Recherche 'didach...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de didach-1 (1) à didachin (7) :

• didach .1
  didach .1

  adj.

  (1) Pur, sans tache.

  ●(1854) MMM 24. Mari ebquen a chom didach a disclabes. ●181. ar Verc'hes-se didach. ●(1864) SMM 47. evit mont d'ar barados eo red beza ken didach ! ●(1867) BUE 101. Kalon didach ha dinam hon Zant. ●(1867) FHB 113/71b. eur victim didach. ●(1867) FHB 115/82b. ar gonception didach. ●(1867) FHB 118/105a. ar zantimant ato da guenderc'hel didach henor an ti.

  ●(1903) MBJJ 250. konsepsion didach ar Werc'hez.

  (2) Didach a bec'hed : exempt de péché.

  ●(1854) MMM 44. ar Verc'hes heürus ac immaculet (didach a bec'het).

• didach .2
  didach .2

  adj. Sans clou, non cloué.

  ●(1732) GReg 175b. Qui n'est pas cloüé, tr. «Didaich.»

  ●(1876) TDE.BF 120a. Didach, adj., tr. «Non cloué.»

  ●(1908) FHAB Here 307. eur boutou krenn didach. ●(1938) WDAP 2/101. he boutou diseul ha didach.

• didach .3
  didach .3

  voir didachañ .2

• didachad
  didachad

  adj. (météorologie) Sans nuages.

  ●(1922) IATA 38. an oabl (...) neo ket ken didachat.

• didachañ .1
  didachañ .1

  v. tr. d. Détacher.

  ●(1870) MBR 259. hag e deuz didachet eur roched d'e-hoc'h a voa enn-hi tri vanne goad, tr. «elle a enlevé trois gouttes de sang d'une de vos chemises.»

• didachañ / didachiñ / didach .2
  didachañ / didachiñ / didach .2

  v. tr. d. Ôter les clous (de qqc. de cloué).

  ●(1732) GReg 251a. Déclouer, tr. «Didaicha. pr. didaichet. Van[netois] didacheiñ.»

  ●(1876) TDE.BF 120a. Didacha, v. a., tr. «Déclouer.»

  ●(1904) DBFV 49a. didach, didachein, v. a., tr. «déclouer.» ●(1906) KPSA 17. o vont da zidacha Hor-Zalver. ●(1910) MAKE 47. da zidacha ar vein glas a daoliou morzol. ●(1914) DFBP 80a. declouer, tr. «Didacha.» ●(1931) VALL 188a. Déclouer, tr. «didacha.»

• didachiñ
  didachiñ

  voir didachañ .2