Devri

Recherche '"dieubiñ"...' : 1 mots trouvés

Page 1 : de dieubin (1) à dieubin (1) :
  • dieubiñ
    dieubiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Débarrasser.

    ●(1876) TDE.BF 122b. Dieubi, v. a., tr. «Débarrasser de ce qui gêne, déblayer.» ●Dieubet eo bet al leur gan-en, tr. «c'est moi qui ai débarrassé l'aire.» ●(1890) MOA 203a. Décombrer, tr. «Dieubi.»

    ●(1925) FHAB Here 370. Dieubomp eta d'ezi he zi.

    (2) Libérer (un lieu) de ses occupants.

    ●(1893) IAI 103. mont da zieubi Jeruzalem.

    ●(1925) FHAB Here 385. mall eo d'eomp dieubi hor bro.

    (3) Libérer (un prisonnier).

    ●(1847) FVR 49-50. ar re-man, a ieaz kerkent d'ar bac'h e peleac'h e oa dastumet tri c'hant aristokrad (…) ho dieubi a rejont holl.

    (4) Dégager, libérer (une voie, un passage).

    ●(1921) LZBl Du 215. Red eo d'in eta dieubi an hent.

    II. V. pron. réfl. En em zieubiñ : se libérer, se débarrasser.

    ●(1869) FHB 205/387b. evit en em zieubi dioc'h an oll lasou-ze.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...