Recherche 'didrouz...' : 5 mots trouvés

• didrouz .1
  didrouz .1

  adj.

  I. Adj.

  A. Attr./Épith.

  (1) (en plt d’un lieu) Où il n’y a pas de bruit, paisible.

  ●(1903) MBJJ 224. hag ec’h eaz en ul læc’h didrouz. ●(1910) ISBR 18. flagenneu didrous. ●(1931) GUBI 132. En un tachad didrouz. ●(1942) DHKN 77. Met a houdé, éh es ér gérig-hont, ken didrous, ken kun, ha groeit get Doué aveit kuhunein eurusted un tiegeh Breihiz iah, sonn hag onest, ur galonig hag e losk noz ha dé get er glahar.

  (2) (en plt d’un laps de temps) Tranquille.

  ●(1938) ARBO iii. léh em es biùet bléieu didrous me iouankiz.

  (3) (en plt de qqn) Qui ne fait pas de bruit, paisible.

  ●(1857) CBF 54. Didrouz edo enn he di gant he labour, tr. «Il travaillait paisiblement dans sa maison.» ●(1866) LZBt Genver 94. evit ar bobl didrouz ha sioul. ●(1877) EKG i 233. pep hini a jommaz sioul ha didrouz enn he di.

  ●(1910) EGBT 71. An oll a gar ar vugale didrous.

  B. Attr.

  (1) En paix, tranquille.

  ●(1879) BAN 33. Eur gambr oe roet dezhan, hag ouspen, eul lec’hic-all muioc’h cuzet (…) evit ma c’hellje beza didrous eno. ●(1889) ISV 402. list ama didrous da labourat ar re ne leveront ger deoc’h.

  ●(1911) BUAZperrot 132. eun aotrou bras ha pinvidik a veve didrouz ha dibreder gant e wreg. ●(1910) ISBR 67. A zrebi nezé é oent bet lézet didrous get Konomor.

  (2) Bezañ didrous/didrouz (da ub.) : avoir la paix, le silence, être tranquille.

  ●(1872) ROU 103a. Vous y trouverez le silence, tr. «Eno e vezo didrouz deoc’h.»

  (3) Sans bruit.

  ●(1878) EKG ii 38. sioul oa an noz, didrouz oa tro-var-dro.

  (4) Sans désordres, sans troubles.

  ●(1915) HBPR 108. lezit liberte gant peb den hag an traou a chom didrouz.

  II. Adv. Silencieusement.

  ●(1870) FHB 285/188a. o vont didrous d’ar c’hoat.

  ●(1910) MAKE 8. lammat didrouzik war an hent. ●(1911) BUAZperrot 460. o sebelia didrousa ma c’helljet. ●(1919) LZBt Du 11. An treo-ze holl a dremen didrous hag e koach. ●(1949) KROB 14/4. labourat didrouz ha didabut. ●(1955) STBJ 123. Buoc’hed briz (...) o taskiliat didrouz.

  III. Didrouz evel un naer : voir naer.

• didrouz .2
  didrouz .2

  m. Paix.

  ●(1908) PIGO II 75. Didrous d'in, mestr-skol.

• didrouzañ / didrouziñ
  didrouzañ / didrouziñ

  v.

  (1) V. tr. i. Foutre la paix.

  ●(1928) BREI 58/3b. Ket d'ober e hent elec'h all ; ha didrouzet d'am fenn !

  (2) V. intr. Cesser de faire du bruit.

  ●(1818) HJC 362. Didrouzet, guélamp mar da Elie d'in distâgueign à zoh er groez.

  ●(1934) BRUS 62. didrouzein, tr. «cesser de faire du bruit.» ●(1939) RIBA 31. a nebedigeu, é tisafarant, é tidrouzant, é taùant.

• didrouzet
  didrouzet

  adj. Calmé, apaisé.

  ●(1955) STBJ 35. pa voe didrouzet an traou ha deuet eun tammig urz e kêr.

• didrouziñ
  didrouziñ

  voir didrouzañ