Devri

Recherche 'dieub...' : 8 mots trouvés

Page 1 : de dieub-1 (1) à dieubus (8) :
  • dieub .1
    dieub .1

    adj. cf. diac'hub

    I. (en plt de qqc.)

    (1) Débarrassé de ce qui encombre.

    ●(1732) GReg 245b. Debarassé, tr. «diéüb.»

    ●(1876) TDE.BF 122b. Dieub, adj., tr. «Débarrassé de ce qui encombre, parlant d'une table, du plancher, etc. (…) Cet adjectif ne s'applique qu'aux choses et non aux personnes.» ●pa vezo dieub an daol, tr. «quand la table sera débarrassée de ce qui gêne.» ●(1903) MSLp xii 281. pa vezo dieub ann daol «quand la table sera débarrassée» (cette expression est de Plabennec), Mil. ms. ●(1927) GERI.Ern 103. dieub, diaüb adj., tr. «débarrassé.» ●(1942) DRAN 143. Lamet o doa o c’hapotenn evit beza dieupoc’h.

    (2) (Chemin) dégagé.

    ●(1868) FHB 197/322b. ne devoa ket ar vorianez lezet he hent gantha dieub.

    (3) (Mains) libres.

    ●(1860) BAL 23. er parc pe er prad, dieub avoalh an daouarn evit delher crog en ul levr.

    II. (en plt de qqn)

    (1) Qui a accouché.

    ●(1927) GERI.Ern 103. dieub, diaüb adj., tr. «délivrée, qui a accouché.» ●(1942) VALLsup 2b. qui a accouché, tr. «dieub, diaüb, diac'hub.»

    (2) Bezañ dieub diouzh udb. : être dégagé, libéré de qqc.

    ●(1872) ROU 80a. Dégager. Quand je serai dégagé de la moisson, tr. «pa vezin dieub diouz an eost.»

    ●(1909) KTLR 133. Ar re a gasan ganhen a ia d'ar baradoz evit beza eurus da viken ha dieub deuz poaniou ar bed-ma.

    (3) Libre.

    ●(1867) FHB 135/243b. evit ma vije dieub pe dispeg da ober ar pez en divije Doue gourc'hemennet d'ezhan. ●(1868) FHB 157/6a. Ar relijiuz, evit guir, a zo stag gant al le a zentidigez, mes he galon a zo dieub.

    ●(1925) FHAB Here 370. gwechall, p'oa dieub ha diere.

  • dieub .2
    dieub .2

    m. Endroit libre.

    ●(1927) GERI.Ern 103. dieub, diaüb m., tr. «endroit libre.»

  • dieubadur
    dieubadur

    m. Libération, action de libérer.

    ●(1931) VALL 425a. Libération, tr. «dieubadur m.»

  • dieuber
    dieuber

    m. –ion Libérateur.

    ●(1931) VALL 425a. Libérateur, tr. «dieuber m.» ●(1987) DBHB 51. E Landerne e kavan an oll war-héd eus an dieuberien.

  • dieubet
    dieubet

    adj. Débarrassé.

    ●(1936) FHAB Kerzu 468. C'houez vat ar prajeier, nevez dieubet diouz o foenn, a hillige d'ezan e fronellou.

  • dieubidigezh
    dieubidigezh

    f. Libération.

    ●(1931) VALL 425a. Libération, tr. «dieubidigez f.»

  • dieubiñ
    dieubiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Débarrasser.

    ●(1876) TDE.BF 122b. Dieubi, v. a., tr. «Débarrasser de ce qui gêne, déblayer.» ●Dieubet eo bet al leur gan-en, tr. «c'est moi qui ai débarrassé l'aire.» ●(1890) MOA 203a. Décombrer, tr. «Dieubi.»

    ●(1925) FHAB Here 370. Dieubomp eta d'ezi he zi.

    (2) Libérer (un lieu) de ses occupants.

    ●(1893) IAI 103. mont da zieubi Jeruzalem.

    ●(1925) FHAB Here 385. mall eo d'eomp dieubi hor bro.

    (3) Libérer (un prisonnier).

    ●(1847) FVR 49-50. ar re-man, a ieaz kerkent d'ar bac'h e peleac'h e oa dastumet tri c'hant aristokrad (…) ho dieubi a rejont holl.

    (4) Dégager, libérer (une voie, un passage).

    ●(1921) LZBl Du 215. Red eo d'in eta dieubi an hent.

    II. V. pron. réfl. En em zieubiñ : se libérer, se débarrasser.

    ●(1869) FHB 205/387b. evit en em zieubi dioc'h an oll lasou-ze.

  • dieubus
    dieubus

    adj. Libérateur.

    ●(1931) VALL 425a. Libérateur, tr. «dieubus.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...