Devri

Recherche 'dieub...' : 8 mots trouvés

Page 1 : de dieub-1 (1) à dieubus (8) :
  • dieub .1
    dieub .1

    adj. cf. diac'hub

    I. (en plt de qqc.)

    (1) Débarrassé de ce qui encombre.

    (1732) GReg 245b. Debarassé, tr. «diéüb

    (1876) TDE.BF 122b. Dieub, adj., tr. «Débarrassé de ce qui encombre, parlant d'une table, du plancher, etc. (…) Cet adjectif ne s'applique qu'aux choses et non aux personnes.» ●pa vezo dieub an daol, tr. «quand la table sera débarrassée de ce qui gêne.» ●(1903) MSLp xii 281. pa vezo dieub ann daol «quand la table sera débarrassée» (cette expression est de Plabennec), Mil. ms. ●(1927) GERI.Ern 103. dieub, diaüb adj., tr. «débarrassé.» ●(1942) DRAN 143. Lamet o doa o c’hapotenn evit beza dieupoc’h.

    (2) (Chemin) dégagé.

    (1868) FHB 197/322b. ne devoa ket ar vorianez lezet he hent gantha dieub.

    (3) (Mains) libres.

    (1860) BAL 23. er parc pe er prad, dieub avoalh an daouarn evit delher crog en ul levr.

    II. (en plt de qqn)

    (1) Qui a accouché.

    (1927) GERI.Ern 103. dieub, diaüb adj., tr. «délivrée, qui a accouché.» ●(1942) VALLsup 2b. qui a accouché, tr. «dieub, diaüb, diac'hub

    (2) Bezañ dieub diouzh udb. : être dégagé, libéré de qqc.

    (1872) ROU 80a. Dégager. Quand je serai dégagé de la moisson, tr. «pa vezin dieub diouz an eost.»

    (1909) KTLR 133. Ar re a gasan ganhen a ia d'ar baradoz evit beza eurus da viken ha dieub deuz poaniou ar bed-ma.

    (3) Libre.

    (1867) FHB 135/243b. evit ma vije dieub pe dispeg da ober ar pez en divije Doue gourc'hemennet d'ezhan. ●(1868) FHB 157/6a. Ar relijiuz, evit guir, a zo stag gant al le a zentidigez, mes he galon a zo dieub.

    (1925) FHAB Here 370. gwechall, p'oa dieub ha diere.

  • dieub .2
    dieub .2

    m. Endroit libre.

    (1927) GERI.Ern 103. dieub, diaüb m., tr. «endroit libre.»

  • dieubadur
    dieubadur

    m. Libération, action de libérer.

    (1931) VALL 425a. Libération, tr. «dieubadur m.»

  • dieuber
    dieuber

    m. –ion Libérateur.

    (1931) VALL 425a. Libérateur, tr. «dieuber m.» ●(1987) DBHB 51. E Landerne e kavan an oll war-héd eus an dieuberien.

  • dieubet
    dieubet

    adj. Débarrassé.

    (1936) FHAB Kerzu 468. C'houez vat ar prajeier, nevez dieubet diouz o foenn, a hillige d'ezan e fronellou.

  • dieubidigezh
    dieubidigezh

    f. Libération.

    (1931) VALL 425a. Libération, tr. «dieubidigez f.»

  • dieubiñ
    dieubiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Débarrasser.

    (1876) TDE.BF 122b. Dieubi, v. a., tr. «Débarrasser de ce qui gêne, déblayer.» ●Dieubet eo bet al leur gan-en, tr. «c'est moi qui ai débarrassé l'aire.» ●(1890) MOA 203a. Décombrer, tr. «Dieubi

    (1925) FHAB Here 370. Dieubomp eta d'ezi he zi.

    (2) Libérer (un lieu) de ses occupants.

    (1893) IAI 103. mont da zieubi Jeruzalem.

    (1925) FHAB Here 385. mall eo d'eomp dieubi hor bro.

    (3) Libérer (un prisonnier).

    (1847) FVR 49-50. ar re-man, a ieaz kerkent d'ar bac'h e peleac'h e oa dastumet tri c'hant aristokrad (…) ho dieubi a rejont holl.

    (4) Dégager, libérer (une voie, un passage).

    (1921) LZBl Du 215. Red eo d'in eta dieubi an hent.

    II. V. pron. réfl. En em zieubiñ : se libérer, se débarrasser.

    (1869) FHB 205/387b. evit en em zieubi dioc'h an oll lasou-ze.

  • dieubus
    dieubus

    adj. Libérateur.

    (1931) VALL 425a. Libérateur, tr. «dieubus

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...