Recherche 'dieub...' : 8 mots trouvés
Page 1 : de dieub-1 (1) à dieubus (8) :- dieub .1dieub .1
adj. cf. diac'hub
I. (en plt de qqc.)
(1) Débarrassé de ce qui encombre.
●(1732) GReg 245b. Debarassé, tr. «diéüb.»
●(1876) TDE.BF 122b. Dieub, adj., tr. «Débarrassé de ce qui encombre, parlant d'une table, du plancher, etc. (…) Cet adjectif ne s'applique qu'aux choses et non aux personnes.» ●pa vezo dieub an daol, tr. «quand la table sera débarrassée de ce qui gêne.» ●(1903) MSLp xii 281. pa vezo dieub ann daol «quand la table sera débarrassée» (cette expression est de Plabennec), Mil. ms. ●(1927) GERI.Ern 103. dieub, diaüb adj., tr. «débarrassé.» ●(1942) DRAN 143. Lamet o doa o c’hapotenn evit beza dieupoc’h.
(2) (Chemin) dégagé.
●(1868) FHB 197/322b. ne devoa ket ar vorianez lezet he hent gantha dieub.
(3) (Mains) libres.
●(1860) BAL 23. er parc pe er prad, dieub avoalh an daouarn evit delher crog en ul levr.
II. (en plt de qqn)
(1) Qui a accouché.
●(1927) GERI.Ern 103. dieub, diaüb adj., tr. «délivrée, qui a accouché.» ●(1942) VALLsup 2b. qui a accouché, tr. «dieub, diaüb, diac'hub.»
(2) Bezañ dieub diouzh udb. : être dégagé, libéré de qqc.
●(1872) ROU 80a. Dégager. Quand je serai dégagé de la moisson, tr. «pa vezin dieub diouz an eost.»
●(1909) KTLR 133. Ar re a gasan ganhen a ia d'ar baradoz evit beza eurus da viken ha dieub deuz poaniou ar bed-ma.
(3) Libre.
●(1867) FHB 135/243b. evit ma vije dieub pe dispeg da ober ar pez en divije Doue gourc'hemennet d'ezhan. ●(1868) FHB 157/6a. Ar relijiuz, evit guir, a zo stag gant al le a zentidigez, mes he galon a zo dieub.
●(1925) FHAB Here 370. gwechall, p'oa dieub ha diere.
- dieub .2
- dieubadur
- dieuber
- dieubetdieubet
adj. Débarrassé.
●(1936) FHAB Kerzu 468. C'houez vat ar prajeier, nevez dieubet diouz o foenn, a hillige d'ezan e fronellou.
- dieubidigezh
- dieubiñdieubiñ
v.
I. V. tr. d.
(1) Débarrasser.
●(1876) TDE.BF 122b. Dieubi, v. a., tr. «Débarrasser de ce qui gêne, déblayer.» ●Dieubet eo bet al leur gan-en, tr. «c'est moi qui ai débarrassé l'aire.» ●(1890) MOA 203a. Décombrer, tr. «Dieubi.»
●(1925) FHAB Here 370. Dieubomp eta d'ezi he zi.
(2) Libérer (un lieu) de ses occupants.
●(1893) IAI 103. mont da zieubi Jeruzalem.
●(1925) FHAB Here 385. mall eo d'eomp dieubi hor bro.
(3) Libérer (un prisonnier).
●(1847) FVR 49-50. ar re-man, a ieaz kerkent d'ar bac'h e peleac'h e oa dastumet tri c'hant aristokrad (…) ho dieubi a rejont holl.
(4) Dégager, libérer (une voie, un passage).
●(1921) LZBl Du 215. Red eo d'in eta dieubi an hent.
II. V. pron. réfl. En em zieubiñ : se libérer, se débarrasser.
●(1869) FHB 205/387b. evit en em zieubi dioc'h an oll lasou-ze.
- dieubus