Devri

Recherche 'difall...' : 5 mots trouvés

Page 1 : de difall (1) à difallin (5) :
  • difall
    difall

    adj.

    (1) Fort, costaud.

    ●(1908) PIGO II 117. Kevarek, gant e zaou zorn hag e zaou droad, an ije darbaret c'houec'h den difall.

    (2) (prlt de qqn) En bonne santé.

    ●(1955) STBJ 171. ne vije nemet gwelloc’h d’o yec’hed, evito da veza pôtred difall.

    (3) (prlt de qque chose) En bon état.

    ●(1962) EGRH I 55. difall a., tr. « encore en bon état. »

    (4) Sans méchanceté.

    ●(1962) EGRH I 55. difall a., tr. « sans méchanceté. »

    (5) Difalloc’h : mieux.

    ●(1995) BRYV I 151. (Milizag) an dra-ze a oa eun espes sakrilaj, ma'z oamp difalloh en diabarz eged en diavez. ●difalloh : ken glan ar houstiañs hag an dillad.

  • difallad
    difallad

    m. difallidi Vaurien.

    ●(1947) YNVL 114. Seurt koublad difallidi (...) difoultre... difeiz... ●119. Evel lakaat va difallidi kozh, Gurun pe Gersaho, da anzav en-dro feiz o yaouankiz.

  • difallaj
    difallaj

    m. péjor. Populace.

    ●(1907) VBFV.fb 77b. populace, tr. «er restaj ou difallaj ag en dud.»

  • difallañ / difalliñ
    difallañ / difalliñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Remettre en état, réparer, raccommoder, retaper, restaurer.

    ●(1872) ROU 91b. Oter ce qui est mauvais, tr. «Difalla, (ur pennad moger). Ce qui revient à l'idée de réparer.» ●98a. Raccommoder, tr. «difalla.» ●100a. Réparer, tr. «difalla (an doenn). Remplacer ce qui tombe de vétusté.»

    ●(1923) KNOL 199. ma kinnigas d'an Aotrou difalla ar maner.

    (2) (agriculture) Remplacer ce qui ne prend pas dans une plantation.

    ●(1872) ROU 100a. Difalla, signifie encore, remplacer dans une plantation, ce qui ne prend pas, etc.

    (3) Enlever la mauvaise partie (de qque chose).

    ●(1962) EGRH I 55. difallañ v., tr. « enlever la mauvaise partie. »

    (4) Manger (des fruits) avant qu’ils ne pourrissent.

    ●(1962) EGRH I 55. difallañ v., tr. « manger (des fruits) de mnière qu’ils ne pourrissent pas. »

    II. V. intr. Revenir d'un évanouissement.

    ●(c.1825-1830) AJC 693. a men a divalas hac eteuis are em reson. ●1589. alafin etivalis. ●3358. eteuis da divallan. ●3380. chetu an den man divaled. ●4968. gand poan eteuis da divalin. ●(1868) KTB.ms 14 p 257. Pa divallaz, hec'h eaz he-unan da glask he vroeg. ●(1871) KTB.ms 15 p 287. Pa divallas, e tastumas an alc'houez.

  • difalliñ
    difalliñ

    voir difallañ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...