud .1

    adj.

    (1) Sans puissance.

    ●(14--) Jer.ms A 87. Manc ha fall ha dygalloet, tr. «Estropié et faible et impuissant.»

    ●(1909) FHAB Mezheven 161. ober anezhan dic'halloud evit tizout an eürusted.

    (2) Sans pouvoir.

    ●(1900) MSJO 23. eun den dic'halloud e peb doare. ●(1915) HBPR 143. Roue dic'halloud, kristen eb par.

    (3) Impuissant.

    ●(1877) MSA 173-174. Tri midisin (...) a zisclerias oa ho guiziegez dientent hag ho remejou dic'halloud.

    ●(1911) BUAZperrot 268. e leac'h m'eo dic'halloud pa vez eat re hir an droug.

    (4) Impuissant sexuellement.

    ●(1911) BUAZperrot 116. Awechou, e leac'h ma'z eus dimezi da welet, n'eus dimezi ebed da c'houzout, pe abalamour ar re a zo eat an eil gant egile a ioa dic'halloud, pe abalamour m'oant kerent.

    (5) Inutile.

    ●(1857) HTB 86. mes oll pep tra a oe dic'halloud. ●159. Ar maluruz paour a zisplege eun nerz dic'halloud.

  • dic'halloud .2
    dic'halloud .2

    m.

    (1) Impuissance.

    ●(c.1500) Cb 90b. [gallout] g. non puissance. b. digalloud.

    ●(1659) SCger 142b. dihallout, tr. «impuissance.»

    ●(1904) DBFV 53b. dihelled, m., tr. «impuissance.» ●(1941) DIHU 360/285. kant sotoni ket get ou dihelloud. ●(1951) BLBR 39-40/1. dic'halloud an doareou a gaver da gompeza ar bed ha dic'halloud an den d'o implija ervat.

    (2) Impuissance sexuelle.

    ●(1877) EFV 290-291. er sieu naturel a gorv péré e barra doh en obligationeu ag er briédereah, hag en hanvhuein e hrér en diguellet.

  • dic'halloudegezh
    dic'halloudegezh

    f.

    (1) Impuissance.

    ●(1862) JKS.lam 42-43. Ansavit n'oc'h netra nemet distervez ha dic'halloudegez.

    (2) Impossibilité.

    ●(1904) DBFV 53b. dehellidigiah, dihelloudigiah, tr. «impossibilité.»

  • dic'halloudek
    dic'halloudek

    adj. Impuissant, sans puissance.

    ●(1874) POG 117. o veza ma-z-int dic'halloudek da blijout d'hec'h.

    ●(1904) DBFV 53b. dihelloudek, adj., tr. «impuissant.» ●(1931) VALL 379b. Impuissant, sans puissance, tr. «dic'halloudek.»

  • dic'halloudezh
    dic'halloudezh

    f. Impuissance.

    ●(1866) LZBt Ebrel 99. eunn ansao a dic'halloudez.

  • dic'halloudus
    dic'halloudus

    adj. Impussant, qui ne peut avoir de puissance.

    ●(1931) VALL 379b. Impuissant, qui ne peut en avoir [puissance], tr. «dic'halloudus.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...