Recherche 'didouell...' : 4 mots trouvés

Page 1 : de didouell (1) à didouellin (4) :

• didouell
  didouell

  adj. Sans feinte.

  ●(1931) VALL 297b. sans feinte, tr. «didouell.»

• didouellañ / didouelliñ
  didouellañ / didouelliñ

  v.

  I. V. tr. d.

  (1) Désabuser.

  ●(1931) VALL 205b. Désabuser, tr. «didouella.»

  (2) Détromper.

  ●(1931) VALL 213a. Détromper, tr. «didouella.»

  II. V. intr. Se détromper.

  ●(1931) VALL 213a. se détromper, tr. «didouelli.» ●(1932) ANDOgwal 45. Spontus eo didouella, Iribe, ha dihuni eur mintinvez o kavout ez eur aet koz.

  III. V. pron. réfl. En em zidouellañ : se détrromper.

  ●(1931) VALL 213a. se détromper, tr. «en em zidouella.»

• didouellet
  didouellet

  adj. Désabusé.

  ●(1970) BRUD 35-36/146. Evid Jakez Riou, an noz a zo mare ar parfetiz, ar preder, an eveziadennou didouellet diwar-benn tonkadur mabden.

• didouelliñ
  didouelliñ

  voir didouellañ