Recherche 'didal...' : 20 mots trouvés
Page 1 : de didal-1 (1) à didalvoudus (20) :- didal .1didal .1
adj. Inutile, sans valeur.
●(1924) BILZbubr 38/843. ar pedennou didal am eump bet dibunet dirak ho furnez !
- didal .2didal .2
adj. Qui n'a pas de fond.
●(1732) GReg 257a. Défoncé, ée, tr. «didal.» ●423b. Vaisseau sans fond, tr. «didal.» ●(1744) L'Arm 160b. Ce qui n'est pas foncé, tr. «Didale.»
●(1876) TDE.BF 120a. Didal, adj., tr. «Défoncé, sans fond.» ●Didal eo ar varrikenn, tr. «la barrique n'a plus de fond.» ●(18--) KTB.ms 14 p 107. ter varrikenn didal. ●(18--) SAQ I 79. eur variken didal.
●(1908) FHAB C'hwevrer 47. o barriken (...) didal eo diouz an daou benn. ●(1908) FHAB Even 176. eur variken didal ha divont. ●(1962) EGRH I 55. didal a., tr. « dont le fond manque (barrique, baquet, etc..)
- didalañ / didaliñdidalañ / didaliñ
v.
(1) V. intr. Perdre son fond, se défoncer.
●(1838-1866) PRO.tj 192. mar didal ar varriken. ●(1840) SBI II 162. mar didâl ar varrikenn, tr. «si la barrique défonce.»
(2) V. tr. d. Défoncer, ôter le fond (d'une barrique, etc.).
●(1732) GReg 257a. Defoncer, ôter le fond d'un tonneau, tr. «didala. pr. didalet.»
●(c.1825-1830) AJC 3942. didalan on soneladou guin. ●(1866) FHB 65/100a. An daboulenerien a zidalas ho zaboulinou. ●(1876) TDE.BF 120a. Didala, v. a., tr. «Défoncer, ôter le fond.» ●Neuze e vezo didalet ar varrikenn, tr. «alors on défoncera la barrique.»
●(1902) PIGO I 84. didalan ar barrikennou. ●(1904) DBFV 49a. didalein, v. a., tr. «enfoncer, ôter le fond (d'une barrique).»
- didalbennet
- didaletdidalet
adj.
(1) Défoncé.
●(18--) KTB.ms 14 p 244. gret soup d'ann den-man en ur varrikenn didalet.
(2) (insulte) Barrikenn didalet : ivrogne.
●(1947) YNVL 40. N'hoc'h eus ket mezh, riboter, beg chopin, sac'h don, toull-sistr, gourlañchenn frank, lonker brein, krever vil ? (un ehan) Barikenn didalet !...
- didaliñdidaliñ
voir didalañ
- didalvedegezhdidalvedegezh
f. cf. didalvoudegezh
(1) Inutilité.
●(1904) DBFV 49a. didalvedigeh, f. pl. eu, tr. «inutilité.»
(2) Nullité.
●(1904) DBFV 49a. didalvedigeh, f. pl. eu, tr. «nullité.»
(3) Fainéantise.
●(c.1718) CHal.ms ii. faineantise, tr. «didaluedigueh, faineantis.»
●(1904) DBFV 49a. didalvedigeh, f. pl. eu, tr. «fainéantise.» ●(1927) GERI.Ern 102. didalvedigez, tr. «fainéantise.»
- didalvesaatdidalvesaat
v.
(1) V. intr. Non valoir.
●(c.1500) Cb. [taluout] Jnde inualeo / les. g. non valoir / ou contrehabunder. b. didaluezhat. ●(1521) Cc. [taluout] Unde inualeo es. g. non valoir. b. ditaluezhat.
(2) V. tr. d. Rendre malheureux.
●(c.1500) Cb 103b. [guennuidic] Jnde infelico / as. ac. g. faire maleureux. b. ditalffezhat.
- didalvez .1didalvez .1
adj.
I. (en plt de qqc.)
(1) (Argent, marchandise) qui n'a pas de valeur.
●(1499) Ca 193a. [taluoudec] Jnde inualidus / da / dum. g. non valant. b. didaluez. ●(1612) Cnf 45b. nep à prest eth didaluez, ha gouazcet è mis Æprel.
●(1904) DBFV 49a. didalvé, adj., tr. «sans valeur.» ●(1924) CDFi 1er mars 1. arc'hant didalvez.
(2) Qui ne sert plus.
●(1911) BUAZperrot 125. an hernachou didalvez.
(3) Nul.
●(1906) KANngalon C'hwevrer 41. n'en deuz nemed eun tam skrid didalvez.
(4) Inutile.
●(1876) TDE.BF 120b. Didalve, adj. V[annetais] T[régor] C[ornouaille], tr. «inutile, en parlant des choses.» ●(1877) BSA 249. Remejou ar vidisinet a jome didalvez.
●(1904) DBFV 49a. didalvé, adj., tr. «inutile.» ●(1927) GERI.Ern 102. didalve(z), tr. «inutile.»
II. (en plt de qqn)
(1) =
●(1942) FHAB Du/Kerzu 214. Tremenomp buan ebiou an dud-se ; didalvez int ha n'eus ket a zanvez eur zell enno.
(2) Méchant.
●(1900) KZVr 105 - 18/02/00. (Lannuon) Didalvez a ve kemeret aliez evid droug. Da skouer : eur bugel didalvez e lec'h eur bugel droug.
(3) Fainéant, paresseux.
●(1659) SCger 55b. faineant, tr. «didaluez.» ●82b. musard, tr. «didaluez.» ●142a. didaluez, tr. «vn vaurien, faineant.» ●(c.1718) CHal.ms ii. faineant, tr. «didalué dibreder, feneant, Lurus.» ●(1790) MG 84-85. er hohan a nehai e zou didalvé.
●(1866) FHB 95/340a. an oll dud didalvez, dic'hounez, dieguz, lezireg, al lochoreyen. ●(1867) MGK 75. Ar mestr a zo re vak, ar mevel didalvez. ●(1869) FHB 253/349a. na lacafac'h an dud da zont da veza dic'hoant, digalon, didalvez. ●(1876) TDE.BF 120b. Didalve, adj. V[annetais] T[régor] C[ornouaille], tr. «Paresseux.»
●(1904) DBFV 49a. didalvé, adj., tr. «qui ne vaut rien, méchant, mauvais, paresseux, négligent.» ●(1927) GERI.Ern 102. didalve(z), tr. «Fainéant, paresseux, insouciant, propre à rien.»
(4) Chom didalvez : rester sans rien faire, fainéanter.
●(1878) EKG II 148. Va c'here a gave guelloc'h choum didalvez eged labourat.
- didalvez .2didalvez .2
m.
(1) Fainéant.
●(1732) GReg 138b. Casanier, faineant, qui ne sort point de sa cage, du coin du feu, tr. «didalvez. p. didalvezidy.»
●(1824) BAM 285. ne doun quet bet un didalvez nac un diegus. ●(1869) FHB 242/264a. Envel a reomp an didalvez goalleg, eur goalleg.
●(1909) TOJA 16. Sell an didalve ! ●(1924) BILZbubr 42/975. na gwelet a rez-te an didalve-hont.
(2) Fañch an Didalvez : personnification du paresseux.
●(1935) ANTO 118. N'o dije biken graet evel Fañch an Didalvez o fagodi keuneud.
(3) Ober an didalvez : faire le fainéant.
●(c.1825-1830) AJC 4518. vid na chomgemb qued pel dober an didalvé.
●(1935) ANTO 83. pa gavo an halhon koz-se oc'h ober e zidalvez war ar ru.
(4) (insulte) Fainéant !
●(18--) SAQ II 69. Marc'h alar, didalvez, lounk he zizun !
(5) fam. Terzhienn an didalvez : la flemme.
●(1732) GReg 411a. Fievre de veau, tr. «terzyenn an didalvez.»
●(1955) VBRU 10. Dre ma kred dezho ez on skoet gant terzhienn an didalvez. ●(1957) AMAH 219. Skoet a-vihanik gant derzhienn an didalvez.
- didalvezañ / didalveziñdidalvezañ / didalveziñ
v. intr.
(1) Fainéanter.
●(1659) SCger 2b. s'Accaignarder, tr. «didalueza.»
●(18--) SAQ II 44. n'eo ket e tidalvezi, – e chomm dilabour, – en em vagin, e vagin va greg ha bugale.
●(1927) GERI.Ern 102. didalve(z)a v. n., tr. «fainéanter.» ●(1929) SVBV 160. er gêr o tidalveza. ●(1934) CDFi 16 juin. n'en doa ket kollet e amzer o tidalveza.
(2) rare Ne ppas valoir grand-chose.
●(1876) TDE.BF 120b. Didalvezout, v. n., tr. «Peu usité. Ne pas valoir grand-chose.»
- didalvezdeddidalvezded
f. Non valeur, inutilité.
●(1911) BUAZperrot 729. didalvezded ha breskadurez an holl draou krouet.
- didalveziñdidalveziñ
voir didalvezañ
- didalviñ
- didalvouddidalvoud
adj.
I. (en plt de qqn)
(1) Oisif.
●(1659) SCger 85b. oiseux, tr. «didaluout.» ●88b. paresseux, tr. «didallout.»
(2) Inutile.
●(1919) LZBt Du 32. Mes eun de ne oe ken sellet [ar sklav klanv] nemet evel eun dra didalvoud, en hent ha golo d'an holl.
II. (en plt de qqc.) Sans valeur.
●(1939) WDAP 3/192. Dispign arc'hant da brena traou didalvoud. ●(1959) MVGK 34. an didalvouda tra, en eur stal-labourad-douar, eo ar montr pe an orolaj. ●(1962) GERV 20. lakaat ma fried da drei gant sotoniou ha belbiachou didalvout !
- didalvoudegezhdidalvoudegezh
f.
(1) Fainéantise, oisiveté.
●(c.1500) Cb 83a. [fals] Jtem hec improbitas / tis. g. improbite / importunite / ingrite. b. didaluoutdeguez.
●(1659) SCger 55b. faineantise, tr. «didalloudeguez.» ●72b. Lascheté, tr. «didalloudeguez.» ●85b. oisiueté, tr. «didalloudeguez.» ●88b. paresse, tr. «didalloudeguez.» ●142a. didalloudeguez, tr. «faineantise.» ●(1732) GReg 237b. Croupir dans l'oisiveté, tr. «Morza èn didalloudéguez.»
●(1834) SIM 146-147. En em accustumi a rê ivez, dre didalvoudeguez, da voal-drêti an anevaled. ●(1847) MDM 4. An didalvoudegez a spered, al leziregez da zeski. ●(1854) MMM 204. eur fond a zidalloudêgues ac a ziegui. ●(1869) FHB 244/278a. an dieghi, al lezireghez, an didalvoudeghez – anvit ar pec'hed ec'hiz ma kerot.
(2) Inutilité.
●(1927) GERI.Ern 102. didalvoudegez f., tr. «inutilité.»
(3) Indignité.
●(1927) GERI.Ern 102. didalvoudegez f., tr. «indignité.»
(4) =
●(1867) FHB 136/249a. didalvoudeguez ha strafuil an dud digalon-ze.
- didalvoudek
- didalvoudekaat
- didalvoudiñdidalvoudiñ
v. tr. d. Dévaloriser.
●(1935) BREI 427/1c. evit o diskar pe, da vihanan, evit didalvoudi o labour.
- didalvoudus